30 września 2014 roku
poczta
zaloguj się
 
Poczet Lekarzy
medycyna praktyczna dla pacjentów

Pulmonolog Szczecin

Parametry wyszukiwania:

Profile lekarzy i opisy placówek medycznych są całkowicie bezpłatne
 Wszyscy  A B C Ć Č D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S Ś T U V W Y Z Ź Ż

Wyniki wyszukiwania

   Dalej »
Lekarz Beata Ciechanowska

Alergolog, Pulmonolog, Pediatra

Alergologia, Choroby płuc, Pediatria

Lekarz Eugenia Gałęzia

Pulmonolog, Lekarz Rodzinny, Pediatra

Choroby płuc, Medycyna rodzinna, Pediatria

Lekarz Danuta Karaś

Pulmonolog, Alergolog, Pediatra

Alergologia, Choroby płuc, Pediatria

   Dalej »

Poczet Lekarzy zawiera wyłącznie wizytówki stworzone przez lekarzy. Jesteś lekarzem i nie ma Cię w bazie: stwórz wizytówkę!

Przeczytaj też

  • Drenaż w leczeniu odmy opłucnowej
    Jaką pozycję drenażową można zastosować w początkowej fazie leczenia odmy opłucnowej?
    Więcej

    Pytanie nadesłane do redakcji

    Jaką pozycję drenażową można zastosować w początkowej fazie leczenia odmy opłucnowej?

    Odpowiedziała

    lek. med. Iwona Witkiewicz
    specjalista chorób płuc
    Ordynator Oddziału Chorób Płuc i Gruźlicy Specjalistycznego Szpitala im. prof. A. Sokołowskiego w Szczecinie
    Konsultant wojewódzki w dziedzinie chorób płuc i gruźlicy województwa zachodniopomorskiego

    Odma opłucnowa to, mówiąc krotko, obecność powietrza w jamie opłucnej związana z uszkodzeniem płuca. Odmę opłucnową leczymy w zależności od jej rozmiarów i od stopnia nasilenia objawów. Im większe nasilenie objawów oraz rozmiar odmy mierzony odległością pomiędzy powierzchnią płuca a ścianą klatki piersiowej, tym agresywniejsze leczenie należy wdrożyć.

    W małych odmach wdrażamy leczenie zachowawcze, czyli leczenie spoczynkiem (leżeniem w łóżku) z koniecznością suplementacji tlenem lub bez takiej konieczności w przypadku małych odm bez zaburzeń gazometrycznych.

    W większych odmach wdrażamy leczenie chirurgiczne prowadzące do usunięcia powietrza z klatki piersiowej:

    • Punkcja opłucnej i aspiracja powietrza
    • Drenaż podwodny
    • Drenaż ssący

    Drenaż zarówno podwodny (bierny), jak i czynny (ssący) polega na założeniu cewnika do jamy opłucnej i biernym (pod wodą) lub czynnym (z wykorzystaniem podciśnienia) usunięciu powietrza z przestrzeni pomiędzy ścianą klatki piersiowej a płucem.

    Oba te drenaże nie mają nic wspólnego z drenażem ułożeniowym. Drenaż ułożeniowy to układanie chorego w określonych pozycjach i wykasływanie zalegającej wydzieliny - zwany jest też oczyszczaniem płuc. W drenażu ułożeniowym, który stosuje się w rozstrzeniach płuc i innych chorobach z zaleganiem wydzieliny w drzewie oskrzelowym, chory przyjmuje określone pozycje w zależności od obszaru płuc zajętego przez rozstrzenie.

    Nie ma potrzeby drenażu ułożeniowego w odmie opłucnowej i pojęcie drenażu w odmie opłucnowej oznacza jedynie wprowadzenie cewnika (drenu) do jamy opłucnej, czyli, mówiąc popularnie, drenowanie.

    Piśmiennictwo:

    Antczak A. (red.): Pulmonologia. Medical Tribune POLSKA
  • Wskazania do przeszczepienia płuc
    Chory jest w tej chwili pod respiratorem z powodu niewydolności płuc. Wcześniej był leczony na śródmiąższowe zwłóknienie płuc. Czy możliwe jest przeszczepienie płuc?
    Więcej

    Pytanie nadesłane do redakcji

    Chory jest w tej chwili pod respiratorem z powodu niewydolności płuc. Wcześniej był leczony na śródmiąższowe zwłóknienie płuc. Czy możliwe jest przeszczepienie płuc?

