19 września 2014 roku
poczta
zaloguj się
 
Poczet Lekarzy
medycyna praktyczna dla pacjentów

Nefrolog Gorzów Wielkopolski

Parametry wyszukiwania:

Profile lekarzy i opisy placówek medycznych są całkowicie bezpłatne
 Wszyscy  A B C Ć Č D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S Ś T U V W Y Z Ź Ż

Wyniki wyszukiwania

Lekarz Emilia Fuczyło-Weryszko

Anestezjolog, Internista, Nefrolog

Anestezjologia i intensywna terapia, Choroby wewnętrzne, Nefrologia

Poczet Lekarzy zawiera wyłącznie wizytówki stworzone przez lekarzy. Jesteś lekarzem i nie ma Cię w bazie: stwórz wizytówkę!

Przeczytaj też

  • Czy przy usuwaniu cewnika typu JJ podawane jest znieczulenie?
    Jestem miesiąc po przeszczepieniu nerki, mam założony cewnik pig-tail (tzw. świński ogonek). Z końcem września będzie on usuwany. Czy podczas tego zabiegu podawane jest znieczulenie albo czy można o to poprosić lekarza?
    Więcej

    Pytanie nadesłane do redakcji

    Jestem miesiąc po przeszczepieniu nerki, mam założony cewnik pig-tail (tzw. świński ogonek). Z końcem września będzie on usuwany. Czy podczas tego zabiegu podawane jest znieczulenie albo czy można o to poprosić lekarza? I czy lekarz mógłby odmówić tego znieczulenia z jakichś powodów?

    Odpowiedział

    dr n. med. Robert Drabczyk
    specjalista chorób wewnętrznych
    nefrolog
    Oddział Nefrologii i Stacja Dializ
    Szpital Wojewódzki, Bielsko-Biała

    Cewnik typu JJ (inne nazwy to „DJ” od angielskiego terminu „double J”) umieszcza się w moczowodzie w celu zapewnienia swobodnego odpływu moczu z nerki do pęcherza. W przypadku zabiegu chirurgicznego na moczowodzie służy on dodatkowo jako „szynowanie”, pozwalające prawidłowo goić się tkankom moczowodu bez wytworzenia zwężenia w miejscu operacji.

    Cewnik DJ usuwa się w trakcie zabiegu cystoskopii. Może być on wykonywany ambulatoryjnie (bez hospitalizacji). Trwa krótko, zwykle 10-15 minut. Po opróżnieniu pęcherza pacjent kładzie się na wznak na stole zabiegowym. Podaje się miejscowo środek znieczulający cewkę moczową, a następnie wprowadza do pęcherza instrument (tzw. cystoskop), pozwalający oglądać wnętrze pęcherza. Pęcherz moczowy wypełnia się płynem. Pod kontrolą wzroku odpowiednim narzędziem cewnik zostaje chwycony i usunięty z dróg moczowych przez cewkę moczową. Po cystoskopii może występować ból lub pieczenie cewki moczowej przez 24-48 godzin.

    Piśmiennictwo:

    Bar K. (red.): Oksfordzki podręcznik urologii. Wydawnictwo Czelej, Lublin 2011
  • Wskazanie do konsultacji nefrologicznej przy zwiększonym stężeniu kreatyniny
    Byłam na pobraniu krwi na kreatyninę i wyszło, że w surowicy powinno być >80, a ja mam 140. Co to oznacza?
    Więcej

    Pytanie nadesłane do redakcji

    Byłam na pobraniu krwi na kreatyninę i wyszło, że w surowicy powinno być >80, a ja mam 140. Co to oznacza? Niedługo mam tomografię komputerową głowy, bo puchnie mi czoło i głowa mnie boli, i nie jest to ani migrenowe, ani zatoki. Nie wiem, co mam robić. Proszę o odpowiedź.

