25 kwietnia 2014 roku
poczta
zaloguj się
 
Poczet Lekarzy
medycyna praktyczna dla pacjentów

Psychiatra Biała Podlaska

Parametry wyszukiwania:

Profile lekarzy i opisy placówek medycznych są całkowicie bezpłatne
 Wszyscy  A B C Ć Č D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S Ś T U V W Y Z Ź Ż

Wyniki wyszukiwania

Poczet Lekarzy zawiera wyłącznie wizytówki stworzone przez lekarzy. Jesteś lekarzem i nie ma Cię w bazie: stwórz wizytówkę!

Przeczytaj też

  • Leczenie natręctw
    Są dni, w których natręctw jest mniej i mam dobry nastrój i takie, w których nie czuję różnicy. Czy to normalne?
    Więcej

    Pytanie nadesłane do redakcji

    Od dwóch miesięcy biorę Sertralinę na natręctwa myślowe (od 2,5 tyg. 100 mg). Dopiero niedawno odczułam poprawę, ale zauważyłam, że są dni, w których natręctw jest mniej i mam dobry nastrój i takie, w których nie czuję różnicy. Czy to normalne? Dodam, że w moim życiu też ostatnio nie działo się najlepiej (śmierć dziadka, nieporozumienia z rodziną i znajomymi). Czy to również może utrudniać działanie leku i pogłębiać natręctwa?

    Odpowiedział

    lek. med. Paweł Brudkiewicz
    Specjalista psychiatra, psychoterapeuta
    Centrum Dobrej Terapii

    W przypadku występowania natręctw o nasileniu klinicznym uzasadniającym włączenie leczenia, postępowaniem z wyboru jest farmakoterapia lekami serotoninergicznymi lub psychoterapia (w szczególności poznawczo-behawioralna). U części pacjentów zaleca się łączne zastosowanie tych obu metod.

    W tej grupie zaburzeń leki serotoninergiczne (a należy do nich też sertralina) bardzo często są skuteczne, ale do uzyskania poprawy (a następnie całkowitego ustąpienia objawów) wymagany jest dłuższy czas leczenia i zazwyczaj stosowanie leków w górnych przedziałach terapeutycznych dawek (a czasami nawet w wyższych).

    Podstawowe dawki terapeutyczne sertraliny wynoszą 50-200 mg/dobę, a zatem wymieniana w pytaniu dawka jest średnia i może jeszcze nie zapewniać optymalnej poprawy. Również opisywany czas stosowania leku jest dość krótki - zwykle uzyskanie optymalnej poprawy wymaga stosowania leku serotoninergicznego w wysokich/maksymalnych dawkach, przez kilkanaście tygodni, z późniejszym wielomiesięcznym leczeniem podtrzymującym (zapobieganie nawrotom).

    Występowanie w początkowym okresie leczenia okresów poprawy jest korzystnym czynnikiem rokowniczym, sugerującym, że dany lek może być efektywny. Z kolei okresy pogorszenia samopoczucia (zwłaszcza w obliczu stresowych sytuacji) na tym etapie leczenia również się zdarzają i wymagają omówienia z prowadzącym lekarzem psychiatrą w celu rozważenia ewentualnego zwiększenia dawki leku.

    Także czynniki psychologiczne, stresowe mają wpływ na całościowe samopoczucie oraz przebieg leczenia, stąd opisywane w pytaniu sytuacje życiowe mogą wpływać na nasilenie i częstość pojawiania się natręctw. Ten obszar jest z kolei wskazaniem do omówienia zasadności wdrożenia psychoterapii.

  • Czy można jednocześnie przyjmować leki przeciwpsychotyczne i leki przeciwgrzybicze?
    Czy są jakieś przeciwwskazania?
    Więcej

    Pytanie nadesłane do redakcji

    Choruję na schizofrenię paranoidalną i od 4 lat biorę Abilify. Ostatnio zauważyłam u siebie objawy grzybicy pochwy, więc wybieram się do ginekologa. W ulotce Abilify przeczytałam, że należy powiadomić psychiatrę, gdy bierze się leki przeciwgrzybicze. Chciałabym wiedzieć, czy można brać jednocześnie Abilify i leki przeciwgrzybicze, czy są jakieś przeciwwskazania?

