30 lipca 2014 roku
poczta
zaloguj się
 
Poczet Lekarzy
medycyna praktyczna dla pacjentów

Reumatolog Kalisz

Parametry wyszukiwania:

Profile lekarzy i opisy placówek medycznych są całkowicie bezpłatne
 Wszyscy  A B C Ć Č D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S Ś T U V W Y Z Ź Ż

Wyniki wyszukiwania

Lekarz Maria Bartosik-Twardowska

Internista, Reumatolog

Choroby wewnętrzne, Reumatologia

Lekarz Barbara Gąszcz-Krakowiak

Internista, Reumatolog

Choroby wewnętrzne, Reumatologia

Lekarz Andrzej Hadryś

Internista, Reumatolog

Choroby wewnętrzne, Reumatologia

Lekarz Ewa Kaliszuk-Kamińska

Internista, Reumatolog

Choroby wewnętrzne, Reumatologia

Poczet Lekarzy zawiera wyłącznie wizytówki stworzone przez lekarzy. Jesteś lekarzem i nie ma Cię w bazie: stwórz wizytówkę!

Przeczytaj też

  • Bóle krzyża u osób młodych mogą być objawem ZZSK
    Przewlekłe bóle krzyża u młodych osób nie powinny być bagatelizowanie, gdyż mogą być objawem choroby grożącej niepełnosprawnością, tj. zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa (ZZSK) – ostrzegają eksperci.
    Więcej

    Przewlekłych bólów krzyża u młodych osób nie należy bagatelizować, gdyż mogą być objawem choroby grożącej niepełnosprawnością, tj. zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa (ZZSK) – ostrzegli eksperci w rozmowie z PAP.

    Z okazji Biegu Powstania Warszawskiego, który odbył się w sobotę w stolicy, chętne osoby mogły skorzystać z bezpłatnych konsultacji z fizjoterapeutą i reumatologiem. Akcji społecznej „Żyj Zdrowo – Szanuj Kręgosłup” patronowało Stowarzyszenie Chorych na ZZSK i Osób Ich Wspierających (www.zzsk.org.pl).

    - Bieg Powstania Warszawskiego jest imprezą masową, w której udział biorą przede wszystkim ludzie młodzi i aktywni, a to do nich właśnie chcemy dotrzeć z informacjami o ZZSK – wyjaśnił PAP Rafał Linek ze Stowarzyszenia.

    Jak przypomniał, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa jest przewlekłą, nieuleczalną chorobą, która rozwija się przede wszystkim u osób między 16. a 35. rokiem życia. Brak jest dokładnych danych na temat liczby chorych na ZZSK w Polsce, ale eksperci szacują, że może na nie cierpieć od 0,2 do 1 proc. populacji. Mężczyźni chorują kilka razy częściej niż kobiety, a schorzenie ma u nich cięższy przebieg.

    - Niestety u młodych osób z reguły nie podejrzewa się choroby reumatycznej, bo wciąż pokutuje przekonanie, że jest to problem ludzi starszych. Dlatego ZZSK rozpoznaje się z reguły po kilku latach, gdy u chorego doszło już do nieodwracalnych zmian w kręgosłupie, a nieraz też w innych stawach (biodrowych, kolanowych, barkowych, łokciowych – PAP) i nie można już cofnąć niepełnosprawności – powiedział Linek.

    Zgodnie z wytycznymi Europejskiej Ligi Przeciw Reumatyzmowi (EULAR) schorzenia zapalne stawów należy zdiagnozować i odpowiednio leczyć w ciągu trzech miesięcy od wystąpienia objawów. Daje to największe szanse na zahamowanie procesu chorobowego i uniknięcie niepełnosprawności.

    - Chorzy na ZZSK wcześnie zdiagnozowani i dobrze leczeni mogą wieść w miarę normalne życie – ocenił Linek.

    - Niestety, w Polsce i wielu innych krajach świata od momentu pojawiania się pierwszych objawów choroby do momentu rozpoznania ZZSK upływa nawet 6-8 lat – powiedziała dr Izabela Domysławska, reumatolog z Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku.

