28 listopada 2014 roku
poczta
zaloguj się
 
Poczet Lekarzy
medycyna praktyczna dla pacjentów

Kardiolog dziecięcy Tarnów

Parametry wyszukiwania:

 Wszyscy  A B C Ć Č D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S Ś T U V W Y Z Ź Ż

Wyniki wyszukiwania

Poczet Lekarzy zawiera wyłącznie wizytówki stworzone przez lekarzy. Jesteś lekarzem i nie ma Cię w bazie: stwórz wizytówkę!

Przeczytaj też

  • Diagnostyka wilgotnego porannego kaszlu
    Dziecko 9-miesięczne, inhalowane od dwóch tygodni Pulmicortem plus Montelukast w saszetkach, codziennie rano kaszle mokrym kaszlem przez kilka minut po przebudzeniu.
    Więcej

    Pytanie nadesłane do redakcji

    Dziecko 9-miesięczne, inhalowane od dwóch tygodni Pulmicortem plus Montelukast w saszetkach, codziennie rano kaszle mokrym kaszlem przez kilka minut po przebudzeniu. Dziecko leczy się w poradni chorób płuc, badane przez 3 pulmunologów + alergologa + wielu pediatrów. Ma stwierdzoną nadreaktywność oskrzeli (skłonność do nawracających świstów) + refluks w USG. Miał do tej pory dwukrotnie RTG (w wieku 6 tyg. i 6 mies. - bez zmian). Lekarstwa zmniejszyły u niego suchy napadowy kaszel, np. w trakcie raczkowania, ale poranne napady mokrego kaszlu, bez odkrztuszania jakiejś flegmy pozostały (dzisiaj badany, świstów już nie słychać). Bardzo często kicha. Infekcje trwają średnio 3 tygodnie. Skąd pomimo leczenia ten mokry kaszel?

    Odpowiedziała

    dr n. med. Grażyna Durska
    Zakład Medycyny Rodzinnej
    Pomorski Uniwersytet Medyczny w Szczecinie
    Poradnia alergologiczna „Podgórna” w Szczecinie

    Wilgotny (produktywny) kaszel występujący w godzinach porannych raczej przemawia za tłem infekcyjnym. Przyczyną może być stan zapalny toczący się w górnych drogach oddechowych.

    Występowanie świszczącego oddechu po wysiłku (raczkowanie, jedzenie, płacz), zwłaszcza bez towarzyszących cech infekcji może być objawem astmy. Przypuszczam, że podejrzenie tej choroby skłoniło lekarza do zaordynowania doustnego leku antyleukotrienowego oraz inhalacji z wziewnego glikokortykosteroidu.

    Przy podejrzeniu astmy leczenie wziewnym glikokortykosteroidem zazwyczaj prowadzi się przez 1 miesiąc. Brak istotnej poprawy klinicznej pozwala na wykluczenie choroby.

    W pytaniu nie znalazłam informacji dotyczącej charakteru świstów.
    Czy jest to świst występujący w fazie wdechowej czy wydechowej, czy pochodzi z „zatkanego” nosa?
    Czy u dziecka występowały kiedykolwiek zmiany osłuchowe nad oskrzelami?
    Czy dziecko jest karmione mieszankami mleka modyfikowanego czy mlekiem mamy? - przyczyną występujących objawów być może jest nadwrażliwość na alergeny mleka krowiego?
    Czy w najbliższej rodzinie dziecka występują choroby o podłożu alergicznym? - ich obecność zwiększa ryzyko wystąpienia choroby atopowej u dziecka.
    Czy dziecko uczęszcza do żłobka lub ma rodzeństwo uczęszczające do przedszkola? - zwiększone ryzyko występowania infekcji.
    Czy były przeprowadzone szczepienia ochronne? - ich brak zwiększa ryzyko infekcji.
    Czy dziecko jest narażone na kontakt z dymem tytoniowym? - zwiększona podatność na infekcje dróg oddechowych.
    Nie wiem również jakie są warunki mieszkaniowe, czy są zwierzęta, zagrzybienie ścian?
    Czy poza RTG klatki piersiowej dziecko miało wykonane inne badania diagnostyczne, np.: morfologię krwi, CRP, stężenie żelaza?
    Czy podjęto próbę leczenia choroby refluksowej? – refluks żołądkowo- przełykowy może być jedną z przyczyn kaszlu (raczej nieproduktywnego - „suchego”).
    Odpowiedzi na wymienione pytania na pewno ułatwiłyby ustalenie wstępnego rozpoznania.