    Odpowiedział

    dr n. med. Robert Drabczyk
    specjalista chorób wewnętrznych
    nefrolog
    Oddział Nefrologii i Stacja Dializ
    Szpital Wojewódzki, Bielsko-Biała

    Kreatynina jest substancją powstającą w wyniku przemiany materii, głównie mięśni szkieletowych. Wartości prawidłowe u osoby dorosłej to 53-115 µmol/l (0,6-1,3 mg/dl). Zwiększone stężenie kreatyniny w surowicy krwi (tzn. wynik powyżej górnej granicy normy) świadczy o pogorszeniu czynności nerek.

    Na podstawie stężenia kreatyniny oblicza się dokładniejszy wskaźnik sprawności nerek, tzw. wielkość przesączania kłębuszkowego (GFR). Wartość GFR oblicza się ze specjalnych wzorów, najważniejszym parametrem jest stężenie kreatyniny w surowicy krwi. Obecnie powszechnie stosuje się tzw. wzory MDRD lub CKD-EPI, w którym poza stężeniem kreatyniny bierze się pod uwagę wiek, płeć oraz rasę pacjenta.

    Obecnie coraz częściej wartość GFR podawana jest przez laboratoria oznaczające stężenie kreatyniny w surowicy. Wykorzystują one dostępne dane pacjenta (płeć, datę urodzenia) i oznaczone stężenie kreatyniny w surowicy do obliczenia GFR. Wartość GFR znajduje się na wyniku wraz ze stężeniem kreatyniny. Znając wynik stężenia kreatyniny oraz wiek i płeć danej osoby, można wyliczyć GFR, korzystając z kalkulatora zamieszczonego w naszym serwisie.

    Za prawidłowe uznaje się GFR ≥90 ml/min/1,73 m2. Wartości 60-89 ml/min/1,73 m2 powinny zostać ocenione przez lekarza, gdyż nie zawsze wskazują na upośledzenie czynności nerek. GRF <60 ml/min/1,73 m2 zwykle oznaczają upośledzenie czynności nerek.

    Stwierdzone po raz pierwszy zwiększone stężenie kreatyniny w surowicy krwi wymaga oceny przez lekarza (pilnej, jeśli występują objawy ostrej choroby, np. ból, gorączka, wymioty, biegunka, zaburzenia w oddawaniu moczu).

    Podane w pytaniu stężenie kreatyniny w surowicy krwi wynoszące 140 µmol/l jest nieprawidłowe (zbyt duże) i wskazuje na upośledzenie czynności nerek. Konieczna jest ocena przez lekarza oraz uzupełnienie badań diagnostycznych, w pierwszej kolejności o badanie ogólne moczu, morfologię krwi oraz USG układu moczowego. Konieczne mogą być dalsze badania oraz konsultacje specjalistyczne (np. nefrologiczna).

    Piśmiennictwo:

    Interna Szczeklika. Medycyna Praktyczna, Kraków 2013

  • Jakie badania mogłabym wykonać, by stwierdzić nieprawidłowości w funkcjonowaniu nerek?
    Mam objawy tężyczkowe i szukam możliwych przyczyn ich występowania. Neurolodzy oraz endokrynolog nie znajdują przyczyn, więc nie jest to sprawa hormonalna (tarczyca itp.) ani żadna choroba neurologiczna (aczkolwiek MRI mózgu jeszcze przede mną).
    Więcej

    Pytanie nadesłane do redakcji

    Witam, mam objawy tężyczkowe i szukam możliwych przyczyn ich występowania. Neurolodzy oraz endokrynolog nie znajdują przyczyn, więc nie jest to sprawa hormonalna (tarczyca itp.) ani żadna choroba neurologiczna (aczkolwiek MRI mózgu jeszcze przede mną). Suplementuję się magnezem od roku, zmieniałam dietę, więc z pewnością nie jest to problem tego, co jest dostarczane do organizmu, wszystkie wyniki badań krwi są poprawne, z tego, jak rozumiem tę przypadłość, to gdzieś na etapie przyswajania magnezu i/lub wapnia w organizmie albo ich rozprowadzania do tkanek dochodzi do zaburzenia procesu. Mam pytanie, jakie badania mogłabym wykonać, by stwierdzić nieprawidłowości funkcjonowania nerek związane z moim przypadkiem? Proszę też podać, z jakim lekarzem ewentualnie powinnam się skonsultować: urologiem czy nefrologiem? Bardzo proszę o odpowiedź, nie dość, że od roku się badam, to jeszcze mój stan się pogarsza bez żadnej jasnej przyczyny.

