30 września 2014 roku
poczta
zaloguj się
 
Poczet Lekarzy
medycyna praktyczna dla pacjentów

Pulmonolog Piła

Parametry wyszukiwania:

Profile lekarzy i opisy placówek medycznych są całkowicie bezpłatne
 Wszyscy  A B C Ć Č D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S Ś T U V W Y Z Ź Ż

Wyniki wyszukiwania

Lekarz Anna Jopek

Pulmonolog, Internista

Choroby płuc, Choroby wewnętrzne

Poczet Lekarzy zawiera wyłącznie wizytówki stworzone przez lekarzy. Jesteś lekarzem i nie ma Cię w bazie: stwórz wizytówkę!

Przeczytaj też

  • Drenaż w leczeniu odmy opłucnowej
    Jaką pozycję drenażową można zastosować w początkowej fazie leczenia odmy opłucnowej?
    Więcej

    Pytanie nadesłane do redakcji

    Jaką pozycję drenażową można zastosować w początkowej fazie leczenia odmy opłucnowej?

    Odpowiedziała

    lek. med. Iwona Witkiewicz
    specjalista chorób płuc
    Ordynator Oddziału Chorób Płuc i Gruźlicy Specjalistycznego Szpitala im. prof. A. Sokołowskiego w Szczecinie
    Konsultant wojewódzki w dziedzinie chorób płuc i gruźlicy województwa zachodniopomorskiego

    Odma opłucnowa to, mówiąc krotko, obecność powietrza w jamie opłucnej związana z uszkodzeniem płuca. Odmę opłucnową leczymy w zależności od jej rozmiarów i od stopnia nasilenia objawów. Im większe nasilenie objawów oraz rozmiar odmy mierzony odległością pomiędzy powierzchnią płuca a ścianą klatki piersiowej, tym agresywniejsze leczenie należy wdrożyć.

    W małych odmach wdrażamy leczenie zachowawcze, czyli leczenie spoczynkiem (leżeniem w łóżku) z koniecznością suplementacji tlenem lub bez takiej konieczności w przypadku małych odm bez zaburzeń gazometrycznych.

    W większych odmach wdrażamy leczenie chirurgiczne prowadzące do usunięcia powietrza z klatki piersiowej:

    • Punkcja opłucnej i aspiracja powietrza
    • Drenaż podwodny
    • Drenaż ssący

    Drenaż zarówno podwodny (bierny), jak i czynny (ssący) polega na założeniu cewnika do jamy opłucnej i biernym (pod wodą) lub czynnym (z wykorzystaniem podciśnienia) usunięciu powietrza z przestrzeni pomiędzy ścianą klatki piersiowej a płucem.

    Oba te drenaże nie mają nic wspólnego z drenażem ułożeniowym. Drenaż ułożeniowy to układanie chorego w określonych pozycjach i wykasływanie zalegającej wydzieliny - zwany jest też oczyszczaniem płuc. W drenażu ułożeniowym, który stosuje się w rozstrzeniach płuc i innych chorobach z zaleganiem wydzieliny w drzewie oskrzelowym, chory przyjmuje określone pozycje w zależności od obszaru płuc zajętego przez rozstrzenie.

    Nie ma potrzeby drenażu ułożeniowego w odmie opłucnowej i pojęcie drenażu w odmie opłucnowej oznacza jedynie wprowadzenie cewnika (drenu) do jamy opłucnej, czyli, mówiąc popularnie, drenowanie.

    Piśmiennictwo:

    Antczak A. (red.): Pulmonologia. Medical Tribune POLSKA
  • Wskazania do przeszczepienia płuc
    Chory jest w tej chwili pod respiratorem z powodu niewydolności płuc. Wcześniej był leczony na śródmiąższowe zwłóknienie płuc. Czy możliwe jest przeszczepienie płuc?
    Więcej

    Pytanie nadesłane do redakcji

    Chory jest w tej chwili pod respiratorem z powodu niewydolności płuc. Wcześniej był leczony na śródmiąższowe zwłóknienie płuc. Czy możliwe jest przeszczepienie płuc?

