23 grudnia 2014 roku
poczta
zaloguj się
 
Poczet Lekarzy
medycyna praktyczna dla pacjentów

Internista Tarnobrzeg

Parametry wyszukiwania:

 Wszyscy  A B C Ć Č D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S Ś T U V W Y Z Ź Ż

Wyniki wyszukiwania

   Dalej »
Lekarz Jacek Biernacki

Internista, Kardiolog

Choroby wewnętrzne, Kardiologia

Lekarz Barbara Bogdańska-Karyta

Internista, Lekarz ogólny, Lekarz Rodzinny

Choroby wewnętrzne, Medycyna ogólna, Medycyna rodzinna

dr n. med. Witold Furgał

Internista, Lekarz sportowy, Specjalista rehabilitacji medycznej

Choroby wewnętrzne, Medycyna sportowa, Rehabilitacja medyczna

Lekarz Edyta Grześkiewicz

Internista, Lekarz Rodzinny

Choroby wewnętrzne, Medycyna rodzinna

Lekarz Janusz Kamiński

Internista, Lekarz Rodzinny

Choroby wewnętrzne, Medycyna rodzinna

Lekarz Małgorzata Korczyńska

Internista, Epidemiolog, Specjalista medycyny pracy

Choroby wewnętrzne, Epidemiologia, Medycyna pracy

Lekarz Bożena Kuczyńska

Internista, Reumatolog

Choroby wewnętrzne, Reumatologia

Lekarz Beata Lipczyńska-Krużel

Internista, Lekarz ogólny, Lekarz Rodzinny

Choroby wewnętrzne, Medycyna ogólna, Medycyna rodzinna

Lekarz Ewa Parcheta

Internista, Hematolog

Choroby wewnętrzne, Hematologia

   Dalej »

Poczet Lekarzy zawiera wyłącznie wizytówki stworzone przez lekarzy. Jesteś lekarzem i nie ma Cię w bazie: stwórz wizytówkę!

Przeczytaj też

  • Zdrowo się odżywiam i uprawiam sport a mój cholesterol rośnie - dlaczego?
    Około 10 miesięcy temu zrobiłem sobie badania cholesterolu. Ważyłem wtedy 97 kg. Wyniki były tragiczne. Cholesterol całkowity 304, HDL 47, LDL 137, TG 360. Cukier na czczo - 150. Dramat. Poszedłem do lekarza rodzinnego, ten zapisał mi Ivistatynę i Avaminę, dał mi kilka ulotek i resztę kazał doczytać w internecie. Nie pozostało mi nic innego, jak wziąć sprawy w swoje ręce. Naczytałem się o dietach, ruchu itp. i do roboty. Zacząłem najpierw intensywnie spacerować, później pływanie, wreszcie bieganie.
    Więcej

    Pytanie nadesłane do redakcji

    Mam problem z interpretacją moich wyników. Mam 47 lat, nie palę od 8 lat, nie piję mocnych trunków (rzadko), za to lubię piwo. Około 10 miesięcy temu zrobiłem sobie badania cholesterolu. Ważyłem wtedy 97 kg. Wyniki były tragiczne. Cholesterol całkowity 304, HDL 47, LDL 137, TG 360. Cukier na czczo - 150. Dramat. Poszedłem do lekarza rodzinnego, ten zapisał mi Ivistatynę i Avaminę, dał mi kilka ulotek i resztę kazał doczytać w internecie (Leśna Góra i dr House tylko w TV). Nie pozostało mi nic innego, jak wziąć sprawy w swoje ręce. Naczytałem się o dietach, ruchu itp. i do roboty. Zacząłem najpierw intensywnie spacerować, później pływanie, wreszcie bieganie. Oczywiście brałem leki i dieta. Po ok. 5 miesiącach powtórzyłem wyniki - cholesterol całk. 232, HDL 76, LDL 135, TG 106, cukier na czczo ok. 100. Pomyślałem - super! działa! Nadal dieta, biegam ok. 4 razy w tygodniu po 4-5 km, na rowerze od maja zrobiłem tysiąc km. Moja waga dzisiaj to 86 kg. Odłożyłem leki, uznałem, że lepsze dieta i ruch. W tym tygodniu ze spokojem zrobiłem znowu wyniki. Po odebraniu poczułem się jak pacjent, który dowiedział się, że ma raka, cholesterol całk. 316!!!!! HDL 71, LDL 182, TG 313. Jestem zdruzgotany. Ponad pół roku haruję, biegam, odżywiam się (ciemny ryż, ryby, oliwa itp.), schudłem prawie 12 kg i mam wyższy cholesterol niż wtedy, kiedy ważyłem prawie 100 kg i wieczory spędzałem z piwkiem i golonką przed TV. Czy może mi ktoś pomóc to wyjaśnić? Na lekarza rodzinnego nie mogę liczyć i nie wiem co robić.