    Odpowiedziała


    lek. med. Iwona Witkiewicz
    specjalista chorób płuc
    Ordynator Oddziału Chorób Płuc i Gruźlicy Specjalistycznego Szpitala im. prof. A. Sokołowskiego w Szczecinie
    Konsultant wojewódzki w dziedzinie chorób płuc i gruźlicy województwa zachodniopomorskiego

    Wskazaniami do przeszczepienia są:

    1. Choroby obturacyjne
      • POChP
      • Rozedma płuc wskutek niedoboru alfa1-antytrypsyny
      • Zarostowe zapalenie oskrzelików
    2. Choroby śródmiąższowe płuc
      • Idiopatyczne włóknienie płuc
      • Polekowe włóknienie płuc
      • Włóknienie w wyniku innych chorób (w tym włóknienie w wyniku kolagenoz i sarkoidozy)
    3. Choroby zapalne płuc
      • Mukowiscydoza
    4. Choroby naczyń płucnych
      • Pierwotne nadciśnienie płucne
      • Zakrzepowo-zatorowe nadciśnienie płucne
      • Zespól Eisenmengera

    Jak widać śródmiąższowe włóknienie płuc znajduje się we wskazaniach do przeszczepienia płuca, ale pamiętać należy, że każdego chorego kwalifikuje się indywidualnie.

    Do przeszczepienia płuc kwalifikuje się osoby w schyłkowym okresie choroby, gdy pomimo intensywnego leczenia nie uzyskuje się poprawy i narasta ryzyko zgonu.

    Transplantacja płuc obarczona jest dość dużym ryzykiem i dlatego oprócz wskazań należy rozważyć przeciwwskazania do zabiegu, do których należą m.in.:

    1. choroba nowotworowa w ostatnich dwóch latach
    2. zaawansowane choroby wątroby serca i nerek
    3. zakażenia, a zwłaszcza HBV, HIV, HCV
    4. znaczna deformacja klatki piersiowej
    5. brak współpracy z chorym i brak wsparcia rodziny
    6. niepoddające się leczeniu choroby psychiczne
    7. uzależnienie od nałogów (nikotynizm, alkoholizm, narkomania), sześć miesięcy przed kwalifikacją chory musi być wolny od nałogów.

    Względnymi przeciwwskazaniami są:

    1. wiek powyżej 65 lat
    2. kolonizacja bakteriami, prątkami gruźlicy, wirusami, grzybami opornymi na leczenie
    3. niedowaga (BMI <18) lub nadwaga (BMI >30)
    4. zaawansowana osteoporoza.

    W Polsce oczekuje się na przeszczepienie ok. 14 miesięcy, w związku z tym rozróżniamy kierowanie na kwalifikację do przeszczepienia, kiedy leczący pulmonolog uznaje, że choroba jest nieodwracalna i włączone optymalne leczenie przestało przynosić efekty. Po wykonaniu licznych badań w ośrodku kwalifikującym do przeszczepienia, jeżeli pacjent spełnia kryteria kwalifikacji i uznaje się przeszczepienie jako jedyną metodę leczenia, chory zostaje wpisany na krajową listę oczekujących na przeszczep i od tej chwili przechodzi pod stałą opiekę ośrodka przeszczepiającego płuca.

    W Polsce oficjalnie zarejestrowane jako posiadające kwalifikacje i środki są cztery ośrodki: śląski prof. Zembali i szczeciński prof. Grodzkiego oraz ośrodek w Poznaniu i Warszawie. Kwalifikacje do przeszczepienia można jednak uzyskać w wielu ośrodkach i Klinikach Chorób Płuc w całej Polsce. Skierowanie do tych ośrodków można otrzymać od swojego pulmonologa, jeżeli się spełnia wyżej określone kryteria. Do ośrodka należy się zgłosić ze skierowaniem i pełną dokumentacją kliniczną.

    W trakcie kwalifikacji wykonuje się u chorego liczne badania, m.in.

