22 lipca 2014 roku
poczta
zaloguj się
 
Poczet Lekarzy
medycyna praktyczna dla pacjentów

Urolog

Parametry wyszukiwania:

Profile lekarzy i opisy placówek medycznych są całkowicie bezpłatne
 Wszyscy  A B C Ć Č D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S Ś T U V W Y Z Ź Ż

Wyniki wyszukiwania

« Wstecz      Dalej »
Lekarz Jacek Porządny

Chirurg ogólny, Urolog

Chirurgia ogólna, Urologia

Lekarz Marek Ptak

Chirurg ogólny, Urolog

Chirurgia ogólna, Urologia

Lekarz Tomasz Purwin

Chirurg ogólny, Urolog

Chirurgia ogólna, Urologia

« Wstecz      Dalej »

Poczet Lekarzy zawiera wyłącznie wizytówki stworzone przez lekarzy. Jesteś lekarzem i nie ma Cię w bazie: stwórz wizytówkę!

Przeczytaj też

  • Czy przy kamicy nerkowej może boleć dół brzucha?
    Więcej

    Pytanie nadesłane do redakcji

    Czy przy kamicy nerkowej może boleć dół brzucha?

    Odpowiedział

    dr n. med. Robert Drabczyk
    Specjalista chorób wewnętrznych
    Nefrolog
    Oddział Nefrologii i Stacja Dializ
    Szpital Wojewódzki, Bielsko-Biała

    Typowym objawem kamicy moczowej jest silny ból, czyli kolka nerkowa, spowodowany przemieszczaniem się kamienia z nerki do moczowodu, co powoduje jego podrażnienie i częściowe lub całkowite zatkanie. Ból jest ostry, niekiedy kurczowy (na przemian nasila się i łagodnieje), umiejscowiony w okolicy nerki, jeżeli kamień jest wysoko.

    Ból zlokalizowany jest w dole brzucha, jeżeli złóg jest blisko pęcherza. Często ból promieniuje do pachwiny po tej samej stronie. Może występować uczucie parcia na pęcherz. Jeżeli kamień nie jest duży (<5 mm), to może dość szybko przesunąć się do pęcherza moczowego i ból trwa krótko (wystarczy raz lub dwa razy przyjąć leki przeciwbólowe i rozkurczowe). Większe złogi dłużej przesuwają się przez moczowód lub się w nim klinują w miejscach naturalnego przewężenia. Wtedy kolka nerkowa może trwać wiele dni i ostatecznie może konieczna być interwencja urologa.

    Piśmiennictwo:

    Interna Szczeklika. Medycyna Praktyczna, Kraków 2013
  • Częstomocz i nadmierne parcie na pęcherz u kobiet - etiologia, diagnostyka, różnicowanie
    Choruję na jelito drażliwe. Na początku choroby wystąpiły biegunki, potem wersja mieszana, a następnie zaparcia. Ale najgorszy dla mnie jest częstomocz, bo mam naglące parcie na pęcherz. Czy jest coś co mogłoby mi pomóc.
    Więcej

    Pytanie nadesłane do redakcji

    Choruję na jelito drażliwe. Na początku choroby wystąpiły biegunki, potem wersja mieszana, a następnie zaparcia. Ale najgorszy dla mnie jest częstomocz, bo mam naglące parcie na pęcherz. Czy jest coś co mogłoby mi pomóc, żebym mogła normalnie wyjść na miasto, czy do pracy. Chodzi mi o częstomocz - w tej chwili jest to dla mnie najbardziej uciążliwe, a już teraz rzadko wychodzę z domu. Na razie nie pracuję, mam lęki przed wyjściem z domu, bo nie zawsze mam możliwość skorzystania z toalety. Nieraz, gdy byłam w mieście i miałam parcie na pęcherz, a toaleta była niedaleko, to z nerwów, że nie dojdę, robi mi się słabo. Teraz jestem na wychowawczym, ale co będzie potem? Czy jest coś, co mogłaby brać mama karmiąca, a jeśli nie, czy jest coś, tzn. lek, który mogłabym brać w przyszłości, żebym nie miała już takich parć? Proszę mi coś doradzić.