    Po przeanalizowaniu informacji zawartych w pytaniu mogę jedynie zasugerować „walkę” z katarem polegającą na dokładnym oczyszczaniu nosa, kontynuację prowadzonego obecnie leczenia, wizytę kontrolną po kolejnych 2 tygodniach leczenia.

    Piśmiennictwo:

    Bielecka T., Feleszko W., Ziółkowski J.: Przewlekły kaszel u dzieci - kiedy do specjalisty? Pediatria po dyplomie. 2012; 16,6: 46-52.
    Hassmann-Poznańska E.: Pediatria po dyplomie. 2011. Wydanie Specjalne: Katar: 25-32.
    Sybilski A.J.: Częste infekcje układu oddechowego u małych dzieci – czy jest się czym martwić? Terapia. W gabinecie lekarza rodzinnego. 2011; 3, (253): 6-13.
    Szczawińska-Poplonyk A., Bręborowicz A.: Szczepienia ochronne w profilaktyce zakażeń układu oddechowego u dzieci. Terapia. Zakażenia układu oddechowego. 2012; 2 (268): 18-26.
    Zawadzka-Krajewska A.: Zespół przewlekłego spływania wydzieliny po tylnej ścianie gardła. Alergia. 2011; 2/48: 39-41.
  • Czy mogę mieszać pokarm z piersi z mlekiem modyfikowanym?
    Czy mogę mieszać pokarm z piersi ściągnięty z laktatora z mlekiem modyfikowanym? Mój półtoratygodniowy syn nie chce ssać z piersi i nie chce również pić samego mleka z piersi, gdy podaję mu butelką.
    Więcej

    Pytanie nadesłane do redakcji

    Czy mogę mieszać pokarm z piersi ściągnięty z laktatora z mlekiem modyfikowanym? Mój półtoratygodniowy syn nie chce ssać z piersi i nie chce również pić samego mleka z piersi, gdy podaję mu butelką. Proszę o poradę i z góry dziękuje za odpowiedź. Karolina

    Odpowiedziała

    dr med. Magdalena Nehring-Gugulska
    Międzynarodowy Konsultant Laktacyjny

    Noworodek, który ma niespełna 2 tygodnie powinien być karmiony przynajmniej 8 razy na dobę. W tym wieku dziecko nie podejmuje świadomej decyzji o sposobie odżywiania (chcę - nie chcę). Jego zachowaniami kierują odruchy - szukania, ssania, połykania itp.

    Awersja do piersi, którą Pani opisuje występuje rzadko, niemniej jednak się zdarza. Na ogół jest to stan przejściowy spowodowany różnymi przyczynami. Najczęściej przyczyną jest problem z prawidłowym uchwyceniem piersi wynikający z nieprawidłowości budowy jamy ustnej, zaburzeń wyżej opisanych odruchów lub pewnych traumatycznych doświadczeń ze szpitala (odśluzowywanie, podawanie smoczka na siłę, bolesne manewry w jamie ustnej).

    Ponieważ dziecko jest bardzo małe, warto podtrzymać laktację poprzez odciąganie pokarmu i podejmować próby karmienia. Na okres przejściowy niezwykle istotny jest dobór właściwego smoczka do karmienia i prawidłowy sposób jego podawania. Pomocą może służyć poradnia laktacyjna. Kontakty do doradców można znaleźć tu: http://pediatria.mp.pl/karmienie-piersia/show.html?id=71906.

    Gdyby sytuacja się nie normowała, w Pani sytuacji wskazana byłaby konsultacja z logopedą wczesnej interwencji. Kontakty do tego typu logopedów są np. tu: http://www.castillomorales.pl/?dyplomowani-terapeuci,8.