    Jej zdaniem do tak dużego opóźnienia przyczynia się bagatelizowanie objawów choroby przez młodych pacjentów, ale też brak świadomości na jej temat wśród lekarzy pierwszego kontaktu.

    - Początkowo chorzy odczuwają bóle dolnego odcinka kręgosłupa, które promieniują do pośladków, pachwin. Są bardzo niecharakterystyczne, utrzymują się przewlekle – kilka miesięcy i dłużej, a jednocześnie często nie są aż tak ostre, by pacjent podejrzewał, że dzieje się coś złego. Poza tym występują podczas spoczynku, najczęściej w drugiej połowie nocy, a rano chory odczuwa sztywność kręgosłupa – tłumaczyła dr Domysławska. Dodała, że objawy te ustępują w ciągu dnia pod wpływem aktywności fizycznej, dlatego młodzi ludzie często przypisują je siedzącemu trybowi życia.

    - ZZSK to choroba bardzo podstępna. Gdy człowiek się rusza to czuje się lepiej, a gdy położy się do łóżka jest wręcz przeciwnie – powiedział Rafał Linek, u którego objawy ZZSK – w postaci bólów lędźwiowego odcinka kręgosłupa - pojawiły się w wieku 17 lat. Gdy stały się trudne do zniesienia rozpoczął się typowy dla tej choroby żmudny proces diagnostyczny i wędrówka po gabinetach specjalistów (m.in. neurologa, ortopedę, chirurga, psychologa).

    - W końcu położono mnie na pół roku do szpitala, a to tylko pogorszyło mój stan. Odczuwałem coraz silniejsze bóle, stawy coraz bardziej mi sztywniały. Podejrzewano u mnie białaczkę, inny nowotwór, ale nie chorobę reumatyczną. Dopiero po pół roku trafiłem do reumatologa, który dość szybko postawił diagnozę – opowiadał Linek. Zaznaczył, że wówczas miał już zniszczone stawy biodrowe, bo choroba postępowała wyjątkowo szybko. W wieku 18 lat musiał mieć wstawione endoprotezy.

    - Opóźnienie diagnostyczne jest wielkim problemem, ponieważ we wczesnej fazie choroba poddaje się dużo lepiej leczeniu farmakologicznemu – powiedziała dr Domysławska. Dodała, że gdy choroba jest późno rozpoznana i leczona to dochodzi do nieodwracalnego wapnienia elastycznych połączeń kręgów i ich zrastania się. Konsekwencją tego jest usztywnienie i znaczne ograniczenie ruchomości kręgosłupa.

    - Pacjenci mają bardzo duże kłopoty z wykonywaniem takich ruchów, jak zgięcie się, podniesienie czegoś z podłogi, obejrzenie się za siebie, wstawanie z krzesła, wyprostowanie się. Część pacjentów ma także powikłania ogólnoustrojowe – dochodzi u nich do zajęcia płuc, serca, nerek - wymieniała reumatolog.

    Zaznaczyła, że aby poprawić diagnostykę ZZSK u pacjentów, u których można podejrzewać chorobę powinno się wykonywać badania obrazowe stawów krzyżowo-biodrowych (zdjęcie rtg, a najlepiej rezonans magnetyczny) oraz oznaczać we krwi tzw. antygen HLA B27. Chodzi przede wszystkim o młodych mężczyzn z przewlekłymi bólami dolnego odcinka kręgosłupa, które występują głównie w nocy i rano oraz zmniejszają się pod wpływem aktywności fizycznej. Jej zdaniem oznaczenie antygenu HLA B27 powinno się też wykonywać u osób z rodzin, w których występują przewlekłe choroby o podłożu zapalnym, jak łuszczyca czy łuszczycowe zapalenie stawów.

