2 października 2014 roku
poczta
zaloguj się
 
Poczet Lekarzy
medycyna praktyczna dla pacjentów

Ginekolog Zielona Góra

Parametry wyszukiwania:

Profile lekarzy i opisy placówek medycznych są całkowicie bezpłatne
 Wszyscy  A B C Ć Č D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S Ś T U V W Y Z Ź Ż

Wyniki wyszukiwania

   Dalej »
Lekarz Andrzej Baryła

Ginekolog onkolog, Ginekolog

Ginekologia onkologiczna, Położnictwo i ginekologia

   Dalej »

Poczet Lekarzy zawiera wyłącznie wizytówki stworzone przez lekarzy. Jesteś lekarzem i nie ma Cię w bazie: stwórz wizytówkę!

Przeczytaj też

  • Zakażenia układu moczowego u kobiet w ciąży
    Jestem w 16. tygodniu ciąży. Trafiłam do szpitala z zakażeniem dróg moczowych. W poniedziałek leukocyty były na poziomie 18. Zrobiono posiew, wyszedł jałowy.
    Więcej

    Pytanie nadesłane do redakcji

    Jestem w 16. tygodniu ciąży. Trafiłam do szpitala z zakażeniem dróg moczowych. W poniedziałek leukocyty były na poziomie 18. Zrobiono posiew, wyszedł jałowy. Dziś powtórzono badanie moczu i leukocyty na poziomie 70. USG nerek wykazało minimalne złogi na prawej nerce. Czy przesuwający się piasek może powodować stan zapalny? Boli mnie w okolicy lędźwiowej i przy prawej pachwinie, głównie przy oddawaniu moczu! Podają mi antybiotyk Tarcefoksym.

    Odpowiedział

    dr n. med. Robert Drabczyk
    specjalista chorób wewnętrznych
    nefrolog
    Oddział Nefrologii i Stacja Dializ
    Szpital Wojewódzki, Bielsko-Biała

    Zakażenia układu moczowego są częste u kobiet. W okresie ciąży zachodzą zmiany adaptacyjne w układzie moczowym kobiety (zmniejszenie napięcia dróg moczowych, czego efektem jest poszerzenie kielichów, miedniczek i moczowodów, ucisk na moczowody przez powiększającą się macicę), które zwiększają ryzyko zakażeń układu moczowego.

    Postacie kliniczne zakażenia układu moczowego u ciężarnej kobiety i ich objawy kliniczne są, takie jak u kobiety niebędącej w ciąży. Zakażenie dolnego odcinka dróg moczowych (zapalenie pęcherza) objawia się dolegliwościami dyzurycznymi (częste oddawanie moczu, pieczenie lub ból podczas mikcji), natomiast zakażenie górnego odcinka (odmiedniczkowe zapalenie nerek) zwykle objawia się gorączką, bólem w okolicy lędźwiowej, nudnościami, wymiotami. Liczba leukocytów w moczu jest zwiększona. W przypadku zakażenia układu moczowego u ciężarnej postępowanie jest takie jak u kobiety niebędącej w ciąży, z wyjątkiem unikania badań obrazowych z użyciem promieni RTG oraz przeciwwskazania do stosowania niektórych antybiotyków.

    Z informacji zawartych w pytaniu wynika, że problemem jest zakażenie układu moczowego u kobiety będącej w 16. tygodniu ciąży. Badanie USG sugerowało obecność kamicy moczowej, która jest dodatkowym czynnikiem zwiększającym ryzyko zakażeń układu moczowego. Objawy kliniczne (ból w okolicy lędźwiowej i prawej pachwinie) mogą być wywołane (poza zakażeniem układu moczowego) kamicą moczową prawostronną (drobny złóg lub złogi przemieszczające się z nerki do pęcherza moczowego). Stosowany antybiotyk (cefotaksym pod nazwą handlową Tarcefoksym) jest uznany za bezpieczny i od lat jest stosowany w leczeniu zakażeń u kobiet w ciąży.