    • serologiczne w kierunku chorób wirusowych HIV, HCV, HBV
    • stopnia immunizacji dla cytomegalowirusa, wirusa Epsteina i Barr, ospy wietrznej i toksoplazmozy
    • 24-godzinna zbiórka moczu w celu obliczenia dobowego klirensu kreatyniny i dobowego białkomoczu
    • plwociny wraz z posiewem i antybiogramem
    • w kierunku prątków i grzybów
    • densytometryczne kości
    • radiologiczne klatki piersiowej
    • ilościowa scyntygrafia wentylacyjno-perfuzyjna
    • tomografia komputerowa klatki piersiowej
    • pełen zestaw badań czynnościowych układu oddechowego (spirometria, bodypletyzmografia, dyfuzja)
    • sześciominutowy test chodu, jeśli nie był wykonywany w przeciągu ostatnich sześciu tygodni
    • próba tuberkulinowa, Quantiferon
    • kardiologiczne:
    • onkologiczne: badanie cytologiczne plwociny lub BAL, CEA, PSA
    • USG jamy brzusznej
    • ginekologiczne
    • ocena stomatologiczna
    • konsultacje: koordynatora do spraw przeszczepów, pracownika opieki socjalnej.

    Ponadto u chorych należy wykonać wszelkie inne badania wynikające z ich stanu zdrowia i chorób towarzyszących. Ośrodki przeszczepiające same decydują, które z tych badań wykonywane są ambulatoryjnie, a które wymagają hospitalizacji w ośrodku.

    Obawiam się, niestety, że nawet jeżeli nie istnieją przeciwwskazania do transplantacji, to dopóki chory wymaga respiratora, a nie był wcześniej kwalifikowany do przeszczepienia, to obecnie nie ma takiej możliwości. Ponadto nie wiem nic o stopniu zaawansowania choroby, wieku chorego oraz ocenie pozostałych narządów czy ewentualnych przeciwwskazaniach, których jak widać lista jest długa, jednak konieczność wdrożenia leczenia respiratorem na ogół dyskwalifikuje chorych do przeszczepienia.

    Piśmiennictwo:

    Chazan R.: Pneumonologia praktyczna. α-medica Press, Warszawa 2005
    Jastrzębski D.: Transplantacje płuc. [W:] Antczak A. (red.): Pulmonologia: 493-514
    Wojarski J., Jastrzębski D., Zembala M.: Current status of lung transplantation in Poland: experience of the Silesian Center for Heart Diseases J Physiol Pharmacol. 2005. 56; Suppl 4: 245-249
    poltransplant.org.pl
  • Czy sarkoidoza jest przeciwwskazaniem do zrobienia tatuażu?
    W czerwcu 2013 roku zdiagnozowano u mnie sarkoidozę płuc i węzłów chłonnych. Miałem także obrzęk stawów skokowych. Choroba się cofnęła i przebiega bezobjawowo, bez leczenia. Czy są przeciwwskazania do zrobienia tatuażu?
    Więcej

    Pytanie nadesłane do redakcji

    Witam. W czerwcu 2013 roku zdiagnozowano u mnie sarkoidozę płuc i węzłów chłonnych. Miałem także obrzęk stawów skokowych. Choroba się cofnęła i przebiega bezobjawowo, bez leczenia. Czy są przeciwwskazania do zrobienia tatuażu?

    Odpowiedziała

    lek. med. Iwona Witkiewicz
    specjalista chorób płuc
    Ordynator Oddziału Chorób Płuc i Gruźlicy Specjalistycznego Szpitala im. prof. A. Sokołowskiego w Szczecinie
    Konsultant wojewódzki w dziedzinie chorób płuc i gruźlicy województwa zachodniopomorskiego