    W terapii pacjentów z ZZSK najlepsze efekty uzyskuje się z użyciem leków biologicznych z grupy tzw. inhibitorów TNF-alfa. Znoszą one efekty działania substancji o nazwie TNF-alfa, będącej związkiem pobudzającym stan zapalny w organizmach osób cierpiących na ZZSK. Niezbędnym elementem leczenia jest również aktywność ruchowa i rehabilitacja.

    - Codzienna aktywność ruchowa jest podstawową metodą pozwalającą chorym na ZZSK jak najdłużej utrzymać ruchomość kręgosłupa, poprawną postawę ciała i zapobiec niepełnosprawności – powiedziała dr Domysławska.

    Aby zwrócić uwagę na rolę aktywności ruchowej w terapii ZZSK w Biegu Powstania Warszawskiego wzięły udział osoby cierpiące na to schorzenie oraz osoby im towarzyszące.

    Akcja „Żyj Zdrowo – Szanuj Kręgosłup” jest realizowana dzięki wsparciu firmy AbbVie.

  • Bóle kręgosłupa a cukrzyca
    Zajmiemy się problemami, które dotyczą większości z nas w różnych okresach życia. Tematem będą stany bólowe i dysfunkcje poszczególnych odcinków kręgosłupa.
    Więcej

    „Ruch zastąpi prawie każde lekarstwo,
    żadne lekarstwo nie zastąpi ruchu"
    – prof. Wiktor Dega

    W kolejnych 3 odcinkach ”ćwiczeń z cukrzycą” zajmiemy się problemami, które dotyczą większości z nas w różnych okresach życia. Tematem będą stany bólowe i dysfunkcje poszczególnych odcinków kręgosłupa: szyjnego, piersiowego i lędźwiowego.



    Budowa kręgosłupa

    Kręgosłup to rodzaj konstrukcji stanowiącej podporę całego naszego ciała. Jest centralnie położonym narządem ciała człowieka. Jego skomplikowana budowa, a zarazem przemyślana w swojej prostocie pozwala nam na skoordynowane ruchy oraz zabezpiecza rdzeń kręgowy przed uszkodzeniem.
    U dorosłego człowieka długość kręgosłupa wynosi średnio od 40 do 45% długości całkowitej ciała. Wielkość poszczególnych kręgów jest różna i zależy od wieku, płci, masy, jest osobniczo zmienna. Jednak jest jedna reguła – którą warto podkreślić – kręgi mieszczące się w odcinku lędźwiowym są masywniejsze niż w wyżej położonych odcinkach piersiowym i szyjnym. Ta dysproporcja wynika z przystosowania kręgosłupa do zwiększającej się masy podtrzymywanego ciała (im niżej, tym mamy więcej do dźwigania). Ma to kolosalne znaczenie, zważywszy na fakt, iż siła nośna kręgosłupa to 350 kg!


    Rycina a. Podstawowy podział kręgosłupa

    Kręgosłup zbudowany jest z:

    • 34 (33) kręgów
    • 23 krążków międzykręgowych
    • rdzenia kręgowego z „odnogami” w postaci nerwów rdzeniowych
    • więzadeł.

    W podziale na poszczególne odcinki wyróżniamy:

    1. odcinek szyjny – 7 kręgów podtrzymujących głowę (1/7 masy ciała)
    2. odcinek piersiowy – 12 kręgów stanowiących podporę dla żeber
    3. odcinek lędźwiowy – 5 kręgów połączonych z miednicą
    4. kość krzyżowa (ogonowa) – 4 (3) zrośnięte kręgi

    Poszczególne kręgi kręgosłupa są oddzielone od siebie krążkami międzykręgowymi i więzadłami, które amortyzują mikrowstrząsy i zabezpieczają przed urazami rdzenia kręgowego, a także ograniczają nadmierną ruchomość kręgosłupa.