    Odpowiedział

    lek. med. Paweł Brudkiewicz
    Specjalista psychiatra, psychoterapeuta
    Centrum Dobrej Terapii

    Optymalne leczenie schizofrenii wymaga ciągłego stosowania leków przeciwpsychotycznych w optymalnych dawkach. Podczas takiej farmakoterapii zwraca się również uwagę na fakt wprowadzania innych leków, których przyjmowanie może wpływać na skuteczność danego leku przeciwpsychotycznego lub na ryzyko wywoływania przez ten lek działań niepożądanych.

    Lek Abilify wchodzi w liczne interakcje z innymi farmaceutykami, a leki przeciwgrzybicze są jednymi z nim. Na przykład równoczesne stosowanie ketokonazolu lub itrakonazolu może prowadzić do zwiększenia stężenia Abilify we krwi, stąd przy takim połączeniu lekowym wymagana jest redukcja dawki tego leku przeciwpsychotycznego. Po zakończeniu takiego leczenia przeciwgrzybiczego z kolei konieczny jest powrót do wcześniejszej dawki Abilify. Zjawiska te nie są wskazaniem do przerwania farmakoterapii lekiem przeciwpsychotycznym, co groziłoby nawrotem objawów schizofrenii. W takich sytuacjach konieczna jest modyfikacja leczenia, tak aby utrzymać optymalne działanie leku - stąd zalecenie informowania psychiatry o fakcie przyjmowania leków przeciwgrzybicznych podczas przyjmowania Abilify. Jest to zresztą dobra zasada, którą warto stosować w przypadku jakichkolwiek nowych połączeń lekowych, w każdej dziedzinie medycyny.

  • Czy zażywanie leków przeciwdepresyjnych może mieć wpływ na moją płodność i późniejszy rozwój dziecka?
    Od 2 lat przyjmuję lek przeciwdepresyjny - Remirta ORO (mirtazapinę) 30 mg dziennie oraz Ketrel 200 mg dziennie. W najbliższej przyszłości planujemy z żoną dziecko. Czy zażywanie tych leków może mieć wpływ na moją płodność i późniejszy rozwój dziecka?
    Więcej

    Pytanie nadesłane do redakcji

    Od 2 lat przyjmuję lek przeciwdepresyjny - Remirta ORO (mirtazapinę) 30 mg dziennie oraz Ketrel 200 mg dziennie. W najbliższej przyszłości planujemy z żoną dziecko. Czy zażywanie tych leków może mieć wpływ na moją płodność i późniejszy rozwój dziecka?

    Odpowiedziała

    dr med. Joanna Borowiecka-Karpiuk
    Specjalista psychiatra, psychoterapeuta
    Centrum Dobrej Terapii

    Dane z badań przedklinicznych mirtazapiny, które obejmują między innymi badanie toksycznego wpływu danego leku na reprodukcję, nie wskazują na szczególne zagrożenie dla człowieka. Także w badaniach na zwierzętach nie wykazano toksycznego wpływu maksymalnej dawki terapeutycznej mirtazapiny stosowanej u człowieka (w odpowiednim przeliczeniu na dawkę stosowaną dla zwierząt) na ich płodność. Nie przeprowadzono randomizowanych badań dotyczących wpływu stosowania mirtazapiny u mężczyzn ojców zażywających lek przed poczęciem dziecka i w okresie, w którym doszło do poczęcia dziecka na działanie teratogenne, natomiast ograniczone dane dotyczące stosowania mirtazapiny u kobiet w ciąży nie wykazały zwiększonego ryzyka wad wrodzonych, a badania na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego o znaczeniu klinicznym. Jeśli zaś chodzi o kwetiapinę, to nie ustalono jej bezpieczeństwa u kobiet w ciąży, natomiast badania prowadzone na zwierzętach nie wskazują na szkodliwość kwetiapiny w tym zakresie. Nie ma takich randomizowanych badań dla mężczyzn ojców przyjmujących lek przed poczęciem dziecka i w okresie, w którym doszło do poczęcia dziecka.

