24 kwietnia 2014 roku
poczta
zaloguj się
 
Poczet Lekarzy
medycyna praktyczna dla pacjentów

Ginekolog dziecięcy Bielsko-Biała

Parametry wyszukiwania:

Profile lekarzy i opisy placówek medycznych są całkowicie bezpłatne
 Wszyscy  A B C Ć Č D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S Ś T U V W Y Z Ź Ż

Wyniki wyszukiwania

Brak lekarzy spełniających wybrane kryteria.

Poczet Lekarzy zawiera wyłącznie wizytówki stworzone przez lekarzy. Jesteś lekarzem i nie ma Cię w bazie: stwórz wizytówkę!

Przeczytaj też

  • Popuszczanie moczu i stolca – jakie badania wykonać?
    Popuszczanie moczu i stolca w ciągu dnia oraz oddawanie moczu nocą przez 9-letnią dziewczynkę wymaga diagnostyki. Konieczne jest wykonanie podstawowych obserwacji i badań.
    Więcej

    Pytanie nadesłane do redakcji

    Mam córkę w wieku 9 lat. Amelka posikuje majteczki oraz popuszcza kał. Zdarza jej się to prawie codziennie. Zaznaczam, że robi to tylko w dzień, nocą wstaje i idzie do łazienki. Bardzo proszę o jakąś wskazówkę, co mam robić?

    Odpowiedziała

    dr med. Iwona Ogarek
    specjalista nefrolog,
    specjalista pediatra
    Oddział Nefrologii
    Uniwersytecki Szpital Dziecięcy w Krakowie

    Popuszczanie moczu i stolca w ciągu dnia oraz oddawanie moczu nocą przez 9-letnią dziewczynkę wymaga dalszej diagnostyki. Konieczne jest wykonanie podstawowych obserwacji i badań. Należą do nich:

    • oznaczenie stężenia glukozy, mocznika, kreatyniny, morfologii krwi, moczu ogólnie i bakteriologicznie,
    • badanie USG jamy brzusznej,
    • obserwacja rytmu wypróżnień celem wykluczenia zaparć jako częstej przyczyny opisywanych problemów - konsultacja gastrologiczna,
    • konsultacja neurologiczna celem wykluczenia nieprawidłowości w obrębie układu nerwowego,
    • obserwacja ilości oraz jakości przyjmowanych w ciągu doby płynów (napoje słodzone, gazowane). Wskazane jest prowadzenie tzw. dzienniczka mikcji, czyli 48-godzinnej obserwacji polegającej na notowaniu ilości przyjmowanych płynów oraz ilości i objętości mikcji celem oceny pojemności pęcherza moczowego,
    • przy braku nieprawidłowości w wykonanych powyżej badaniach konsultacja psychologiczna.

    W każdym przypadku należy dążyć do znalezienia przyczyn pojawiających się objawów. Lekarzem decydującym o kolejności i zasadności wykonanych badań powinien być lekarz pediatra kierujący pacjenta, w razie potrzeby, do odpowiednich specjalistów.

    Piśmiennictwo:

    Avner E.D., Harmon W.E., Niaudet P., Yoshikawa N.: Pediatric Nephrology. 2009
    Skobejko-Włodarska L.: Nieneurogenne zaburzenia czynności dolnych dróg moczowych. Pol. Merk. Lek. 2008; XXIV, Supl. 4, 131
  • Czy poszerzenie układu kielichowo-miedniczkowego uszkadza pracę nerek?
    Znajoma powiedziała mi, iż w przypadku chłopców takie zmiany mogą oznaczać bardzo poważną wadę w postaci zastawki cewki tylnej. Jednocześnie słyszałam, iż jest to schorzenie, które może poważnie uszkodzić nerki mojego dziecka. Co robić?
    Więcej

    Pytanie nadesłane do redakcji

    Mój synek urodził się z obustronnym poszerzeniem układu kielichowo-miedniczkowego (prawa nerka o wymiarach 46 mm, kielichy do 14 mm, miedniczka do 7 mm; lewa nerka o wymiarach 55 mm, poszerzona miedniczka do 14 mm, kielichy do 15 mm). Badania USG wykonywano przy prawie pustym pęcherzu moczowym. Wykonano ogólne badanie moczu i posiew, które nie wykazały zmian patologicznych. Do nefrologa mamy zgłosić się po miesiącu. Jednak ostatnio znajoma powiedziała mi, iż w przypadku chłopców takie zmiany mogą oznaczać bardzo poważną wadę w postaci zastawki cewki tylnej. Jednocześnie słyszałam, iż jest to schorzenie, które może poważnie uszkodzić nerki mojego dziecka. Co robić? Czy czekać? Czy wskazana jest pilniejsza konsultacja nefrologiczna bądź urologiczna?