    Odpowiedział

    dr n. med. Robert Drabczyk
    specjalista chorób wewnętrznych
    nefrolog
    Oddział Nefrologii i Stacja Dializ
    Szpital Wojewódzki, Bielsko-Biała

    Podstawowe, pierwsze badania wykonywane w razie podejrzenia choroby nerek lub nieprawidłowej ich czynności to:

    • ogólne badanie moczu,
    • stężenie w surowicy krwi kreatyniny i obliczenie GFR (wielkość przesączania kłębuszkowego); wartość GFR jest już zwykle umieszczana przez laboratoria na wyniku oznaczenia stężenia kreatyniny, można również skorzystać z kalkulatorów internetowych (Kalkulator GFR),
    • inne tzw. podstawowe badania krwi: morfologia krwi, stężenie w surowicy elektrolitów,
    • USG układu moczowego.

    Stwierdzenie nieprawidłowości w wynikach powyższych badań ukierunkowuje dalsze postępowanie diagnostyczne i rodzaj dalszych badań laboratoryjnych.

    Nerki nie biorą udziału w procesach „przyswajania magnezu i/lub wapnia w organizmie albo ich rozprowadzania do tkanek”, natomiast może dochodzić do nadmiernej utraty tych minerałów z moczem, jednak zawsze efektem tego jest zbyt małe ich stężenie we krwi. Specjalistą zajmującym się zaburzeniami czynności nerek jest nefrolog.

    Piśmiennictwo:

    Interna Szczeklika. Wydanie V. Medycyna Praktyczna, Kraków 2014
  • Czy osoba dializowana może zrobić sobie tatuaż?
    Choruję na przewlekłą chorobę nerek, jestem na hemodializach i czekam na przeszczep nerki. Ostatnio przyszedł mi do głowy pomysł, aby zrobić sobie tatuaż, tylko nie wiem, czy w mojej sytuacji są jakieś przeciwwskazania. I jeszcze chciałem zapytać, czy po ewentualnym już przeszczepie i zagojeniu blizny, można to miejsce tatuować?
    Więcej

    Pytanie nadesłane do redakcji

    Choruję na przewlekłą chorobę nerek, jestem na hemodializach i czekam na przeszczep nerki. Ostatnio przyszedł mi do głowy pomysł, aby zrobić sobie tatuaż, tylko nie wiem, czy w mojej sytuacji są jakieś przeciwwskazania. I jeszcze chciałem zapytać, czy po ewentualnym już przeszczepie i zagojeniu blizny, można to miejsce tatuować?

    Odpowiedziała

    dr hab. med. Teresa Nieszporek
    Katedra i Klinika Nefrologii, Endokrynologii i Chorób Przemiany Materii
    Śląski Uniwersytet Medyczny w Katowicach

    Tatuaż powstaje w wyniku wstrzykiwania pod skórę pigmentu specjalną igłą. Wstrzyknięty barwnik pozostaje w skórze przez bardzo długi czas, często do końca życia. Wykonywanie tatuażu, które wiąże się z przerwaniem ciągłości skóry zwiększa u osoby tatuowanej ryzyko zakażeń zarówno bakteryjnych, jak i wirusowych. Opisywane są zakażenia skóry i tkanki podskórnej w okolicy tatuażu oraz bakteryjne zakażenia ogólnoustrojowe, które nawet mogą przebiegać pod postacią groźnego dla życia zapalenia wsierdzia. Również bardzo niebezpieczne są zakażenia wirusami zapalenia wątroby, zwłaszcza wirusem typu C oraz wirusem HIV, które mogą być następstwem wykonania tatuażu. Niestety nie wszystkie pracownie wykonujące tego rodzaju usługi rygorystycznie przestrzegają zasad sterylności i aseptyki. W ostatnich latach pojawiły się również doniesienia o odległych powikłaniach tatuaży. U osób z tatuażami częściej występują nowotwory, gdyż niektóre wstrzykiwane pod skórę tusze mogą uwalniać substancje, które mają działanie rakotwórcze.