    Po wyleczeniu zakażenia należy po 2-3 tygodniach (od zakończenia leczenia) wykonać kontrolny posiew moczu, a następnie w odstępie miesiąca do zakończenia ciąży. Obecność bakteriomoczu u ciężarnej (nawet bez objawów zakażenia układu moczowego) jest wskazaniem do leczenia.

    Piśmiennictwo:

    Duława J.: Zakażenia układu moczowego. Vademecum. Medycyna Praktyczna, Kraków 1998
    Interna Szczeklika. Medycyna Praktyczna, Kraków 2014
  • Przebyłam toksoplazmozę przed ciążą. Czy jestem odporna?
    Wszystko przebiega prawidłowo. Ale w ramach badań ciężarnych ponowiono mi badania na toksoplazmozę. Aktualnie wyniki kształtują się następująco: IgG 242 IU/ml, IgM 17,6 IU/ml, awidność 0,24 - graniczna. Czy przy takich wynikach powinnam stosować Rovamycynę do końca tej ciąży?
    Więcej

    Pytanie nadesłane do redakcji

    W marcu 2014 poroniłam ciążę. W ramach poszukiwania ewentualnej przyczyny wykonałam szereg badań, w tym w kierunku toksoplazmozy. Wynik z 01.04.2014 wskazywał na niedawne zakażenie IgG >400 IU/ml (dodatni >8,8), IgM 14,9 (dodatni >10), awidność 0,18 (niska <0,20). Widziałam się wtedy z lekarzem chorób zakaźnych. Powiedział, że tak wysokie miano IgG wskazuje, że zakażenie trwa już kilka tygodni, a może i miesięcy. Nie zapisał leczenia, kazał powtórzyć badania po 6 tygodniach. Po 6 tygodniach (13.05.2014) wykonałam badania w tym samym laboratorium. Otrzymałam wyniki: IgG 170, IgM 15,1, awidność 0,22 - graniczna. W związku ze spadkiem IgG i narastaniem awidności otrzymałam zgodę na wznowienie starań o dziecko.
    Kazano mi zapomnieć o toksoplazmozie. W czerwcu 2014 (w pierwszej połowie) zaszłam w kolejną ciążę. Aktualnie jestem w 15. tygodniu. Wszystko przebiega prawidłowo. Ale w ramach badań ciężarnych ponowiono mi badania na toksoplazmozę. Aktualnie wyniki kształtują się następująco: IgG 242 IU/ml, IgM 17,6 IU/ml, awidność 0,24 - graniczna.
    Czy przy takich wynikach powinnam stosować Rovamycynę do końca tej ciąży? Przyznam szczerze, że wcześniej się zupełnie nie przejmowałam, uważałam chorobę za przebytą, nabytą na pewno przed ciążą, więc nie zagrażającą temu dziecku. Ale od kilku dni wpadłam w totalną panikę, czy niechcący nie zaszkodziłam.

    Odpowiedział

    dr med. Ernest Kuchar
    Klinika Pediatrii i Chorób Zakaźnych
    Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu

    Jak sama Pani uczciwie przyznaje jest Pani w stanie silnego wzburzenia emocjonalnego, gdy trudno o logiczne myślenie. Zapewniam Panią, że przebyła Pani toksoplazmozę przed obecną ciążą, jest Pani odporna i nie wymaga żadnego leczenia. Powtarzanie wyników w kolejnej ciąży było zbędne i tylko wprowadziło Panią w niepokój. Wyniki IgM bardzo często wychodzą fałszywie dodatnio i same niczego nie dowodzą.

  • Przyczyny bólu brzucha po cesarskim cięciu
    Jestem 6 tygodni po cesarce, to drugi poród cięciem cesarskim, niestety w dalszym ciągu odczuwam pobolewania, kłucie, ciągnięcie.
    Więcej

    Pytanie nadesłane do redakcji

    Witam, jestem 6 tygodni po cesarce, to drugi poród cięciem cesarskim, niestety w dalszym ciągu odczuwam pobolewania, kłucie, ciągnięcie. Na forach internetowych dziewczyny piszą, że szybciutko wracały do formy. Oprócz dolegliwości bólowych nie mam gorączki, rana wygląda OK, 3 tygodnie po cięciu byłam na konsultacji i ginekolog stwierdził, że w środku też jest w porządku. Nie mam już krwawienia, a wizyta dopiero za tydzień. Czy to normalne, że tak długo boli?
    Drugie moje pytanie: czy na skutek kaszlu, a bardziej odkaszliwania, mogło się coś stać ze szwami wewnętrznymi? Czy to w ogóle możliwe, by rana na macicy się rozeszła? Nie dźwigałam, nie ćwiczę, tylko od czasu do czasu pokasłuję.