    Odpowiedziała


    lek. med. Iwona Witkiewicz
    specjalista chorób płuc
    Ordynator Oddziału Chorób Płuc i Gruźlicy Specjalistycznego Szpitala im. prof. A. Sokołowskiego w Szczecinie
    Konsultant wojewódzki w dziedzinie chorób płuc i gruźlicy województwa zachodniopomorskiego

    Wskazaniami do przeszczepienia są:

    1. Choroby obturacyjne
      • POChP
      • Rozedma płuc wskutek niedoboru alfa1-antytrypsyny
      • Zarostowe zapalenie oskrzelików
    2. Choroby śródmiąższowe płuc
      • Idiopatyczne włóknienie płuc
      • Polekowe włóknienie płuc
      • Włóknienie w wyniku innych chorób (w tym włóknienie w wyniku kolagenoz i sarkoidozy)
    3. Choroby zapalne płuc
      • Mukowiscydoza
    4. Choroby naczyń płucnych
      • Pierwotne nadciśnienie płucne
      • Zakrzepowo-zatorowe nadciśnienie płucne
      • Zespól Eisenmengera

    Jak widać śródmiąższowe włóknienie płuc znajduje się we wskazaniach do przeszczepienia płuca, ale pamiętać należy, że każdego chorego kwalifikuje się indywidualnie.

    Do przeszczepienia płuc kwalifikuje się osoby w schyłkowym okresie choroby, gdy pomimo intensywnego leczenia nie uzyskuje się poprawy i narasta ryzyko zgonu.

    Transplantacja płuc obarczona jest dość dużym ryzykiem i dlatego oprócz wskazań należy rozważyć przeciwwskazania do zabiegu, do których należą m.in.:

    1. choroba nowotworowa w ostatnich dwóch latach
    2. zaawansowane choroby wątroby serca i nerek
    3. zakażenia, a zwłaszcza HBV, HIV, HCV
    4. znaczna deformacja klatki piersiowej
    5. brak współpracy z chorym i brak wsparcia rodziny
    6. niepoddające się leczeniu choroby psychiczne
    7. uzależnienie od nałogów (nikotynizm, alkoholizm, narkomania), sześć miesięcy przed kwalifikacją chory musi być wolny od nałogów.

    Względnymi przeciwwskazaniami są:

    1. wiek powyżej 65 lat
    2. kolonizacja bakteriami, prątkami gruźlicy, wirusami, grzybami opornymi na leczenie
    3. niedowaga (BMI <18) lub nadwaga (BMI >30)
    4. zaawansowana osteoporoza.

    W Polsce oczekuje się na przeszczepienie ok. 14 miesięcy, w związku z tym rozróżniamy kierowanie na kwalifikację do przeszczepienia, kiedy leczący pulmonolog uznaje, że choroba jest nieodwracalna i włączone optymalne leczenie przestało przynosić efekty. Po wykonaniu licznych badań w ośrodku kwalifikującym do przeszczepienia, jeżeli pacjent spełnia kryteria kwalifikacji i uznaje się przeszczepienie jako jedyną metodę leczenia, chory zostaje wpisany na krajową listę oczekujących na przeszczep i od tej chwili przechodzi pod stałą opiekę ośrodka przeszczepiającego płuca.

    W Polsce oficjalnie zarejestrowane jako posiadające kwalifikacje i środki są cztery ośrodki: śląski prof. Zembali i szczeciński prof. Grodzkiego oraz ośrodek w Poznaniu i Warszawie. Kwalifikacje do przeszczepienia można jednak uzyskać w wielu ośrodkach i Klinikach Chorób Płuc w całej Polsce. Skierowanie do tych ośrodków można otrzymać od swojego pulmonologa, jeżeli się spełnia wyżej określone kryteria. Do ośrodka należy się zgłosić ze skierowaniem i pełną dokumentacją kliniczną.

    W trakcie kwalifikacji wykonuje się u chorego liczne badania, m.in.