    Odpowiedziała

    dr med. Iwona Ogarek
    specjalista nefrolog,
    specjalista pediatra
    Oddział Nefrologii
    Uniwersytecki Szpital Dziecięcy w Krakowie

    Opisywane przez Panią poszerzenia układu kielichowo-miedniczkowego (UKM) synka wymagają dalszej diagnostyki obrazowej. W celu oceny stopnia tego poszerzenia ważne jest wykonanie badania USG układu moczowego w określonym czasie po urodzeniu (brak danych z opisu), z wypełnionym pęcherzem moczowym i oceną moczowodów. Zaleca się, aby dziecko badać po nakarmieniu, zapewniając w ten sposób jego odpowiednie nawodnienie.

    Obecnie, do czasu zakończenia diagnostyki obrazowej, konieczne jest regularne kontrolowanie moczu w celu przeciwdziałania ewentualnym zakażeniom układu moczowego, ocena czynności nerek (oznaczenie morfologii krwi, stężenia mocznika i kreatyniny) oraz ocena parametrów rozwojowych chłopca.

    W ciężkich wadach zaporowych dróg moczowych do jakich należy zastawka cewki tylnej oprócz poszerzenia UKM najczęściej widoczne są również poszerzone, poskręcane moczowody, czego nie opisano w przypadku Państwa synka. Często występuje wysiłkowe oddawanie moczu. Podejrzenie tej wady istotnie stanowi wskazanie do dalszej pilnej diagnostyki i leczenia.

    W pozostałych przypadkach należy w trypie planowym wykonać cystografię mikcyjną celem wykluczenia odpływów pęcherzowo-moczowodowych oraz badanie renoscyntygraficzne celem oceny obecności ewentualntych przeszkód na drodze odpływu moczu oraz oceny czynności nerek.

    Biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności, wskazana wydaje się pilna konsultacja nefrologiczna i/lub urologiczna w celu oceny wskazań do dalszej pilnej lub planowej diagnostyki obrazowej dróg moczowych.

    Jeżeli dziecko nie przebyło w przeszłości zakażeń układu moczowego, czyli badania ogólne i posiewy moczu oraz parametry rozwojowe dziecka są prawidłowe, a wywiad rodzinny w kierunku chorób nerek ujemny, to badanie USG dziecka Państwa należy traktować jako niespełniające kryteriów istotnego poszerzenia układu kielichowo-miedniczkowego, a zatem wymagające tylko okresowej kontroli w USG jamy brzusznej.

    Piśmiennictwo:

    Avner E.D., Harmon W.E., Niaudet P., Yoshikawa N.: Pediatric Nephrology. 2009
    Campbell-Walsh Urology, 10th Edition, 2011
    De Bruyn R.:Ultrasonografia w pediatrii. Elsevier Urban&Partner, Wrocław 2011
  • Szczepienie po chorobach zakaźnych
    Moja 6-tygodniowa córeczka przechodzi właśnie ospę, dwa tygodnie po zakończeniu powinniśmy zgłosić się na szczepienia.
    Więcej

    Pytanie nadesłane do redakcji

    Moja 6-tygodniowa córeczka przechodzi właśnie ospę, dwa tygodnie po zakończeniu powinniśmy zgłosić się na szczepienia. Czy to nie za szybko po zakaźnej chorobie? Słyszałam, że powinno się odczekać minimum 3 miesiące. Co robić w takiej sytuacji? Dodam, że starszy syn ma zdiagnozowany autyzm wczesnodziecięcy, więc mam obawy co do szczepień. Bardzo proszę o radę, nie wiem, co w takiej sytuacji robić.

    Odpowiedziała

    lek. med. Izabela Tarczoń
    specjalista pediatrii, konsultant ds. szczepień ochronnych;
    kierownik Specjalistycznej Poradni Medycznej „Przylądek Zdrowia”

    Według rekomendacji ekspertów w dziedzinie wakcynologii, okres zdrowienia (rekonwalescencji) po przebyciu choroby zakaźnej nie jest przeciwwskazaniem do wykonywania szczepień ochronnych.