    Odpowiedział

    dr n. med. Robert Drabczyk
    Specjalista chorób wewnętrznych
    Nefrolog
    Oddział Nefrologii i Stacja Dializ
    Szpital Wojewódzki, Bielsko-Biała

    Częstomocz, czyli nieprawidłowo częste (w porównaniu z częstością typową dla danej osoby oraz zwykle częściej niż 8 razy w ciągu doby) oddawanie moczu może być spowodowane produkcją dużych objętości moczu przez nerki lub zaburzeniami dróg moczowych, przede wszystkim pęcherza moczowego. Przyczyną może być mała pojemność pęcherza lub zbyt częste parcie na mocz z powodu zaburzeń czynności pęcherza. Częste oddawanie moczu może mieć miejsce przede wszystkim w dzień, nocą lub całą dobę. Mogą występować inne objawy dyzuryczne, czyli różne dolegliwości związane z oddawaniem moczu. Może to być: ból podczas oddawania moczu, bolesne parcie na pęcherz (ból w dole brzucha pojawiający się po wypełnieniu pęcherza) oraz nagłe parcie na pęcherz (potrzeba natychmiastowego oddania moczu) lub problemy z utrzymaniem moczu.

    U kobiety częstomocz najczęściej jest wynikiem zakażenia układu moczowego, zwykle jest to zapalenie pęcherza moczowego spowodowane zakażeniem bakteryjnym.

    Opisywane w pytaniu problemy, czyli częstszego niż zwykle oddawania moczu oraz naglące parcie na mocz u młodej kobiety w pierwszej kolejności nakazują wykluczenie zapalenie pęcherza moczowego. Badanie przez lekarza rodzinnego i wykonanie podstawowych badań laboratoryjnych pozwoli rozpoznać zakażenia układu moczowego lub go wykluczyć.

    Jeżeli wyniki tych badań potwierdzą obecność zakażenia, to należy przyjmować lek przeciwbakteryjny dobrany na podstawie wyniku antybiogramu. Ustąpienie dolegliwości i prawidłowy wynik badania moczu po zakończeniu leczenia potwierdzą prawidłowe rozpoznanie i skuteczność leczenia.

    Jeżeli posiewy moczu nie potwierdzą zakażenia układu moczowego, to dolegliwości mogą być spowodowane zaburzeniami czynności pęcherza (nadreaktywność pęcherza) lub niebakteryjnym zapaleniem pęcherza (tzw. śródmiąższowe zapalenie pęcherza). Dla rozpoznania i leczenia obu tych zaburzeń niezbędna jest ocena przez urologa.

    Piśmiennictwo:

    Duława J.: Zakażenia układu moczowego. Medycyna Praktyczna, Kraków 1998
    Duława T.: Zakażenia układu moczowego.[W:] Książek A. i Rutkowski B. (red.): Nefrologia. Czelej, Lublin 2004
    Interna Szczeklika. Medycyna Praktyczna, Kraków 2013
  • Przewlekle problemy z cewką moczową
    Więcej