    • serologiczne w kierunku chorób wirusowych HIV, HCV, HBV
    • stopnia immunizacji dla cytomegalowirusa, wirusa Epsteina i Barr, ospy wietrznej i toksoplazmozy
    • 24-godzinna zbiórka moczu w celu obliczenia dobowego klirensu kreatyniny i dobowego białkomoczu
    • plwociny wraz z posiewem i antybiogramem
    • w kierunku prątków i grzybów
    • densytometryczne kości
    • radiologiczne klatki piersiowej
    • ilościowa scyntygrafia wentylacyjno-perfuzyjna
    • tomografia komputerowa klatki piersiowej
    • pełen zestaw badań czynnościowych układu oddechowego (spirometria, bodypletyzmografia, dyfuzja)
    • sześciominutowy test chodu, jeśli nie był wykonywany w przeciągu ostatnich sześciu tygodni
    • próba tuberkulinowa, Quantiferon
    • kardiologiczne:
    • onkologiczne: badanie cytologiczne plwociny lub BAL, CEA, PSA
    • USG jamy brzusznej
    • ginekologiczne
    • ocena stomatologiczna
    • konsultacje: koordynatora do spraw przeszczepów, pracownika opieki socjalnej.

    Ponadto u chorych należy wykonać wszelkie inne badania wynikające z ich stanu zdrowia i chorób towarzyszących. Ośrodki przeszczepiające same decydują, które z tych badań wykonywane są ambulatoryjnie, a które wymagają hospitalizacji w ośrodku.

    Obawiam się, niestety, że nawet jeżeli nie istnieją przeciwwskazania do transplantacji, to dopóki chory wymaga respiratora, a nie był wcześniej kwalifikowany do przeszczepienia, to obecnie nie ma takiej możliwości. Ponadto nie wiem nic o stopniu zaawansowania choroby, wieku chorego oraz ocenie pozostałych narządów czy ewentualnych przeciwwskazaniach, których jak widać lista jest długa, jednak konieczność wdrożenia leczenia respiratorem na ogół dyskwalifikuje chorych do przeszczepienia.

    Piśmiennictwo:

    Chazan R.: Pneumonologia praktyczna. α-medica Press, Warszawa 2005
    Jastrzębski D.: Transplantacje płuc. [W:] Antczak A. (red.): Pulmonologia: 493-514
    Wojarski J., Jastrzębski D., Zembala M.: Current status of lung transplantation in Poland: experience of the Silesian Center for Heart Diseases J Physiol Pharmacol. 2005. 56; Suppl 4: 245-249
    poltransplant.org.pl
  • Czy sarkoidoza jest przeciwwskazaniem do zrobienia tatuażu?
    W czerwcu 2013 roku zdiagnozowano u mnie sarkoidozę płuc i węzłów chłonnych. Miałem także obrzęk stawów skokowych. Choroba się cofnęła i przebiega bezobjawowo, bez leczenia. Czy są przeciwwskazania do zrobienia tatuażu?
    Więcej

    Pytanie nadesłane do redakcji

    Witam. W czerwcu 2013 roku zdiagnozowano u mnie sarkoidozę płuc i węzłów chłonnych. Miałem także obrzęk stawów skokowych. Choroba się cofnęła i przebiega bezobjawowo, bez leczenia. Czy są przeciwwskazania do zrobienia tatuażu?

    Odpowiedziała

    lek. med. Iwona Witkiewicz
    specjalista chorób płuc
    Ordynator Oddziału Chorób Płuc i Gruźlicy Specjalistycznego Szpitala im. prof. A. Sokołowskiego w Szczecinie
    Konsultant wojewódzki w dziedzinie chorób płuc i gruźlicy województwa zachodniopomorskiego

    Sarkoidoza to wielonarządowa choroba ziarniniakowa o nieznanej etiologii, która zwykle występuje u młodych dorosłych (szczyt zachorowań przypada na 20.-29. rok życia) i najczęściej objawia się obustronnym powiększeniem węzłów chłonnych, naciekiem w miąższu płucnym oraz zmianami skórnymi i ocznymi, ale może pojawić się w każdym narządzie. U większości chorych dochodzi do samoistnych remisji, czyli choroba nie wymaga leczenia, jednak u części przechodzi w stan przewlekły. Mimo wielu badań nie znaleziono jednoznacznej przyczyny powstawania tej choroby. Ze względu na obraz kliniczny sarkoidozę dzieli się na ostrą i przewlekłą. Częstość występowania choroby o przewlekłym przebiegu szacuje się 10-30% i w jej przypadku rokowanie co do samoistnej remisji choroby jest nieco gorsze. Ostry przebieg z bólami stawów i gorączką rokuje znacznie lepiej, czyli choroba częściej wycofuje się samoistnie i nigdy nie powraca. Taki przebieg zdaje się występować w Pana przypadku.