    Cała konstrukcja kręgosłupa jest ułożona w jednym ciągu, ale w zależności od odcinka pod różnym nachyleniem (kątem) względem siebie. Patrząc z boku, widzimy powyginaną linię o kształcie esowatym i naturalne boczne krzywizny, czyli:

    • lordozę szyjną
    • kifozę piersiową
    • lordozę lędźwiową
    Odstępstwem od takiej budowy kręgosłupa jest skolioza – boczne skrzywienie kręgosłupa – ale tym zagadnieniem zajmiemy się w jednym z kolejnych odcinków naszych rozważań.
    Dzięki takiej ”odpowiednio wygiętej”, a nie prostej jak pal, budowie kręgosłupa możliwa jest amortyzacja ruchów. Zwróćmy jednak uwagę na fakt, iż mimo takiej budowy, wypadkowa wszystkich krzywizn daje linię prosta, co umożliwia przybranie pozycji wyprostowanej.

    Do czego służy nam kręgosłup?

    Jego konstrukcja stanowi, mówiąc kolokwialnie, „ stelaż” naszego ciała. Do jego najważniejszych funkcji możemy zaliczyć:

    1. utrzymanie pionowej postawy naszego ciała
    2. zapewnienie równowagi
    3. amortyzację
    4. ochronę rdzenia kręgowego.

  • Leczenie metotreksatem a ciąża
    Od 2 lat choruję na łuszczycowe zapalenie stawów. Do października zeszłego roku leczony byłem Trexanem. Obecnie nie stosuję żadnych leków, ponieważ chcielibyśmy z żoną postarać się o dziecko.
    Więcej

    Pytanie nadesłane do redakcji

    Jestem 39-letnim, mężczyzną. Od 2 lat choruję na łuszczycowe zapalenie stawów. Do października zeszłego roku leczony byłem Trexanem (2,5 mg na tydzień). Obecnie nie stosuję żadnych leków (czasem doraźnie przeciwzapalne), ponieważ chcielibyśmy z żoną postarać się o drugie dziecko (mamy już 6-letniego synka). Wyniki badań krwi są w normie, ostatnio miałem blokadę kolana zastrzykiem steroidowym. Zmiany łuszczycowe mam również na penisie (smaruję je maścią Elidel, Protopic). Czy wcześniejsze przyjmowanie Trexanu nie wpłynie negatywnie na płód, czy maści które stosuję zewnętrznie mogą zaszkodzić? Czy możemy rozpocząć już starania?

    Odpowiedziała

    prof. dr n. med. Violetta Skrzypulec-Plinta
    ginekolog położnik, endokrynolog, seksuolog
    Kierownik Katedry Zdrowia Kobiety
    Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach

    Witam,
    zaleca się, aby podczas leczenia metotreksatem nie planować ciąży ani ojcostwa, ponieważ lek może spowodować uszkodzenie płodu. W związku z powyższym, zaleca się stosowanie wysoce skutecznych metod antykoncepcji zarówno w trakcie leczenia, jak i przez kilka miesięcy po jego zakończeniu. Nie ma jednoznacznych informacji, jak długo powinien trwać okres antykoncepcji ani w jakim stopniu leki te mogą ograniczać płodność u mężczyzn.

    Nie do końca wiadomo, czy cytostatyki przenikają do nasienia lub do wydzieliny z pochwy. Chcąc chronić partnera, najlepiej jest unikać współżycia lub stosować dodatkowo antykoncepcję mechaniczną (prezerwatywa) przez około 48 godzin po chemioterapii.

    W kwestii przyjmowania Elidelu oraz Protopicu nie ma przeciwwskazań do miejscowego stosowania w trakcie starań ojcowskich/macierzyńskich. Ważne jest, aby stosunek płciowy odbywał się w odstępie czasu po nałożeniu maści lub kremu.

    Podsumowując: odstęp 3 miesięcy od ostatniej dawki metotreksatu wydaje się optymalny, stosowana dawka była najmniejszą zalecaną w terapii łuszczycowego zapalenia stawów (2,5 mg/tydz.). Ważne jest, aby po kuracji przez ten okres zażywać kwas foliowy w celu uzupełnienia jego niedoborów w organizmie.