    Szczepienie po ospie wietrznej, podobnie jak po innych chorobach zakaźnych, może być wykonane wówczas, gdy lekarz kwalifikujący do szczepienia nie stwierdzi istniejących w danej chwili przeciwwskazań zdrowotnych.

    Jeśli więc, dwa tygodnie po przechorowaniu ospy wietrznej, stan dziecka jest dobry i nie stwierdza się tzw. czasowych przeciwwskazań do szczepień, wówczas nie należy ich odraczać.

    W przypadku stwierdzenia objawów ostrej choroby o umiarkowanym lub ciężkim przebiegu, przebiegającej z gorączką lub bez niej lub zaostrzenia choroby przewlekłej, szczepienie należy odroczyć do wyzdrowienia lub stabilizacji choroby przewlekłej.

    Piśmiennictwo:

    Centers for Disease Control and Prevention. [General Recommendations on Immunization Recommendations of the Advisory Committee on Immunization Practices (ACIP)]. MMWR / January 28, 2011 / Vol. 60 / No. 2
  • Miejscowy odczyn poszczepienny po szczepieniu przeciwko gruźlicy
    Moj synek skończył 11 miesięcy. Mieszkamy w UK. W pierwszej dobie syn był szczepiony przeciwko gruźlicy. Pod lewą pachą ma guzek pod skórą, ruchomy i niebolesny, wielkości malej fasolki. Od momentu wyczucia guzka nie zmienia on swojej wielkości, syn rozwija się prawidłowo. Czy mamy powody do obaw?
    Więcej

    Pytanie nadesłane do redakcji

    Moj synek skończył 11 miesięcy. Mieszkamy w UK. W pierwszej dobie syn był szczepiony przeciwko gruźlicy. Pod lewą pachą ma guzek pod skórą, ruchomy i niebolesny, wielkości malej fasolki. Od momentu wyczucia guzka nie zmienia on swojej wielkości, syn rozwija się prawidłowo. Czy mamy powody do obaw? Czy guzek wchłonie się sam? Jak długo może to trwać? Czy zgłosić się na badania?

    Odpowiedział

    dr n. med. Ernest Kuchar
    Klinika Pediatrii i Chorób Zakaźnych
    Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu

    Opisany przez Panią guzek, czyli powiększony węzeł chłonny jest często spotykanym niepożądanym odczynem poszczepiennym po BCG (częstość występowania około 2 przypadki na 10 000).

    Jeżeli synek, jak Pani pisze, rozwija się prawidłowo i nie prezentuje jakichkolwiek objawów, to nie ma powodów do obaw. Z czasem węzeł samoistnie się zmniejszy, niemniej może trwać to do kilkunastu miesięcy.

    Co ważne niepożądany odczyn poszczepienny po BCG nie stanowi przeciwwskazania do innych szczepień, które należy dla dobra dziecka kontynuować bez niepotrzebnej zwłoki.

    Piśmiennictwo:

    Grange J.M.: Complications of bacille Calmette-Guérin (BCG) vaccination and immunotherapy and their management. Communicable Disease And Public Health 1998; 1: 84-87
    Plotkin S., Orenstein W., Offit P.: Vaccines, 5th Edition Reynes J, Perez C, Lamaury I i wsp.: Bacille Calmette-Guérin adenitis 30 years after immunization in a patient with AIDS (letter). J. Infect. Dis., 1989; 160: 727
    Szczuka I.: Bezpieczeństwo szczepień BCG - niepożądane odczyny poszczepienne. Część I. Postacie powikłań. System nadzorowania. Przegl. Epidemiol. 2002; 56: 1-13
    Wysocki J., Czajka H.: Szczepienia w pytaniach i odpowiedziach. Help-Med. Kraków, 2012
  • Jakie mogą być przyczyny agenezji ciała modzelowatego?
    Urodziłam dziecko z agenezją ciała modzelowatego. Mimo badań w poradni genetycznej, badań metabolicznych nie udało nam się do tej pory uzyskać odpowiedzi na pytanie, dlaczego nasze dziecko jest chore.
    Więcej

    Pytanie nadesłane do redakcji

    Urodziłam dziecko z agenezją ciała modzelowatego. Mimo badań w poradni genetycznej, badań metabolicznych nie udało nam się do tej pory uzyskać odpowiedzi na pytanie, dlaczego nasze dziecko jest chore. Dodam, że nie mamy obciążeń w wywiadzie rodzinnym ani w środowiskowym. Chcielibyśmy mieć kolejne dziecko. Jakie badania powinniśmy przejść i jak się przygotować do ciąży?