    Co do istoty pytania, to trudno jednoznacznie odpowiedzieć, że istnieją istotne przeciwwskazania do zrobienia tatuażu, zwłaszcza w Pana przypadku, gdzie sarkoidoza wystąpiła w postaci ostrej i obecnie się wycofała. Warto jednak wspomnieć, że w piśmiennictwie światowym opisuje się mnóstwo przypadków, w których ból, zaczerwienienie czy szorstka skóra w obrębie tatuażu są pierwszym, a czasem jedynym objawem sarkoidozy. Pierwszy przypadek opisano w 1939 roku. Dla sarkoidozy skóry typowe są bowiem zaczerwienienia czy ból w obrębie starych blizn i wokół ciał obcych w skórze (a czymże jest tatuaż, jeśli nie wprowadzeniem ciała obcego w skórę?). Miałam w swojej praktyce klinicznej przypadek zaczerwienienia i zmian bliznowatych u młodego człowieka, które w przebiegu zaostrzenia sarkoidozy przewlekłej pojawiły się nagle w obrębie wszystkich elementów tatuażu wykonanych czerwonym barwnikiem. Zmiany te ustąpiły po leczeniu z pozostawieniem niewielkich blizn. Warto wziąć to pod uwagę przed podjęciem decyzji o wykonaniu tatuażu, bo zmiany skórne występują w tej czy innej postaci u około 25% chorych z sarkoidozą.

    Piśmiennictwo:

    Antczak A. (red.): Pulmonologia. Medical Tribune POLSKA
    Anolik R., Mandal R., Franks A.G., Jr.: Sarcoidal tattoo granuloma. Dermatology Online Journal 16 (11): 19
    Kluger N.: Sarcoidosis on tattoos: a review of the literature from 1939 to 2011. Sarcoidosis Vasc. Diffuse Lung Dis. 2013; 30: 86-102
    Sheu J., Saavedra A.P., Mostaghimi A.: Rapid response of tattoo-associated cutaneous sarcoidosis to minocycline: case report and review of the literature. Dermatol. Online J. 2014: 20 (8): 6
  • Dym z e-papierosa też jest szkodliwy
    Dym pochodzący z e-papierosa zawiera mniej szkodliwych substancji, ale wciąż nie pozostaje bez wpływu na zdrowie biernych palaczy – zawiadamia „Journal of Environmental Science, Processes and Impacts”.
    Więcej

    Dym pochodzący z e-papierosa zawiera mniej szkodliwych substancji, ale wciąż nie pozostaje bez wpływu na zdrowie biernych palaczy – zawiadamia „Journal of Environmental Science, Processes and Impacts”.

    Naukowcy z Uniwersytetu Południowej Kalifornii (USA) porównali skład chemiczny dymu pochodzącego ze zwykłych papierosów oraz e-papierosów i stwierdzili, że dym z e-papierosów zawiera 10-krotnie mniej niebezpiecznych substancji oraz minimalne (bliskie zeru) ilości organicznych karcynogenów (wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych). Jednak analizy wykazały, iż w dymie z e-papierosów znajduje się czterokrotnie więcej szkodliwych metali: chromu i niklu. Wykryto także obecność ołowiu i cynku, choć w niższych stężeniach niż w zwykłym dymie papierosowym.

    „Wyniki naszego badania pokazują, że generalnie elektroniczne papierosy są mniej szkodliwe niż ich konwencjonalne odpowiedniki, ale podwyższona zawartość toksycznych metali takich jak nikiel i chrom budzi nasz niepokój” – komentuje prof. Constantinos Sioutas, jeden z badaczy.