    Sarkoidoza to wielonarządowa choroba ziarniniakowa o nieznanej etiologii, która zwykle występuje u młodych dorosłych (szczyt zachorowań przypada na 20.-29. rok życia) i najczęściej objawia się obustronnym powiększeniem węzłów chłonnych, naciekiem w miąższu płucnym oraz zmianami skórnymi i ocznymi, ale może pojawić się w każdym narządzie. U większości chorych dochodzi do samoistnych remisji, czyli choroba nie wymaga leczenia, jednak u części przechodzi w stan przewlekły. Mimo wielu badań nie znaleziono jednoznacznej przyczyny powstawania tej choroby. Ze względu na obraz kliniczny sarkoidozę dzieli się na ostrą i przewlekłą. Częstość występowania choroby o przewlekłym przebiegu szacuje się 10-30% i w jej przypadku rokowanie co do samoistnej remisji choroby jest nieco gorsze. Ostry przebieg z bólami stawów i gorączką rokuje znacznie lepiej, czyli choroba częściej wycofuje się samoistnie i nigdy nie powraca. Taki przebieg zdaje się występować w Pana przypadku.

    Co do istoty pytania, to trudno jednoznacznie odpowiedzieć, że istnieją istotne przeciwwskazania do zrobienia tatuażu, zwłaszcza w Pana przypadku, gdzie sarkoidoza wystąpiła w postaci ostrej i obecnie się wycofała. Warto jednak wspomnieć, że w piśmiennictwie światowym opisuje się mnóstwo przypadków, w których ból, zaczerwienienie czy szorstka skóra w obrębie tatuażu są pierwszym, a czasem jedynym objawem sarkoidozy. Pierwszy przypadek opisano w 1939 roku. Dla sarkoidozy skóry typowe są bowiem zaczerwienienia czy ból w obrębie starych blizn i wokół ciał obcych w skórze (a czymże jest tatuaż, jeśli nie wprowadzeniem ciała obcego w skórę?). Miałam w swojej praktyce klinicznej przypadek zaczerwienienia i zmian bliznowatych u młodego człowieka, które w przebiegu zaostrzenia sarkoidozy przewlekłej pojawiły się nagle w obrębie wszystkich elementów tatuażu wykonanych czerwonym barwnikiem. Zmiany te ustąpiły po leczeniu z pozostawieniem niewielkich blizn. Warto wziąć to pod uwagę przed podjęciem decyzji o wykonaniu tatuażu, bo zmiany skórne występują w tej czy innej postaci u około 25% chorych z sarkoidozą.

    Piśmiennictwo:

    Antczak A. (red.): Pulmonologia. Medical Tribune POLSKA
    Anolik R., Mandal R., Franks A.G., Jr.: Sarcoidal tattoo granuloma. Dermatology Online Journal 16 (11): 19
    Kluger N.: Sarcoidosis on tattoos: a review of the literature from 1939 to 2011. Sarcoidosis Vasc. Diffuse Lung Dis. 2013; 30: 86-102
    Sheu J., Saavedra A.P., Mostaghimi A.: Rapid response of tattoo-associated cutaneous sarcoidosis to minocycline: case report and review of the literature. Dermatol. Online J. 2014: 20 (8): 6
  • Dym z e-papierosa też jest szkodliwy
    Dym pochodzący z e-papierosa zawiera mniej szkodliwych substancji, ale wciąż nie pozostaje bez wpływu na zdrowie biernych palaczy – zawiadamia „Journal of Environmental Science, Processes and Impacts”.
    Więcej

    Dym pochodzący z e-papierosa zawiera mniej szkodliwych substancji, ale wciąż nie pozostaje bez wpływu na zdrowie biernych palaczy – zawiadamia „Journal of Environmental Science, Processes and Impacts”.

    Naukowcy z Uniwersytetu Południowej Kalifornii (USA) porównali skład chemiczny dymu pochodzącego ze zwykłych papierosów oraz e-papierosów i stwierdzili, że dym z e-papierosów zawiera 10-krotnie mniej niebezpiecznych substancji oraz minimalne (bliskie zeru) ilości organicznych karcynogenów (wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych). Jednak analizy wykazały, iż w dymie z e-papierosów znajduje się czterokrotnie więcej szkodliwych metali: chromu i niklu. Wykryto także obecność ołowiu i cynku, choć w niższych stężeniach niż w zwykłym dymie papierosowym.

    „Wyniki naszego badania pokazują, że generalnie elektroniczne papierosy są mniej szkodliwe niż ich konwencjonalne odpowiedniki, ale podwyższona zawartość toksycznych metali takich jak nikiel i chrom budzi nasz niepokój” – komentuje prof. Constantinos Sioutas, jeden z badaczy.