    Odpowiedziała

    prof. dr n. med. Violetta Skrzypulec-Plinta
    ginekolog położnik, endokrynolog, seksuolog
    Kierownik Katedry Zdrowia Kobiety
    Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach

    Podczas cesarskiego cięcia stosuje się dwa rodzaje nacięcia brzucha: poprzeczne i podłużne. Cięcie poprzeczne zwykle wykonuje się tuż pod linią owłosienia łonowego, więc po zagojeniu blizna pozostaje niemal niewidoczna. Wady tego rodzaju nacięcia to dłuższe gojenie i niekiedy utrata rozciągliwości. Natomiast nacięcie podłużne przebiega od pępka do okolic łona i gwarantuje szybszy i łatwiejszy dostęp do dziecka. Wykonuje się je zwykle wtedy, gdy konieczna jest natychmiastowa interwencja. Oba rodzaje nacięcia wymagają prawidłowej higieny i troski.

    Ból brzucha po cięciu cesarskim jest nieuniknionym elementem połogu. Kobieta, która urodziła dziecko przez cesarskie cięcie, przechodzi taki sam proces rekonwalescencji, jak kobieta po porodzie siłami natury. Ból brzucha po cięciu cesarskim jest zazwyczaj tępy, palący w okolicy rany pooperacyjnej, wzmaga się podczas wstawania z łóżka lub siadania. Związany jest z gojeniem się rozciętych powłok brzusznych i może się utrzymywać do około 2 tygodni po porodzie. Po cięciu cesarskim boli również podbrzusze w wyniku obkurczania się mięśnia macicy, co jest objawem pozytywnym.

    Przyczyny bólu brzucha po cesarskim cięciu

    W pierwszej dobie po cięciu cesarskim ból brzucha spowodowany jest głównie głęboką raną pooperacyjną. Podczas zabiegu zostaje przecięta nie tylko skóra, ale również powięź, mięśnie brzucha i mięsień macicy. Największy ból kobieta odczuwa podczas pionizacji, czyli pierwszego wstawania z łóżka.

    Odczuwalność bólu zależy od progu bólowego kobiety. W trakcie pobytu w szpitalu kobiecie po cięciu cesarskim podawane są leki przeciwbólowe, które znacznie niwelują ból. Po pewnym czasie ból rany pooperacyjnej przeradza się w mrowienie wokół blizny oraz zaburzenia czucia. To normalne zjawisko, które może trwać od kilku tygodni do kilku lat po porodzie, ponieważ przecięte zostają w tym obszarze nerwy odpowiedzialne za czucie powierzchowne, a także naczynia krwionośne i mięśnie. Ból brzucha po cięciu cesarskim jest bardziej odczuwalny również podczas kaszlu i kichania. Wtedy powłoki brzuszne intensywnie się napinają i uciskają okoliczne nerwy oraz mięśnie. Ból brzucha wzmaga się również podczas karmienia piersią, ponieważ uwalniana jest wówczas oksytocyna, która powoduje bolesne obkurczanie się mięśnia macicy. Nieprzyjemny ból w dole brzucha, świadczący o zwijaniu się macicy, jest objawem pozytywnym i informuje, że wszystko powraca do normy. Macica, która przed porodem ważyła około 1,5 kg, po porodzie zmniejsza swój ciężar do 50 g! Ból ten odczuwają pacjentki zarówno po cięciu cesarskim, jak i po porodzie siłami natury. Obkurczanie się macicy trwa przez cały okres połogu, czyli 6 tygodni po porodzie. Kolejnym czynnikiem wywołującym ból brzucha po cięciu cesarskim są zaparcia i nadmierne gromadzenie się gazów w jelitach.