    Mieszanie mleka kobiecego z mieszanką jest dopuszczalne, choć taka praktyka nie jest polecana. Mleko ludzkie jako cenny materiał bioaktywny ma wiele funkcji, nie tylko odżywczą. Dlatego warto je podawać jako pierwsze. Mieszając narażamy je na utratę niektórych właściwości oraz na straty ilościowe (dziecko nie doje butelki ze zbyt dużą ilością mieszanki itp.). W Pani sytuacji, gdy chodzi o to, aby generalnie dziecko nakarmić, taka praktyka jest uzasadniona.

    Piśmiennictwo:

    Nehring-Gugulska M., Żukowska-Rubik M., Pietkiewicz A. (red.): Karmienie piersią w teorii i praktyce. Medycyna Praktyczna, Kraków 2012.
  • Jak uzupełnić braki w szczepieniach u 3,5-latka?
    Mój synek ma 3 lata i 8 miesięcy. Z powodu różnych chorób opóźniały się mu szczepienia (Infanrix i Prevenar) i w rezultacie nie otrzymał ostatniej czwartej dawki przypominającej. Jak w tej chwili powinien wyglądać schemat dalszego szczepienia?
    Więcej

    Pytanie nadesłane do redakcji

    Mój synek ma 3 lata i 8 miesięcy. Z powodu różnych chorób opóźniały się mu szczepienia (Infanrix i Prevenar) i w rezultacie nie otrzymał ostatniej czwartej dawki przypominającej. Jak w tej chwili powinien wyglądać schemat dalszego szczepienia?

    Odpowiedziała

    dr n. med. Ewa Talarek
    specjalista pediatra
    Klinika Chorób Zakaźnych Wieku Dziecięcego, Warszawski Uniwersytet Medyczny
    Wojewódzki Szpital Zakaźny w Warszawie

    Należy jak najszybciej uzupełnić brakujące dawki. Jeśli dziecko było szczepione przeciwko pneumokokom szczepionką Prevenar, która obecnie nie jest już produkowana, powinno otrzymać Prevenar 13. Cykl szczepienia zostanie zakończony. Po podanej teraz czwartej dawce szczepionki Infanrix, piątą dawkę, przewidzianą w kalendarzu szczepień na 6. rok życia, powinno dziecko otrzymać po 3 latach (koniecznie przed ukończeniem 7 lat).

    Szczepionki Infanrix i Prevenar 13 można podać w trakcie tej samej wizyty.

    Piśmiennictwo:

    Infanrix. Charakterystyka produktu leczniczego.
    Pertussis. [W:] Pickering L.K., Baker C.J., Kimberlin D.W., Long S.S. Red Book 2009. Report of the Committee on Infectious Diseases, American Academy of Pediatrics, Elk Grove Village, IL 2009: 505-519.
    Prevenar 13. Charakterystyka produktu leczniczego.
  • Reakcja na glin zawarty w szczepionce
    Mój synek miał długo utrzymujący się guzek w miejscu szczepienia DTP (pierwsza dawka). Czym go teraz szczepić?
    Więcej

    Pytanie nadesłane do redakcji

    Mój synek miał długo utrzymujący się guzek w miejscu szczepienia DTP (pierwsza dawka). Czym go teraz szczepić? Czy DTPa będzie bezpieczniejsza, skoro guzek powstaje w wyniku reakcji na glin?

    Odpowiedziała

    dr n. med. Ewa Talarek
    specjalista pediatra
    Klinika Chorób Zakaźnych Wieku Dziecięcego, Warszawski Uniwersytet Medyczny
    Wojewódzki Szpital Zakaźny w Warszawie

    Rzeczywiście guzek podskórny w miejscu podania DTP, utrzymujący się ponad 6 tygodni, może być wynikiem uczulenia na glin, zawarty w szczepionce. Nie jest on przeciwwskazaniem do kontynuacji szczepienia. Wszystkie szczepionki przeciwko błonicy, tężcowi i krztuścowi zawierają wodorotlenek glinu. W szczepionce Infanrix (DTPa) jest nieco mniej glinu (0,5 mg) niż w DTP (0,7 mg), trudno jednak stwierdzić, czy ma to istotne znaczenie.