    Autorzy badania doszli do wniosku, że większość cząsteczek metali pochodzi z wkładów stosowanych w e-papierosach, dlatego istnieje nadzieja, iż w wyniku poprawy jakości urządzeń uda się wyeliminować szkodliwe substancje z dymu papierosowego.

  • Czy moje objawy mogą sugerować gruźlicę?
    Mam 49 lat i palę około 10 papierosów dziennie od około 20 lat. Od około 2 miesięcy mam znów kaszel z zazwyczaj przeźroczystą plwociną , który się bardzo nasilił od pół miesiąca.
    Więcej

    Pytanie nadesłane do redakcji

    Bardzo proszę o poradę. W październiku 2013 r. byłam u pulmonologa, gdyż miałam długotrwały kaszel z dużą ilością plwociny. Również byłam osłabiona. Wykonano mi spirometrię, której wynik był bardzo dobry (tak stwierdził lekarz). Lekarz skierował mnie na TK klatki piersiowej. Opis: dyskretne pasemkowate zwłóknienia przyopłucnowe w szczytach obu płuc, zrost opłucnowo-przeponowy po stronie prawej. Pani doktor po obejrzeniu opisu stwierdziła, że wszystko jest dobrze. Przez cały rok czułam się świetnie, aż do teraz. Mam 49 lat i palę około 10 papierosów dziennie od około 20 lat. Od około 2 miesięcy mam znów kaszel z zazwyczaj przeźroczystą plwociną , który się bardzo nasilił od pół miesiąca. Bolą mnie plecy, w śródpiersiu i ciągle głowa. Proszę mi napisać, czy ja przeszłam gruźlicę (chodzi o te delikatne zwłóknienia), czy też mogła to być inna choroba, która je pozostawia i czy teraz mogę mieć gruźlicę ? pocę się tylko w dzień, nie chudnę, nie mam gorączki i mam apetyt. Choruję na niedoczynność tarczycy, przechodzę menopauzę i mam przepuklinę rozworowo-przełykową. Proszę o radę i odpowiedź na nurtujące mnie pytania.

    Odpowiedział

    dr med. Ernest Kuchar
    Klinika Pediatrii i Chorób Zakaźnych
    Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu

    Opisywane przez Panią zmiany w płucach mogą być z dużym prawdopodobieństwem pozostałością przebytej w przeszłości gruźlicy płuc. Mogą także być następstwem przebytego dawniej zapalenia opłucnej, ropniaka opłucnej, wysiękowego zapalenia płuc lub odmy opłucnowej. Zrosty opłucnowe są zmianami trwałymi i pozostaną już na stałe.

    Osoba chora na czynną gruźlicę ma przez wiele miesięcy objawy kliniczne, takie jak: gorączka/stany podgorączkowe, przewlekły kaszel (trwający >3 tyg.), odkrztuszanie, złe samopoczucie, utrata masy ciała, nocne poty, dreszcze i osłabienie. Pani ma tylko niektóre z wymienionych objawów: kaszel i złe samopoczucie. Ponadto bóle pleców i głowy. Cierpi Pani jednocześnie na inne schorzenia: zaburzenia hormonalne i przepuklinę rozworu przełykowego, które mogą tłumaczyć wspomniane dolegliwości. Pali Pani papierosy, co może być przyczyną przewlekłego kaszlu i sprzyja przewlekłemu zapaleniu oskrzeli.

    Jeżeli po wyzdrowieniu z zapalenia oskrzeli będzie się Pani czuła dobrze i Pani dolegliwości ustąpią, to nie ma się co niepokoić gruźlicą. Jeżeli natomiast niektóre z wymienionych objawów będą się utrzymywać, to wskazana będzie konsultacja lekarza pulmonologa i endokrynologa. Zachęcam Panią gorąco do ograniczenia lub lepiej rzucenia palenia tytoniu. Płuca odczują ulgę. W razie wątpliwości lepiej już teraz skorzystać z porady lekarza rodzinnego, ewentualnie specjalistów niż zamartwiać się, tracąc cenny czas - zaburzenia hormonalne można złagodzić, a gruźlica jest uleczalna.