    Niemniej w praktyce klinicznej stosowane są różne podejścia do leczenia farmakologicznego mężczyzn planujących potomstwo - w zależności od dotychczasowego przebiegu choroby, ich aktualnego stanu klinicznego oraz stosowanych leków. Takie decyzje podejmuje, wraz z pacjentem, prowadzący lekarz psychiatra. Zazwyczaj, jeśli ze względu na stan zdrowia psychicznego nie jest wskazane zmniejszenie dawki, zmiana czy odstawienie leku - starający się o potomstwo mężczyzna nadal zażywa je w dotychczasowy sposób. Jeśli natomiast, biorąc pod uwagę powyższe dane, istnieje taka możliwość, to dąży się do zmiany, zmniejszenia dawki lub odstawienia leku na okres co najmniej 2,5-3 miesięcy przed planowanym poczęciem (co wynika z cyklu spermatogenezy, tj. tworzenia się nowych plemników). Warto też zwrócić uwagę na fakt, że zażywający leki i planujący potomstwo mężczyzna może także wykonać badanie nasienia oceniające między innymi ilość, budowę i żywotność plemników, co z kolei daje dalsze informacje o jego potencjalnej płodności.

  • Somnambulizm (sennowłóctwo)
    Od wielu lat mówię przez sen, czasami jak się czegoś boję, to w śnie idę na kanapę (lunatykuję). Przez sen zdarza mi się przeklinać, śpiewać, mówić dialogi, drzeć się - co mam z tym zrobić?
    Więcej

    Pytanie nadesłane do redakcji

    Od wielu lat mówię przez sen, czasami jak się czegoś boję, to w śnie idę na kanapę (lunatykuję). Przez sen zdarza mi się przeklinać, śpiewać, mówić dialogi, drzeć się - co mam z tym zrobić?

    Odpowiedziała

    dr med. Grażyna Zwolińska
    Specjalista neurolog

    Somnambulizm (sennowłóctwo) jest jakościowym zaburzeniem snu, w którym nie stwierdza się uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego. Najczęściej występuje u dzieci pomiędzy piątym a dwunastym rokiem życia (15% dzieci). Czasami utrzymuje się w wieku dorosłym lub rzadko zaczyna się u dorosłych (3% dorosłych).

    Sennowłóctwo przejawia się wykonywaniem złożonych czynności ruchowych, bez pełnego wybudzenia oraz niepamięcią tego zdarzenia. Zaczyna się podczas pierwszej jednej trzeciej fazy snu od nagłej aktywności ruchowej, epizody zazwyczaj trwają około 10 minut, dziecko czy dorosły wychodzi z łóżka i może podejmować niekiedy także złożone czynności ruchowe, jak jedzenie, ubieranie się. U dzieci ruchy są wolniejsze, dziecko łatwo pozwala zaprowadzić się do łóżka. Dorosły ma ruchy szybkie, niekiedy może wystąpić agresja słowna lub ruchowa.

    W sennowłóctwie występuje stan splątania świadomości, objawiający się niską wrażliwością na bodźce z otoczenia. Osoby wykazujące agresję nie rozpoznawały twarzy osób z rodziny, zaburzony jest odbiór bodźców bólowych, nie czują bólu, gdy się zranią, zaburzony jest odbiór bodźców słuchowych, nie słyszą słów kierowanych do nich. Zachowana jest orientacja przestrzenna, co powoduje, że w trakcie epizodu somnambulicznego mogą się przemieszczać, co grozi wypadkami i uszkodzeniem ciała. Występujące niekiedy zachowania agresywne najczęściej pojawiają się podczas próby wybudzenia.