    Autorzy badania doszli do wniosku, że większość cząsteczek metali pochodzi z wkładów stosowanych w e-papierosach, dlatego istnieje nadzieja, iż w wyniku poprawy jakości urządzeń uda się wyeliminować szkodliwe substancje z dymu papierosowego.

  • Czy moje objawy mogą sugerować gruźlicę?
    Mam 49 lat i palę około 10 papierosów dziennie od około 20 lat. Od około 2 miesięcy mam znów kaszel z zazwyczaj przeźroczystą plwociną , który się bardzo nasilił od pół miesiąca.
    Więcej

    Pytanie nadesłane do redakcji

    Bardzo proszę o poradę. W październiku 2013 r. byłam u pulmonologa, gdyż miałam długotrwały kaszel z dużą ilością plwociny. Również byłam osłabiona. Wykonano mi spirometrię, której wynik był bardzo dobry (tak stwierdził lekarz). Lekarz skierował mnie na TK klatki piersiowej. Opis: dyskretne pasemkowate zwłóknienia przyopłucnowe w szczytach obu płuc, zrost opłucnowo-przeponowy po stronie prawej. Pani doktor po obejrzeniu opisu stwierdziła, że wszystko jest dobrze. Przez cały rok czułam się świetnie, aż do teraz. Mam 49 lat i palę około 10 papierosów dziennie od około 20 lat. Od około 2 miesięcy mam znów kaszel z zazwyczaj przeźroczystą plwociną , który się bardzo nasilił od pół miesiąca. Bolą mnie plecy, w śródpiersiu i ciągle głowa. Proszę mi napisać, czy ja przeszłam gruźlicę (chodzi o te delikatne zwłóknienia), czy też mogła to być inna choroba, która je pozostawia i czy teraz mogę mieć gruźlicę ? pocę się tylko w dzień, nie chudnę, nie mam gorączki i mam apetyt. Choruję na niedoczynność tarczycy, przechodzę menopauzę i mam przepuklinę rozworowo-przełykową. Proszę o radę i odpowiedź na nurtujące mnie pytania.

    Odpowiedział

    dr med. Ernest Kuchar
    Klinika Pediatrii i Chorób Zakaźnych
    Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu

    Opisywane przez Panią zmiany w płucach mogą być z dużym prawdopodobieństwem pozostałością przebytej w przeszłości gruźlicy płuc. Mogą także być następstwem przebytego dawniej zapalenia opłucnej, ropniaka opłucnej, wysiękowego zapalenia płuc lub odmy opłucnowej. Zrosty opłucnowe są zmianami trwałymi i pozostaną już na stałe.

    Osoba chora na czynną gruźlicę ma przez wiele miesięcy objawy kliniczne, takie jak: gorączka/stany podgorączkowe, przewlekły kaszel (trwający >3 tyg.), odkrztuszanie, złe samopoczucie, utrata masy ciała, nocne poty, dreszcze i osłabienie. Pani ma tylko niektóre z wymienionych objawów: kaszel i złe samopoczucie. Ponadto bóle pleców i głowy. Cierpi Pani jednocześnie na inne schorzenia: zaburzenia hormonalne i przepuklinę rozworu przełykowego, które mogą tłumaczyć wspomniane dolegliwości. Pali Pani papierosy, co może być przyczyną przewlekłego kaszlu i sprzyja przewlekłemu zapaleniu oskrzeli.

    Jeżeli po wyzdrowieniu z zapalenia oskrzeli będzie się Pani czuła dobrze i Pani dolegliwości ustąpią, to nie ma się co niepokoić gruźlicą. Jeżeli natomiast niektóre z wymienionych objawów będą się utrzymywać, to wskazana będzie konsultacja lekarza pulmonologa i endokrynologa. Zachęcam Panią gorąco do ograniczenia lub lepiej rzucenia palenia tytoniu. Płuca odczują ulgę. W razie wątpliwości lepiej już teraz skorzystać z porady lekarza rodzinnego, ewentualnie specjalistów niż zamartwiać się, tracąc cenny czas - zaburzenia hormonalne można złagodzić, a gruźlica jest uleczalna.