    Po cesarskim cięciu zawsze zostaje blizna na mięśniu macicy. To ważne, by rana na macicy goiła się prawidłowo, w przeciwnym razie może dojść do powstania niebezpiecznych dla zdrowia zrostów. Jeśli kobieta zajdzie w kolejną ciążę po przebytym wcześniej cesarskim cięciu, lekarze będą sprawdzali stan blizny, zwłaszcza w miarę zbliżania się terminu porodu. Poród naturalny po cesarskim cięciu i występujące w jego trakcie silne skurcze macicy mogą powodować rozchodzenie się blizn po poprzednim cięciu cesarskim, dlatego ważne jest monitorowanie tego obszaru mięśnia macicy przez lekarza ginekologa oraz ocena grubości i szerokości starej blizny w badaniu USG.

  • Czy wykonywanie badania USG dopochwowego może uszkodzić pęcherz płodowy?
    Czy wykonanie USG dopochwowego w 22. tygodniu ciąży może być groźne dla dziecka?
    Więcej

    Pytanie nadesłane do redakcji

    Czy wykonanie USG dopochwowego w 22. tygodniu ciąży może być groźne dla dziecka z „mechanicznego” punktu widzenia? Czy może spowodować naruszenie/pęknięcie pęcherza płodowego? Czy tego typu USG można w ogóle wykonywać w II trymestrze ciąży?

    Odpowiedziała

    prof. dr n. med. Violetta Skrzypulec-Plinta
    ginekolog położnik, endokrynolog, seksuolog
    Kierownik Katedry Zdrowia Kobiety
    Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach

    Ultrasonografia (USG) to nieinwazyjna metoda diagnostyczna stanowiąca standard w prowadzeniu ciąży. Badanie ultrasonograficzne pozwala monitorować rozwój płodu i nadzorować przebieg ciąży. Polskie Towarzystwo Ginekologiczne zaleca, aby wykonać je trzy razy podczas trwania ciąży - pierwsze badanie pomiędzy 11. a 14. tygodniem ciąży, drugie pomiędzy 18. a 22., trzecie zaś po 30. tygodniu ciąży, po jednym w każdym trymestrze. Zalecenia te dotyczą zarówno ciąży fizjologicznej, przebiegającej prawidłowo, jak i ciąży przebiegającej na przykład z nadciśnieniem tętniczym lub cukrzycą czy ciąży bliźniaczej. W przypadku wystąpienia zagrożenia dla płodu lub matki wykonuje się USG nawet co kilka dni.

    Badanie ultrasonograficzne wykorzystuje ultradźwięki (fale dźwiękowe o dużej częstotliwości) wytworzone w urządzeniu USG, które są wysyłane w kierunku badanego obszaru ciała człowieka. Po dotarciu do miejsca badanego ulegają one rozproszeniu, pochłonięciu i odbiciu. Na podstawie komputerowej analizy odbitych ultradźwięków uzyskuje się na monitorze USG obraz badanego obszaru wnętrza człowieka w czasie rzeczywistym, np. można zobaczyć ruchy płodu.

    Badanie USG w ciąży wykonuje się na dwa sposoby: jako USG dopochwowe (USG transwaginalne) i USG przezbrzuszne.

    Badanie USG do 11. tygodnia ciąży wykonywane jest jako USG dopochwowe, czyli głowicą dopochwową przez pochwę kobiety, po 11. tygodniu ciąży wykonywane jest jako USG przezbrzuszne, czyli za pomocą głowicy przezbrzusznej przez powłoki brzuszne. Badanie USG dopochwowe jest dokładniejsze niż badanie USG przezbrzuszne. Badanie USG w ciąży trwa około 15-30 minut lub dłużej, nawet około godziny, w zależności od zakresu badania.