    Odpowiedziała

    dr hab. med. Teresa Nieszporek
    Katedra i Klinika Nefrologii, Endokrynologii i Chorób Przemiany Materii
    Śląski Uniwersytet Medyczny w Katowicach

    Stan, w którym stężenia lipidów i lipoprotein w osoczu przekraczają wartości uznane za pożądane nazywamy dyslipidemią. Dyslipidemie mogą być spowodowane chorobami wątroby, nerek, tarczycy lub stosowaniem niektórych leków i są to dyslipidemie wtórne. Znacznie częściej dyslipidemie rozwijają się w wyniku interakcji między predyspozycją genetyczną i czynnikami środowiskowymi. Do najczęstszych postaci tych zaburzeń należą hipercholesterolemia charakteryzująca się podwyższonym stężeniem cholesterolu całkowitego i frakcji LDL cholesterolu (LDL-C) oraz dyslipidemia aterogenna, w której występuje zwiększenie stężenia triglicerydów łącznie z obniżeniem stężenia frakcji HDL cholesterolu (HDL-C). Zaburzenia lipidowe mogą też występować pod postacią hiperlipidemii mieszanej. W postaci tej zwiększone jest zarówno stężenie LDL-C, jak i triglicerydów. Dyslipidemia jest istotnym czynnikiem ryzyka rozwoju miażdżycy, a zatem przyczynia się do wystąpienia choroby niedokrwiennej serca, zawału serca i udaru mózgu.

    Postępowanie terapeutyczne w zaburzeniach lipidowych zależy od obliczonego dla każdego chorego (na podstawie specjalnych tabel) ryzyka powikłań sercowo-naczyniowych oraz wyjściowych stężeń lipidów (cholesterolu całkowitego, LDL-C, HDL-C i triglicerydów). Zawsze wymagana jest modyfikacja stylu życia polegająca na zastosowaniu odpowiedniej diety (ograniczenie nasyconych kwasów tłuszczowych, cholesterolu, węglowodanów i alkoholu), zmniejszeniu masy ciała (u osób z nadwagą oraz otyłych) oraz zwiększeniu aktywności fizycznej. Postępowanie niefarmakologiczne przyczynia się do zmniejszenia ryzyka powikłań sercowo-naczyniowych, lecz najczęściej nie powoduje całkowitej normalizacji stężenia lipidów, zwłaszcza gdy stężenia lipidów są znacznie podwyższone.

    U osób obciążonych dużym ryzykiem powikłań sercowo-naczyniowych zaleca się zatem leczenie farmakologiczne łącznie z modyfikacją stylu życia. Docelowe stężenie LDL-C zależy od obliczonego wcześniej ryzyka sercowo-naczyniowego. Dla osób obciążonych bardzo dużym ryzykiem należy dążyć do obniżenia LDL-C do wartości niższych 70 mg/dl lub zmniejszenia wyjściowej wartości LDL-C o połowę. Docelowe stężenie LDL-C dla osób obciążonych umiarkowanym ryzykiem powikłań wynosi 115 mg/dl.

    W opisanym przypadku badania profilu lipidowego osocza wykonane po zastosowaniu modyfikacji stylu życia i leczeniu farmakologicznym, które obejmowało lek zmniejszający stężenie lipidów oraz doustny lek przeciwcukrzycowy wykazały istotne zmniejszenie stężenia cholesterolu całkowitego, zwiększenie stężenia HDL-C, normalizację stężenia triglicerydów i zmniejszenie glikemii. Wyniki badań wykonanych po odstawieniu leków wykazały wyższe od wyjściowego stężenie cholesterolu całkowitego i LDL-C, ale też wyższe wartości HDL-C i niższe niż wyjściowe wartości triglicerydów, co wskazuje na pewien korzystny wpływ modyfikacji stylu życia na te ostatnie parametry. Stężenia lipidów w osoczu wykazują duże wahania osobnicze, zwłaszcza u osób z triglicerydemią.