    Postawienie diagnozy wymaga dokładnego zebrania wywiadu od pacjenta, a także konieczna jest rozmowa z osobą, która widziała takie zdarzenia. W diagnozie użyteczna jest polisomnografia (badanie zbliżone do badania EEG), gdzie rejestruje się sygnały bioelektryczne odbierane z ciała badanego. W niektórych przypadkach konieczne jest różnicowanie sennowłóctwa i napadów padaczkowych. Są postacie padaczki, gdy napady występują w czasie snu, ale są krótkie (do 5 min), aktywność ruchowa ograniczona jest do łóżka pacjenta, po napadzie często dochodzi do przebudzenia się, w EEG stwierdza się zmiany napadowe, które nie występują w sennowłóctwie. Czasami trudne jest odróżnienie sennowłóctwa od lęków nocnych. W lękach nocnych pobudzenie jest większe, pacjent gwałtownie siada w łóżku, jest przerażony, może krzyczeć, ale nie wychodzi z łóżka, często dochodzi do wybudzenia, epizod lęku nocnego jest krótszy, trwa minutę do kilku minut. Ponadto obserwuje się także współwystępowanie sennowłóctwa i zaburzeń oddychania podczas snu, np. zespołu bezdechu śródnocnego.

    Przyczyny sennowłóctwa nie są poznane, podkreśla się czynniki genetyczne. Badanie neurologiczne jest prawidłowe, EEG i badanie rezonansu magnetycznego nie wykazuje patologii. Pozbawienie snu, zmęczenie, gorączka i leki uspokajające mogą być czynnikiem wyzwalającym epizod somnambulizmu. Podczas epizodu istotne jest zachowanie środków ostrożności, ochrona przed wyjściem, możliwym urazem. W terapii istotne jest przestrzeganie higieny snu i unikanie czynników sprzyjających wystąpieniu objawów, czyli spożywanie alkoholu przed snem, czy pozbawienie możliwości spania przez wiele godzin. Niekiedy stosuje się leki z grupy benzodiazepin, ale krótko, ponieważ mogą one doprowadzić do uzależnienia od nich. W przypadkach bardzo nasilonych stosuje się trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne. Zaleca się przeprowadzenie badań ewentualnych zaburzeń oddychania i w razie ich wykrycia leczenie, co może zlikwidować objawy somnambulizmu.

    Piśmiennictwo:

    Janowski K., Jelińska A., Was A.: Somnambulizm. Obraz kliniczny i terapia. Roczniki Psychologiczne. 2010; XIII, 1 2010.

    Zobacz także

    Parasomnie »
  • Czy istnieją ograniczenia dietetyczne przy stosowaniu fluoksetyny?
    Chciałam się dowiedzieć, czy podczas leczenia zabronione jest spożywanie jakichś pokarmów?
    Więcej

    Pytanie nadesłane do redakcji

    Biorę obecnie Bioxetin (fluoksetyna). Chciałam się dowiedzieć, czy podczas leczenia zabronione jest spożywanie jakichś pokarmów? Chciałabym wiedzieć, czy mogę spożywać uwielbiany przeze mnie miód oraz tabletki z głogiem, czy też są pokarmy, których nie zaleca się podczas stosowania fluoksetyny. Z góry dziękuję za odpowiedź.

    Odpowiedział

    lek. med. Paweł Brudkiewicz
    Specjalista psychiatra, psychoterapeuta
    Centrum Dobrej Terapii

    W przypadku przyjmowania fluoksetyny nie obowiązują żadne swoiste dla tego leku ograniczenia dietetyczne. Warto przestrzegać ogólnych zaleceń z zakresu „zdrowej diety”, jednak nie ma potrzeby, aby wykluczać jakieś szczególne produkty spożywcze. Jednocześnie trzeba pamiętać, że fluoksetyna wchodzi w liczne interakcje z innymi lekami, co należy brać pod uwagę również w przypadku leków ziołowych i innych substancji dostępnych bez recepty. W przypadku konieczności dołączenia do fluoksetyny innego leku, warto się skonsultować z lekarzem prowadzącym, a przynajmniej z farmaceutą w aptece.

    Zobacz także

    Fluoksetyna »