    Pytanie nadesłane do redakcji

    Mam przewlekle problemy z cewką moczową. Rok temu lekarz ginekolog przepisał mi dopochwowy pierścień antykoncepcyjny NuvaRing i podczas jego noszenia trochę piekła mnie cewka moczowa (nie współżyłam podczas noszenia krążka, przed jego założeniem przez dwa lata również nie), ale ustąpiło to po miesiącu noszenia krążka, kiedy to usunęłam go z pochwy na parę miesięcy. Pół roku temu lekarz ginekolog ponownie przepisał mi NuvaRing. Tym razem dwa dni po umieszczeniu krążka w pochwie pojawiło się straszne pieczenie w cewce moczowej (nie współżyłam od założenia krążka), więc krążek ten usunęłam w czwartym dniu noszenia i więcej go nie założyłam do dzisiaj. Mimo usunięcia tego krążka, pieczenie towarzyszy mi nadal od pół roku, niemal codziennie, niezależnie od tego czy oddaję mocz, czy nie. Jednego dnia dolegliwość jest silniejsza, innego słabsza, bywają takie dni, że nie odczuwam tych objawów wcale. Pieczenie nasila się po umyciu środkami do higieny intymnej, nawet tymi przeznaczonymi dla niemowląt, nasila się także po umyciu miejsc intymnych zwykłą czystą wodą. Po odstawieniu jednak wszystkich mydeł i płynów do higieny intymnej i używaniu do mycia samej wody, objawy trochę ustępują, pomijając czas zaraz po myciu samą wodą, bo zaraz potem piecze. Antybiotyki i inne leki (w tym tabletki antykoncepcyjne, które brałam przez tydzień, po czym je odstawiłam) także nasilają pieczenie. Dolegliwości są najsilniejsze przy pierwszym porannym oddawaniu moczu, zmniejszają się po wypiciu dużej ilości wody przed pójściem spać. W ciągu dnia także objawy się trochę zmniejszają, gdy piję dużo wody. Trochę częściej oddaję mocz, ale nie zauważyłam większych zmian w częstotliwości oddawania moczu. 5 lat temu miałam podobną sytuację - po użyciu prezerwatywy, cewka moczowa zaczęła strasznie mnie piec i mimo nieużywania od tamtej pory prezerwatyw, pieczenie nie ustępowało przez ponad dwa lata od momentu jego rozpoczęcia, po czym przeszło samo i dolegliwości nie było wcale aż do założenia krążka. Jak byłam małą dziewczynką - miałam 8, 9 lat, chwilowe pieczenie pojawiało się często po umyciu żelem do higieny intymnej, lecz wtedy ustępowało po paru godzinach i do kolejnego mycia się nie pojawiało. Zarówno teraz, jak i 5 lat temu, gdy borykałam się z tą samą dolegliwością, odwiedziłam różnych lekarzy. Byłam u kilku urologów, ginekologów, neurologów i alergologa oraz internistów. Przyczyny bakteryjne wykluczono - miałam wielokrotnie wymazy z cewki moczowej, pochwy, szyjki macicy, badania ogólne moczu, posiewy moczu, badania w kierunku Chlamydii, Ureaplasmy, Mykoplasmy - wszystkie wyniki wyszły prawidłowe (nie ma bakterii). Cystoskopia nie wykazała zmian, USG nerek także. Również ginekologicznie nie stwierdzono żadnych problemów zdrowotnych - zdrowe jajniki bez torbieli, żadnych śladów infekcji, nadżerek - było kilka USG. USG jamy brzusznej także prawidłowe, rezonans magnetyczny odcinka lędźwiowo-krzyżowego kręgosłupa prawidłowy, badanie kału na obecność pasożytów nie wykazało ich istnienia, morfologia, OB prawidłowe. Neurolog nie stwierdził zmian, alergolog powiedział, że nie ma typowych objawów alergicznych, ale wysłał mnie na testy paskowe - panel podstawowy, ale na to badanie muszę czekać do września. Wszyscy lekarze rozłożyli ręce i nie potrafią mi pomóc - niektórzy z nich przepisali jedynie leki przeciwzapalne, które nie pomagają. Cewka moczowa piecze mnie jednak nadal. Co może być przyczyną moich dolegliwości, dlaczego wyniki badań są prawidłowe, a mimo to mnie piecze? Czy są jakieś badania, które powinnam jeszcze wykonać?

    Odpowiedział

    dr n. med. Robert Drabczyk
    Specjalista chorób wewnętrznych
    Nefrolog
    Oddział Nefrologii i Stacja Dializ
    Szpital Wojewódzki, Bielsko-Biała

    Dolegliwości odczuwane jako pieczenie cewki moczowej należą do tzw. dolegliwości dyzurycznych, czyli związanych z czynnością opróżniania pęcherza i dotyczących układu moczowo-płciowego. Przewlekłe lub bardzo często nawracające dolegliwości dyzuryczne u kobiety najczęściej spowodowane są zakażeniem dolnego odcinka układu moczowego.

    W takich sytuacjach w pierwszej kolejności należy potwierdzić lub wykluczyć zakażenie układu moczowego, jako przyczynę dolegliwości. Jeżeli wyniki tych badań potwierdzą obecność zakażenia, to należy przyjmować lek przeciwbakteryjny dobrany na podstawie wyniku antybiogramu. Ustąpienie dolegliwości i prawidłowy wynik badania moczu po zakończeniu leczenia potwierdzą prawidłowe rozpoznanie i skuteczność leczenia.

    Jeżeli posiewy moczu nie potwierdzą zakażenia układu moczowego, to dolegliwości dyzuryczne są spowodowane niebakteryjnym zapaleniem pęcherza, rzadziej zapaleniem cewki moczowej. Część przypadków to przenoszone drogą płciową zakażenie wywołane przez chlamydie (C. trachomatis) lub mykobakterie i odpowiednie leczenie przeciwdrobnoustrojowe może prowadzić do ustąpienia dolegliwości.

    W niektórych przypadkach, jak w sytuacji opisanej w pytaniu, możliwości diagnostyczne zostają wyczerpane, a przyczyna dolegliwości nadal nie jest jasna. W większości takich przypadków rozpoznaje się śródmiąższowe zapalenie pęcherza moczowego.