  • Dążenie do dokładnego określania aktywności procesu zapalnego w przebiegu przewlekłych chorób reumatycznych
    Wiele dziś można usłyszeć lub przeczytać na temat strategii leczenia w reumatologii - leczenia ukierunkowanego na cel (t2t), zwłaszcza jeżeli chodzi o RZS.
    Więcej

    Pytanie nadesłane do redakcji

    Wiele dziś można usłyszeć lub przeczytać na temat strategii leczenia w reumatologii - leczenia ukierunkowanego na cel (t2t), zwłaszcza jeżeli chodzi o RZS. W czerwcu 2013 roku na łamach Annals of the Rheumatic Diseases ukazał się artykuł zawierający rekomendacje strategii t2t dotyczące leczenia SpA, włączając w to ZZSK. Głównym celem tej strategii w SpA, zawartym w zaleceniach - jest uzyskanie i utrzymanie remisji, choć ta w ZZSK nie wydaje się być tak jasno zdefiniowana, jak w RZS. Jako alternatywny cel, rekomendacje podają uzyskanie niskiej aktywności choroby, zaś każdy inny poziom choroby (np. umiarkowany) wymaga korekty terapeutycznej. Do oceny aktywności choroby autorzy zalecają użycie indeksu BASDAI wraz z kontrolą CRP/OB bądź indeksu ASDAS - uwzględniającego w sobie poziom CRP lub OB. Kazus: pacjent chorujący od ponad 18 lat na ZZSK, leczony diklofenakiem (100 mg/dzień), niekwalifikujący się do leczenia biologicznego (dodatni test tuberkulinowy, BASDAI <4), w stanie ogólnie dobrym - BASDAI 1,1 (<3 choroba o niskiej aktywności), CRP 13 mg/l, ASDAS 1,8 (>1,3 choroba o umiarkowanej aktywności). Pytanie: jak ocenić aktywność choroby, gdy BASDAI (nie uwzględniający CRP) wskazuje na niską jej aktywność, zaś ASDAS na umiarkowaną - zważywszy iż w komentarzu do rekomendacji t2t w SpA zaleca się modyfikację leczenia aż do osiągnięcia niskiej aktywności, czyli ASDAS <1,3. Dodać tu jeszcze trzeba, iż CRP 13 mg/l jest najniższym stężeniem tego białka w surowicy chorego od początku trwania choroby.

    Odpowiedziała

    prof. dr hab. Irena Zimmermann-Górska
    Specjalista chorób wewnętrznych, specjalista reumatologii
    Uniwersytet Medyczny im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu

    W ostatnich dekadach dąży się do dokładnego określania aktywności procesu zapalnego w przebiegu przewlekłych chorób reumatycznych. Celem tych prób, jest możliwie precyzyjna ocena działania leków biologicznych. Niestety - w medycynie klinicznej „matematyczne” obliczenia nie są możliwe - każda ze stosowanych dotychczas skal oceny aktywności ZZSK (BASDAI, ASDAS) zawiera głównie dane subiektywne relacjonowane przez osoby chore. Nie da się dokładnie obliczyć nasilenia bólu, czasu trwania sztywności porannej lub „ogólnej oceny aktywności przez chorego”. Każda z tych informacji może zresztą wiązać się z innym niż ZZSK, równocześnie toczącym się procesem chorobowym. Także parametry laboratoryjne - OB i CRP uznane są za zbyt mało czułe i specyficzne - proponuje się wprowadzenie nowych biomarkerów, jak stężenie metaloproteinazy 3 (MMP3) lub naczyniowo-śróbłonkowego czynnika wzrostu (VEGF). Pewne możliwości oceny nasilenia zmian zapalnych stwarzają badania metodą rezonansu magnetycznego.

    Tak więc - aktualnie musimy trzymać się skali ASDAS, uwzględniając wszystkie indywidualne uwarunkowania.

    Jeszcze jedna uwaga - dodatni test tuberkulinowy (częsty po szczepieniach) wymaga kontroli testem z interferonem (IGRA) - np. ELISA Quantiferon TB gold.