    W celu uniknięcia błędnego wyniku próbkę krwi do badania należy pobrać po 12-godzinnym niespożywaniu pokarmów, co ma zwłaszcza znaczenie w pomiarze stężenia triglicerydów. W większości laboratoriów stężenie LDL-C wylicza się za pomocą odpowiedniego wzoru, znając stężenie cholesterolu całkowitego, HDL-C i triglicerydów i często przy zwiększonym stężeniu triglicerydów wynik może być obarczony błędem. Należałoby zatem ponownie oznaczyć stężenie lipidów w osoczu z zachowaniem 12-godzinnego przebywania na czczo, najlepiej w laboratorium, w którym LDL-C oznaczany jest bezpośrednio, a nie wyliczany ze wzoru. Gdy ponownie wykonane badania nadal będą nieprawidłowe, należy przypuszczać, że na zaburzenia lipidowe istotny wpływ mają czynniki genetyczne, a zatem, aby uzyskać docelowe stężenia lipidów, należy zastosować leczenie farmakologiczne. Nie należy rezygnować z dotychczasowych osiągnięć w zmianie stylu życia, gdyż właściwa dieta, zmniejszenie masy ciała oraz duża aktywność fizyczna przyczyniają się do zmniejszenia ryzyka powstania zmian miażdżycowych w naczyniach krwionośnych niezależnie od stężenia lipidów.

    Piśmiennictwo:

    Cybulska B., Szostak W.B., Kłosiewicz-Latoszek L.: Zapobieganie chorobom układu krążenia. [W:] Interna Szczeklika. Podręcznik chorób wewnętrznych. Medycyna Praktyczna, Kraków 2012: 149-162.
  • W jakiej poradni powinna się leczyć osoba z hipercholesterolemią?
    Mam 37 lat, jestem osobą szczupłą i cholesterol całkowity 405 mg/dl. U nas to raczej rodzinne. Lekarka przepisała mi satyny i zaczęłam biegać. Ale co dalej?
    Więcej

    Pytanie nadesłane do redakcji

    Mam 37 lat, jestem osobą szczupłą i cholesterol całkowity 405 mg/dl. U nas to raczej rodzinne. Lekarka przepisała mi satyny i zaczęłam biegać. Ale co dalej? Jak się uchronić przed miażdżycą? Jest podobno jakaś poradnia, gdzie monitorowane są takie osoby jak ja. Ale jaka? Gdzie się zgłosić?

    Odpowiedziała

    dr hab. med. Teresa Nieszporek
    Katedra i Klinika Nefrologii, Endokrynologii i Chorób Przemiany Materii
    Śląski Uniwersytet Medyczny w Katowicach

    Podwyższone stężenie cholesterolu całkowitego w surowicy u młodej, szczupłej osoby wymaga dalszej diagnostyki. W pierwszej kolejności należy wykluczyć wtórne postacie hipercholesterolemii, czyli choroby, w przebiegu których ulega podwyższeniu stężenie cholesterolu. Są to przede wszystkim choroby tarczycy, nerek, wątroby. Ponadto należy dokonać oznaczenia pełnego lipidogramu, czyli oprócz stężenia cholesterolu całkowitego należy oznaczyć stężenia poszczególnych frakcji lipidowych: frakcji LDL i HDL cholesterolu oraz stężenie triglicerydów w surowicy. O sposobie leczenia decyduje nie tylko stężenie cholesterolu całkowitego w surowicy i poszczególnych frakcji (LDL i HDL) cholesterolu, ale również współistniejące czynniki ryzyka powikłań sercowo-naczyniowych, w tym np. nadciśnienie tętnicze i palenie papierosów.

    Obciążający wywiad rodzinny współistniejący ze znacznie podwyższonym stężeniem cholesterolu w młodym wieku może przemawiać za tzw. hipercholesterolemią pierwotną. Najczęstszą postacią tego uwarunkowanego genetycznie zaburzenia lipidowego jest hipercholesterolemia wielogenowa. U takich chorych podwyższone stężenie cholesterolu w surowicy spowodowane jest występowaniem licznych polimorfizmów genowych, co w połączeniu z nieprawidłową dietą prowadzi do hipercholesterolemii. Diagnostyką i leczeniem zaburzeń lipidowych zajmują się Poradnie Chorób Metabolicznych. Informacje dotyczące najbliższej takiej poradni powinny być dostępne u lekarza rodzinnego.