    Typowe objawy tego zespołu to dolegliwości dyzuryczne o różnym charakterze:

    • częsta potrzeba oddania moczu, również w nocy
    • ból różnie umiejscowiony (w cewce moczowej, różnych partiach sromu, nadłonowo lub nawet w okolicy krzyżowej). Ból zwykle nasila się w miarę wypełniania pęcherza i zmniejsza po oddaniu moczu
    • mogą występować inne dolegliwości, jak trudności z rozpoczęciem mikcji, uczucie niecałkowitego opróżnienia pęcherza, kurcze pęcherza w trakcie mikcji, nasilenie dolegliwości w trakcie i po stosunku płciowym
    • nasilenie dolegliwości po spożyciu niektórych pokarmów lub płynów (np. ostre przyprawy, cytrusy, czekolada, alkohol, napoje zawierające kofeinę)
    • dolegliwości dyzuryczne mogą być tak nasilone, że upośledzają funkcjonowanie w pracy i społeczeństwie (stała konieczność przebywania w pobliżu ubikacji).

    Tradycyjnie śródmiąższowe zapalenie pęcherza rozpoznaje się po wykonaniu cystoskopii i badań urodynamicznych oraz wykluczeniu innych przyczyn, jak choroby narządu rodnego oraz czynnościowe zaburzenia pęcherza (np. pęcherz nadreaktywny).

    Leczenie jest problematyczne, gdyż przyczyna jest nieznana. Sposoby leczenia, w których przypadku wykazano skuteczność u części pacjentów to:

    • eliminacja z diety produktów, które nasilają objawy
    • amitryptylina (25-100 mg doustnie). Jest to lek przeciwpadaczkowy i zmniejszający nasilenie bólów neuropatycznych
    • wielosiarczan pentosanu (pentosan polysulfate; 3x100 mg doustnie). Lek ma korzystnie wpływać na błonę śluzową pęcherza
    • hydroksyzyna (2x10-25 mg doustnie). Lek przeciwhistaminowy i uspokajający
    • oksybutynina (2-3x5 mg doustnie). Lek przeciwcholinergiczny pomocny w stanach nadreaktywności pęcherza
    • interwencje urologiczne (wypełnienie pęcherza płynem celu jego rozciągnięcia lub wprowadzenie do pęcherza leku znieczulającego [roztwór lidokainy] może u części osób dawać czasową poprawę).

    U części osób dolegliwości ustępują samoistnie po jakimś czasie.

    Piśmiennictwo:

    Duława J.: Zakażenia układu moczowego. Medycyna Praktyczna, Kraków 1998
    Interna Szczeklika. Medycyna Praktyczna, Kraków 2013
    Zakażenia układu moczowego. Książek A. i Rutkowski B.: Nefrologia. Lublin 2004
  • Zwiększone stężenie kwasu moczowego
    W badaniu krwi kwas moczowy ma wskaźnik 7,0, zakres preferencyjny 2,4-5,7, czyli za wysoki. Czy mam się czego bać?
    Więcej

    Pytanie nadesłane do redakcji

    W badaniu krwi kwas moczowy ma wskaźnik 7,0, zakres preferencyjny 2,4-5,7, czyli za wysoki. Czy mam się czego bać?

    Odpowiedział

    dr n. med. Robert Drabczyk
    Specjalista chorób wewnętrznych
    Nefrolog
    Oddział Nefrologii i Stacja Dializ
    Szpital Wojewódzki, Bielsko-Biała

    Przyczyny zwiększonego stężenia kwasu moczowego we krwi to:

    • choroba nerek, gdy wydalanie kwasu moczowego z moczem jest upośledzone
    • regularne spożywanie alkoholu (nie tylko nadużywanie)
    • niedobór witaminy C w diecie
    • picie słodkich napojów zawierających fruktozę
    • regularne spożywanie podrobów, owoców morza, sardynek, produktów zawierających ekstrakt z drożdży
    • przyjmowanie niektórych leków (leki moczopędne, aspiryna w większych dawkach niż stosowane zapobiegawczo w chorobach układu krążenia)
    • niektóre choroby rozrostowe (np. choroby krwi).

    Zwiększone stężenie kwasu moczowego jest powszechnie spotykane u osób z tzw. chorobami cywilizacyjnymi: otyłością, nadciśnieniem tętniczym, cukrzycą, zaburzeniami lipidów krwi, miażdżycą.

    Zwiększone stężenie kwasu moczowego we krwi stanowi ryzyko rozwoju dny moczanowej. Główne objawy tej choroby to napady ostrego zapalenia stawów (najczęściej stawów stopy, tzw. podagra) oraz odkładanie się złogów kwasu moczowego w tkankach (tzw. guzki dnawe). U osób chorujących na dnę moczanową stężenie kwasu moczowego we krwi powinno być poniżej 6 mg/dl i zwykle konieczne jest stosowanie odpowiednich leków (najczęściej allopurynol).