    Osoby obciążone chorobami, a zwłaszcza chorobami obniżającymi odporność organizmu powinny unikać tego rodzaju narażenia na dodatkowe zakażenia. Przewlekła choroba nerek należy do chorób upośledzających odporność ustroju. Lepiej zatem zrezygnować z wykonania tatuażu nawet, jeżeli zabieg ma być wykonywany z zachowaniem warunków sterylności. Po przeszczepieniu nerki tatuaż jest obarczony szczególnie dużym ryzykiem zakażeń, gdyż chory otrzymuje przewlekle leki immunosupresyjne zmniejszające odporność organizmu i wszelkiego rodzaju zakażenia mogą być dla chorego bardzo groźne.

    Piśmiennictwo:

    Juhas E., English J.C.: Tattoo-associated complications. J. Pediatr. Adolesc. Gynecol. 2013; 2: 125-129
    Kluger N., Koljonen V.: Tattoos, inks and cancer. Lancet Oncol. 2012, 13: 161-168
  • Czy białko w moczu jest powodem do niepokoju?
    Co należy zrobić? Do jakiego lekarza się udać?
    Więcej

    Pytanie nadesłane do redakcji

    Czy białko w moczu 15 mg/dl jest powodem do niepokoju? Co należy zrobić? Do jakiego lekarza się udać?

    Odpowiedziała

    dr hab. med. Teresa Nieszporek
    Katedra i Klinika Nefrologii, Endokrynologii i Chorób Przemiany Materii
    Śląski Uniwersytet Medyczny w Katowicach

    U człowieka zdrowego, w prawidłowo oddanej do badania próbce moczu (strumień środkowy) nie stwierdza się obecności białka, glukozy i ciał ketonowych. Stosowane najczęściej do badania moczu paski zanurzeniowe wykrywają białko w moczu (przede wszystkim albuminy) przy stężeniu 20 mg/dl. Znacznie bardziej czuła jest metoda wykorzystująca reakcję z kwasem trójchlorooctowym pozwalająca na wykrycie 10 mg białka w 100 ml moczu.

    Obecność białka w moczu zawsze wymaga wyjaśnienia, gdyż może świadczyć o chorobie nerek. Należy zwrócić uwagę na pewne okoliczności, które mogą wpłynąć na wynik analizy moczu. Na przykład mocz oddany do badania w czasie miesiączki lub tuż przed nią lub po miesiączce nie nadaje się do interpretacji, gdyż może być zanieczyszczony wydzieliną z dróg rodnych i może zawierać niewielką ilość białka oraz wykazywać nieprawidłowości w osadzie. Niewielki białkomocz może pojawić się też bezpośrednio po dużym wysiłku fizycznym oraz w stanach gorączkowych.

    Badanie moczu, w którym stwierdzono obecność białka w stężeniu 15 mg/dl powinno być powtórzone, gdyż zawartość białka w moczu jest na granicy wykrywalności. Jeżeli w kolejnym badaniu moczu potwierdzi się obecność białka, a zwłaszcza, gdy oprócz białka będą obecne też w moczu w zwiększonej ilości elementy morfotyczne (leukocyty, erytrocyty lub wałeczki) należy zgłosić się do lekarza pierwszego kontaktu, który ustali sposób dalszego postępowania.

    Piśmiennictwo:

    Wańkowicz Z.: Badania laboratoryjne w chorobach nerek. [W:] Myśliwiec M. (red.): Choroby nerek. Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa, 2008: 85-97