    Badanie USG w ciąży umożliwia między innymi ocenę stanu zdrowia płodu i matki, wykrycie nieprawidłowości w rozwoju płodu, ustalenie płci dziecka, wykrycie ciąży pozamacicznej, ustalenie stanu i położenia łożyska, pomiar objętości wód płodowych i biometryczne pomiary płodu.

    Do badania USG drogą dopochwową ciężarna musi zdjąć bieliznę, opróżnić pęcherz moczowy i położyć się wygodnie na wznak na leżance w gabinecie lekarskim w pozycji ginekologicznej. Lekarz wprowadza do pochwy ciężarnej głowicę dopochwową o obłym zakończeniu, zakłada na nią jednorazową osłonkę (przypominającą prezerwatywę bez zbiorniczka), a następnie żel, który ułatwia jej wprowadzenie do pochwy. Po wprowadzeniu głowicy USG do pochwy na ekranie monitora USG pojawia się obraz wnętrza macicy. Delikatne przesuwanie głowicy USG w pochwie ułatwia obserwację wnętrza macicy, dlatego nie ma możliwości mechanicznego uszkodzenia lub przebicia pęcherza płodowego.

    Do badania USG drogą przezbrzuszną ciężarna powinna mieć pełny pęcherz, położyć się na wznak na leżance w gabinecie lekarskim w pozycji ginekologicznej i odsłonić brzuch. Przed badaniem lekarz nakłada na powłoki brzuszne kobiety przezroczysty żel ułatwiający przenikanie fal ultradźwiękowych i przesuwanie głowicy USG po brzuchu w czasie badania.

  • Czy przyjmowanie tabletek antykoncepcyjnych w ciąży wpływa na rozwój dziecka?
    Zaszłam w ciążę, stosując tabletki antykoncepcyjne Yaz 9. Zapomniałam kiedyś rozpocząć opakowanie - 2 tabletki, potem stosowałam to opakowanie do końca i jeszcze pół, zanim zrobiłam test ciążowy. Czy coś grozi mojemu dziecku?
    Więcej

    Pytanie nadesłane do redakcji

    Zaszłam w ciążę, stosując tabletki antykoncepcyjne Yaz 9. Zapomniałam kiedyś rozpocząć opakowanie - 2 tabletki, potem stosowałam to opakowanie do końca i jeszcze pół, zanim zrobiłam test ciążowy. Czy coś grozi mojemu dziecku?

    Odpowiedziała

    prof. dr n. med. Violetta Skrzypulec-Plinta
    ginekolog położnik, endokrynolog, seksuolog
    Kierownik Katedry Zdrowia Kobiety
    Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach

    Odpowiedzi na te pytania są trudne i niejednoznaczne. Jeśli pojawi się podejrzenie ciąży, a nadal bierze się tabletki, jak najszybciej należy zrobić test ciążowy paskowy, który można zakupić w aptece bez recepty (hormony jednak mogą zafałszować wynik), oznaczyć stężenie beta-HCG z krwi oraz udać się badanie ginekologiczne i poradę do lekarza ginekologa. Jeśli podejrzenia się potwierdzą, koniecznie jest jak najszybsze odstawienie tabletek antykoncepcyjnych i konsultacja z lekarzem ginekologiem - położnikiem. W literaturze medycznej nie ma dokładnych badań na ten temat wpływu tabletek antykoncepcyjnych na rozwijający się płód. Istnieje jednak prawdopodobieństwo, że tabletki przyczynią się do poronienia lub wystąpienia wad wrodzonych u dziecka. Zagrożeniem jest jednak ciągłe przyjmowanie tabletek podczas ciąży.

    Skuteczność metod hormonalnych
    Dwuskładnikowe tabletki antykoncepcyjne (DTA) to doustne hormonalne środki antykoncepcyjne zawierające progestagen i estrogen. DTA może zawierać różne dawki hormonów, dostosowane do zmienności cyklu miesiączkowego.

    DTA hamują owulację, czyli nie dopuszczają do uwalniania komórki jajowej (jajeczka) z pęcherzyka Graafa, zagęszczają śluz szyjkowy, który jest nieprzepuszczalny dla plemników i hamują rozrost błony śluzowej macicy, co uniemożliwia zagnieżdżenie się zarodka. Przy zażywaniu tabletek antykoncepcyjnych cykl miesiączkowy trwa 28 dni.