    Piśmiennictwo:

    Cybulska B., Szostak W.B., Kłosiewicz-Latoszek L.: Hipercholesterolemia. [W:] Interna Szczeklika. Podręcznik chorób wewnętrznych. Medycyna Praktyczna, Kraków, 2012: 153-157.

  • Japonia - ponad 30 osób znaleziono z oznakami zawału serca po erupcji wulkanu
    Ponad 30 osób zostało znalezionych w niedzielę z oznakami zawału serca w rejonie szczytu wulkanu Ontake, nazajutrz po jego erupcji - poinformowała japońska telewizja NHK, nie podając szczegółów, czy którakolwiek z tych osób żyje.
    Więcej

    Ponad 30 osób zostało znalezionych w niedzielę z oznakami zawału serca w rejonie szczytu wulkanu Ontake, nazajutrz po jego erupcji - poinformowała japońska telewizja NHK, nie podając szczegółów, czy którakolwiek z tych osób żyje.

    Wulkan Ontake znajduje się w prefekturze Nagano w centralnej części japońskiej wyspy Honsiu. Setki ludzi, w tym dzieci, utknęły w sobotę na zboczach góry Ontake-san liczącej 3067 m i nie były w stanie samodzielnie z niej zejść. Turyści byli całkowicie zaskoczeni wybuchem wulkanu. Do tej pory co najmniej jedna osoba zginęła, około 40 zostało rannych, a 32 uważa się za zaginione.

    Wulkan Ontake - popularny wśród turystów, zwłaszcza jesienią - wybuchł nagle w pogodny dzień. Erupcję poprzedził dźwięk podobny do potężnego gromu, a niebo natychmiast pociemniało od pyłu. Według lokalnych władz na górze mogło znajdować się w chwili wybuchu ponad 250 wspinaczy, lecz ponad 100 zdołało samodzielnie zejść na dół.

    W akcji ratunkowej udział bierze około 550 żołnierzy, policjantów i strażaków.

  • Hipercholesterolemia rodzinna późno wykrywana
    Hipercholesterolemia rodzinna to problem nawet 160 tys. osób w Polsce. Przeważnie jest późno wykrywana, a nieleczona może skrócić życie o 20-30 lat – alarmują eksperci z okazji Dnia Świadomości Hipercholesterolemii Rodzinnej, który przypada 24 września.
    Więcej

    Hipercholesterolemia rodzinna to problem nawet 160 tys. osób w Polsce. Przeważnie jest późno wykrywana, a nieleczona może skrócić życie o 20-30 lat – alarmują eksperci z okazji Dnia Świadomości Hipercholesterolemii Rodzinnej, który przypada 24 września.

    W Polsce jest obchodzony po raz pierwszy z inicjatywy Krajowego Centrum Diagnostyki i Leczenia Hipercholesterolemii Rodzinnej przy I Katedrze i Klinice Kardiologii Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego.

    „Z tym schorzeniem powiązano całe spektrum mutacji. Najczęstsze dotyczą genu kodującego receptor dla LDL – opisano ich już ponad tysiąc siedemset” – powiedział dr Krzysztof Chlebus z I Katedry i Kliniki Kardiologii GUMed.

    Na świecie na hipercholesterolemię rodzinną cierpi od 14 do 34 milionów ludzi. Dr Chlebus zaznaczył, w Polsce brak dokładnych informacji na ten temat. Jednak, na podstawie ekstrapolacji danych z badań epidemiologicznych prowadzonych w Europie i USA szacuje się, że choroba może w naszym kraju dotyczyć od 80 tys. do ponad 160 tys. osób.

    Jak wyjaśnił kardiolog, poziom cholesterolu LDL u osób cierpiących na hipercholesterolemię rodzinną jest nienaturalnie wysoki – może wynosić od 200 do nawet 400 mg/dl (miligramów na decylitr krwi) u osób dorosłych, które dziedziczą mutację od jednego z rodziców (tzw. heterozygoty) i powyżej 600 mg/dl u osób, które dziedziczą ją od obojga rodziców (tzw. homozygoty). Tymczasem poziom LDL cholesterolu nie powinien przekraczać 115 mg/dl.

    Nieleczona choroba grozi przedwczesnym wystąpieniem miażdżycy naczyń i chorób układu sercowo-naczyniowego, które są groźne dla życia. Co ważne, ryzyko dotyczy również osób szczupłych, aktywnych fizycznie i dbających o dietę.