    U osób ze zwiększonym stężeniem kwasu moczowego we krwi oraz niechorujących na dnę moczanową nie ma wskazań do stosowania leków w celu zmniejszenia tego stężenia, jeżeli nie jest bardzo wysokie (>10 mg/dl). Natomiast wskazane są modyfikacje stylu życia w celu ograniczenia czynników zwiększających stężenie kwasu moczowego (np. alkohol, napoje słodzone, dieta, zmniejszenie masy ciała).

    Piśmiennictwo:

    Rozpoznawanie i leczenie dny moczanowej. Podsumowanie zaleceń międzynarodowej grupy reumatologów w ramach Inicjatywy 3e. Medycyna Praktyczna. 2014; 5: 61-65
  • Pieczenie podczas mikcji u mężczyzn
    Od prawie trzech miesięcy odczuwam pieczenie podczas oddawania moczu. Przed wystąpieniem objawów współżyłem ostatni raz przed ok. 3 miesiącami.
    Więcej

    Pytanie nadesłane do redakcji

    Od prawie trzech miesięcy odczuwam pieczenie podczas oddawania moczu. Przed wystąpieniem objawów współżyłem ostatni raz przed ok. 3 miesiącami. W tej chwili nie jest tak źle, jak na początku (pieczenie na początku podczas parcia na mocz), jednak dyskomfort pozostaje. Mocz oddaję nawet co 2, 3 godziny. Brak niepokojącej wydzieliny, w 3 różnych badaniach ogólnych poprawne wyniki, jedynie 0-2 leukocyty. Dwa posiewy moczu jałowe, posiew z cewki jałowy poza naturalnymi bakteriami flory i „dość licznymi” leukocytami (co prawda lekarz nie spytał mnie, czy nie oddawałem moczu na krótko przed badaniem, a tak było, nie wiedziałem, że będę miał je wykonywane i że to może wpływać negatywnie). Brałem na początku Furaginum i potem Augmentin (przy okazji anginy), bez poprawy. Czy takie wyniki oznaczają, że nie muszę obawiać się, że jest to zaraźliwe? Jakie mogą być inne przyczyny?

    Odpowiedział

    dr n. med. Robert Drabczyk
    specjalista chorób wewnętrznych
    nefrolog
    Oddział Nefrologii i Stacja Dializ
    Szpital Wojewódzki, Bielsko-Biała

    Przyczyną pieczenia („piekącego bólu”) odczuwanego w cewce moczowej najczęściej jest zapalenie cewki. U mężczyzny, zwłaszcza aktywnego seksualnie, zwykle jest ono spowodowane zakażeniem i należy do zespołu chorób przenoszonych drogą płciową. Zapalenie cewki moczowej może być rzeżączkowe (wywołane przez dwoinkę rzeżączki) lub, częstsze, nierzeżączkowe (wywołane przez chlamydie, mykoplazmy, rzęsistka pochwowego lub bakterie inne niż dwoinka rzeżączki).

    Objawy występują zwykle po upływie 4-14 dni od kontaktu z zakażonym partnerem. Typowe dolegliwości to ból podczas oddawania moczu zlokalizowany w dalszym odcinku cewki moczowej, najsilniejszy rano; niekiedy swędzenie zewnętrznego ujścia cewki moczowej między mikcjami. Może pojawiać się ropny wyciek z cewki, niekiedy podbarwiony krwią.

    Jeżeli zakażenie dotyczy również pęcherza moczowego lub gruczołu krokowego, to występuje częstomocz i naglące parcie na mocz. W typowym zapaleniu cewki moczowej (przenoszonym drogą płciową) posiewy moczu są jałowe, a w badaniu ogólnym moczu może być zwiększona liczba leukocytów.

    W przypadku typowych drobnoustrojów powodujących zapalenie cewki moczowej leki stosowane w zakażeniach układu moczowego (Furaginum, Augmentin) są nieskuteczne.

    Inne możliwe przyczyny takich dolegliwości to zakażenia grzybicze lub choroby alergiczne.

    Należy zgłosić się do lekarza (rodzinnego lub urologa), gdyż przyczyny infekcyjne wymagają leczenia ze względu na możliwość powikłań. W przypadku choroby szerzącej się drogą kontaktów seksualnych konieczne jest leczenie partnerów.

    Piśmiennictwo:

    Bar K. (red.): Oksfordzki podręcznik urologii. Lublin 2011
    Interna Szczeklika. Medycyna Praktyczna, Kraków 2013