    Odpowiedziała

    dr med. Iwona Sawionek
    Oddział Neurologii i Pediatrii
    Samodzielny Publiczny Dziecięcy Szpital Kliniczny w Warszawie

    Wady wrodzone powstają w trakcie rozwoju dziecka, kiedy jest jeszcze w łonie matki, a wszystkie elementy ciała dopiero stopniowo się kształtują (ciało modzelowate tworzy się między 8. a 20. tygodniem ciąży).

    Przyczyny wad wrodzonych można podzielić na dwie duże grupy: pierwszą, kiedy zaburzony jest plan genetyczny rozwoju, czyli jakaś nieprawidłowość w zakresie informacji genetycznej skutkuje tym, że budowanie konkretnego narządu ciała odbywa się według zmienionego, nieprawidłowego planu. Nieprawidłowość genetyczna może być dziedziczona lub nie. Nierzadko mamy do czynienia z nieprawidłowościami genetycznymi, które powstały po raz pierwszy w rodzinie u chorego dziecka (tzw. mutacje de novo). Takie mutacje nie są przekazywane przez rodziców. Badania genetyczne czasami pozwalają na znalezienie konkretnego rodzaju uszkodzenia. Nie są jednak w stanie ocenić wszystkich możliwych nieprawidłowości. U pacjentów z agenezją ciała modzelowatego mniej niż połowa ma potwierdzony rodzaj defektu genetycznego.

    Druga grupa przyczyn to ta, w której plan genetyczny jest dobry, natomiast jakiś czynnik przeszkodził w jego prawidłowej realizacji. Takim czynnikiem mogą być, np. wirusy, toksyny, różne choroby kobiety ciężarnej. W tym przypadku badania genetyczne są prawidłowe, a choroba nie ma charakteru dziedzicznego.

    Jeśli nie ma możliwości ustalenia czynnika odpowiedzialnego za chorobę, trudno jest jednoznacznie ocenić ryzyko wystąpienia podobnych problemów u rodzeństwa. W przypadku agenezji ciała modzelowatego istnieją opisy przypadków występujących rodzinnie.

    • Z całą pewnością warto porozmawiać z lekarzem genetykiem, powiedzieć o planach powiększenia rodziny, raz jeszcze przeanalizować wyniki wykonanych badań i spróbować ocenić stopień ryzyka.
    • Warto też przed ciążą zrobić bilans zdrowotny dla mamy i taty - tak aby jeszcze przed poczęciem wyrównać ew. niedobory lub inne problemy zdrowotne.
    • Przemyśleć tryb życia i sposób odżywiania. Jeśli są stosowane - zrezygnować z używek. Koniecznie zadbać o kondycję fizyczną, jeśli nie było czasu na odpoczynek i trochę sportu, warto o tym pomyśleć dla obojga rodziców.
    • Tak zaplanować ciążę, żeby pierwszy trymestr nie wypadał w sezonie powszechnego panowania infekcji, nie narażać się w tym czasie na kontakty z dużą grupą ludzi, np. w supermarkecie, ewentualnie zaplanować przed ciążą szczepienie przeciw grypie.

    Osobiście zawsze gorąco kibicuję mamom moich pacjentów, które decydują się na kolejne dziecko. Wiele z nich taką decyzję podejmuje, chociaż nie jest ona łatwa. Każde dziecko jest darem i zadaniem, a jednocześnie niespodzianką i tajemnicą. Ważna jest wspólna decyzja obojga rodziców i przekonanie, że wspólnie są w stanie podjąć to wyzwanie akceptując potencjalne ryzyko.

    Piśmiennictwo:

    Amiel-Tison C.: Neurologia perinatalna. Wrocław 2008
    OMIM®Online Mendelian Inheritance in Man®. An Online Catalog of Human Genes and Genetic Disorders Updated 9 April 2014