    Ilość hormonów wytwarzanych przez organizm kobiety uzależniona jest od fazy cyklu miesiączkowego, dlatego producenci starają się dostosować tabletki antykoncepcyjne do naturalnego rytmu cyklu miesiączkowego kobiety poprzez zastosowanie różnej zawartości hormonów w tabletkach antykoncepcyjnych.

    DTA dzieli się na: tabletki antykoncepcyjne jednofazowe - dostarczają organizmowi stałą ilość progestagenu i estrogenu; każda tabletka zawiera jednakową ilość hormonów, tabletki antykoncepcyjne dwufazowe - opakowanie zawiera 2 rodzaje tabletek: tabletki z estrogenem, które mogą mieć niewielką domieszkę progestagenu, oraz tabletki z estrogenem i progestagenem, tabletki antykoncepcyjne trójfazowe - w opakowaniu znajdują się 3 rodzaje tabletek z różnymi dawkami hormonów: estrogenu i progestagenu; najwięcej estrogenu zawierają tabletki zażywane w drugiej kolejności, a najwięcej progestagenu znajduje się w trzecim rodzaju tabletek, zażywanym na końcu.

    Sposób stosowania tabletek antykoncepcyjnych zależy od rodzaju tabletek (jednofazowe, dwufazowe, trójfazowe) oraz od producenta. Dlatego przed zastosowaniem antykoncepcji należy dokładnie przeczytać ulotkę dołączoną do opakowania.

    Tabletki antykoncepcyjne jednofazowe (21 tabletek w opakowaniu) należy przyjmować codziennie o tej samej porze przez 21 dni. Potem należy zrobić 7 dni przerwy. W przerwie powinno nastąpić krwawienie miesiączkowe.
    Na rynku dostępne są również tabletki antykoncepcyjne jednofazowe, których opakowanie zawiera 28 tabletek: 21 tabletek z hormonami i 7 bez hormonów lub 24 z hormonami i 4 bez. Stosuje się je codziennie, bez przerw miedzy opakowaniami. Opakowania tabletek antykoncepcyjnych zawierające 28 tabletek przeznaczone są dla kobiet, które po 7-dniowej przerwie w stosowaniu opakowania 21 tabletek zapominają w terminie rozpocząć zażywanie tabletek z nowego opakowania.

    Tabletki antykoncepcyjne dwufazowe. W opakowaniu znajduje się 21 tabletek w dwóch kolorach. Najpierw przyjmuje się przez 10 dni tabletki zawierające estrogen, a następnie przez 11 dni tabletki zawierające estrogen i progestagen. Po zażyciu całego opakowania (po 21 dniach) robi się 7-dniowa przerwę.

    Tabletki antykoncepcyjne trójfazowe. W opakowaniu znajduje się 21 tabletek w trzech kolorach z różnymi dawkami hormonów: estrogenu i progestagenu. Ma to na celu lepsze dostosowanie się do cyklu miesiączkowego kobiety. Pierwsza i trzecia seria zażywanych tabletek zawierają najczęściej zwiększone dawki progestagenów, a środkowa estrogenu. Tabletki zażywa się według kolejności przez 21 dni, a następnie robi się 7-dniową przerwę do kolejnego opakowania.

    Tabletki antykoncepcyjne, uwalniając do organizmu kobiety dodatkowe hormony, powodują zaburzenie naturalnej gospodarki hormonalnej, w związku z czym mogą się pojawić następujące działania niepożądane:

    • zwiększenie masy ciała,
    • zakrzepica,
    • nadciśnienie tętnicze,
    • problemy z wątrobą,
    • tkliwość piersi,
    • obrzęki kończyn dolnych i górnych,
    • ból brzucha.

    O wszystkich dolegliwościach należy niezwłocznie powiadomić lekarza ginekologa. Pełna lista możliwych działań niepożądanych występujących podczas stosowania danych tabletek antykoncepcyjnych znajduje się na ulotce dołączonej do opakowania.