    Ogólnie szczepionki zawierające bezkomórkową komponentę krztuścową (DTPa) są bezpieczniejsze i rzadziej powodują niepożądane odczyny poszczepienne niż szczepionki z pełnokomórkowym komponentem krztuścowym (DTP).

    Piśmiennictwo:

    DTP - szczepionka błoniczo-tężcowo-krztuścowa adsorbowana. Charakterystyka produktu leczniczego.
    Infanrix. Charakterystyka produktu leczniczego.
    Kroger A.T., Sumaya C.V., Pickering L.K.: General recommendations on immunization. Recommendations of the Advisory Committee on Immunization Practices (ACIP). MMWR. 2011; 60 (RR-02): 1-60.
    Pertussis. [W:] Pickering L.K., Baker C.J., Kimberlin D.W., Long S.S. Red Book 2009. Report of the Committee on Infectious Diseases, American Academy of Pediatrics, Elk Grove Village, IL 2009: 505-519.
  • Postępowanie diagnostyczne w bakteriurii bezobjawowej
    Jakie mogłabym podjąć działania w kierunku postępowania diagnostycznego - wynik ogólnego badania moczu u rocznego dziecka prawidłowy, wszystkie parametry w normie, badanie w kierunku posiewu moczu: Escherichia coli 10 do 6, następnie 10 do 5.
    Więcej

    Pytanie nadesłane do redakcji

    Jakie mogłabym podjąć działania w kierunku postępowania diagnostycznego - wynik ogólnego badania moczu u rocznego dziecka prawidłowy, wszystkie parametry w normie, badanie w kierunku posiewu moczu: Escherichia coli 10 do 6, następnie 10 do 5.

    Odpowiedziała

    dr med. Iwona Ogarek
    specjalista nefrolog, specjalista pediatra
    Oddział Nefrologii
    Uniwersytecki Szpital Dziecięcy w Krakowie

    Mocz pobrany metodą standardową u niemowlęcia, czyli z tzw. spontanicznej mikcji, a szczególnie z podklejonego woreczka rzadko jest jałowy tzn. zawsze zawiera pewną liczbę bakterii. Przyjmuje się, że wartości poniżej 100 000, czyli 105 w ml moczu są prawidłowe i określa się taki wynik jako ujemny, czyli dobry. Większa liczba bakterii przy prawidłowym wyniku badania ogólnego moczu oraz braku objawów klinicznych u prawidłowo rozwijającego się dziecka jest określana jako bakteriuria bezobjawowa, której w świetle obecnie obowiązujących poglądów nie należy leczyć lekami przeciw bakteryjnymi, ponieważ takie postępowanie prowadzi wyłącznie do izolowania coraz bardziej opornych na antybiotyki szczepów bakterii lub grzybów.

    Nie zwalnia nas jednak z dalszego postępowania diagnostycznego.

    Jeśli w badaniu dziecka stwierdza się nieprawidłowości budowy zewnętrznych narządów płciowych lub w badaniu USG jamy brzusznej opisano zmiany polegające na odbiegającym od normy obrazie dróg moczowych wskazana może być dalsza diagnostyka dróg moczowych. W przeciwnym wypadku należy regularnie kontrolować badanie ogólne, a w razie leukocyturiii (liczba krwinek białych w osadzie przekraczająca 10) posiew moczu. Dalsze leczenia i diagnostykę obrazową uzależnić należy od ewentualnego pojawienia się objawów zakażenia układu moczowego (nieprawidłowy wynik badania ogólnego + bakteriuria).

    Piśmiennictwo:

    Avner E.D., Harmon W.,E., Niaudet P., Yoshikawa N.: Pediatric Nephrology. 2009
    Żurowska A.: Jak postępować racjonalnie z dzieckiem z bakteriurią bezobjawową? Forum Medycyny Rodzinnej. 2009; 3,1: 10-15