    „Osoby, które dziedziczą problem od obojga rodziców mają niezwykle dramatyczny przebieg choroby. Z reguły już w wieku kilkunastu, a nieraz i kilku lat, mają nasilone objawy miażdżycy tętnic, co manifestuje się najczęściej wczesnymi zawałami serca albo zaawansowaną chorobą wieńcową wymagającą nawet wykonania operacji tzw. by-passów serca” – wyjaśnił dr Chlebus.

    U ludzi, którzy mutację dziedziczą od jednego z rodziców, tryb życia ma bardzo duży wpływ na to, kiedy choroba się ujawni. Objawy choroby wieńcowej u mężczyzn pojawiają się zazwyczaj między 55. a 60. rokiem życia. „Niemniej jednak, u nieleczonych osób z tej grupy ryzyko zgonu między 20. a 40. rokiem życia jest nawet stukrotnie wyższe niż u ludzi zdrowych” – powiedział kardiolog.

    Specjaliści z Krajowego Centrum Diagnostyki i Leczenia Hipercholesterolemii Rodzinnej podkreślają, że choroby tej nie można wyleczyć, ale dzięki odpowiedniej terapii i stylowi życia można zatrzymać jej postęp, opóźnić wystąpienie powikłań i wydłużyć życie chorych. Warunkiem tego jest jednak wczesna diagnoza choroby.

    Tymczasem, hipercholesterolemia rodzinna jest chorobą rzadko rozpoznawaną. „Zdecydowana większość dotkniętych nią osób nie jest świadoma swojego schorzenia. Często rozpoznaje się ją i leczy dopiero po wystąpieniu powikłań np. zawału serca czy innych postaci chorób układu krążenia” – powiedziała dr Agnieszka Węgrzyn z Krajowego Centrum Diagnostyki i Leczenia Hipercholesterolemii Rodzinnej.

    W ocenie dr. Chlebusa konieczne jest zwiększenie świadomości występowania tej choroby w społeczeństwie oraz w środowisku medycznym, w tym wśród lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej.

    Do pacjentów, którzy powinni mieć wykonaną diagnostykę w kierunku hipercholesterolemii rodzinnej eksperci zaliczyli osoby, u których w rodzinie występowała przedwczesna choroba wieńcowa, a w szczególności zawały serca w młodym wieku.

    W badaniu fizykalnym u takich osób mogą się czasem pojawić guzki w obrębie ścięgien na piętach i dłoniach (tzw. kępki żółte ścięgien), żółtawe plamki wokół oczu (tzw. żółtaki płaskie powiek) oraz pierścień rogówki.

    Diagnostyka schorzenia polega na oznaczeniu pełnego lipidogramu, w tym stężenia we krwi cholesterolu całkowitego (ChC), cholesterolu LDL, cholesterolu HDL („dobry” cholesterol) oraz trójglicerydów (TG). Konieczne jest też wykluczenie innych chorób, które mogą podwyższać poziom cholesterolu LDL we krwi, jak np. choroba tarczycy lub nerek.

    Dr Węgrzyn zwróciła uwagę, że dla lekarzy zostały opracowane specjalne kryteria rekomendowane przez Stanowisko Forum Ekspertów Lipidowych w Polsce, które pomagają ocenić prawdopodobieństwo tego schorzenia.

    Ostateczne potwierdzenie hipercholesterolemii rodzinnej można uzyskać dzięki wykonaniu badania genetycznego.

    Ważne jest również to, że rozpoznanie choroby u jednego członka rodziny pozwala na prowadzenie badań przesiewowych wśród jego krewnych. Dzięki temu osoby chore mogą już od najmłodszych lat zostać objęte specjalistyczną opieką.

    „W leczeniu choroby kluczowe znaczenie ma farmakoterapia, ale musi ona ściśle współgrać z modyfikacjami stylu życia pacjenta. Dzięki temu możemy zapobiec lub bardzo opóźnić występowanie objawów choroby” - podsumował dr Chlebus. Chodzi przede wszystkim o unikanie palenia tytoniu, które znacznie zwiększa ryzyko miażdżycy, regularną aktywność fizyczną i stosowanie odpowiedniej diety.

    Hipercholesterolemia
    Hipercholesterolemia rodzinna. Jak rozpoznać? Jak leczyć?
    Jak ochronić siebie i rodzinę przed zawałem serca?
    Pobierz poradnik


    Więcej informacji na temat hipercholesterolemii rodzinnej, jej diagnozowania i leczenia można znaleźć na stronach internetowych - www.dzienhipercholesterolemii.pl lub www.hipercholesterolemia.com.pl.