23 września 2014 roku
poczta
zaloguj się
 
Poczet Lekarzy
medycyna praktyczna dla pacjentów

Gastrolog Bydgoszcz

Parametry wyszukiwania:

Profile lekarzy i opisy placówek medycznych są całkowicie bezpłatne
 Wszyscy  A B C Ć Č D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S Ś T U V W Y Z Ź Ż

Wyniki wyszukiwania

Lekarz Jacek Król

Chirurg ogólny, Gastrolog

Chirurgia ogólna, Gastroenterologia

Lekarz Marcin Manerowski

Internista, Gastrolog

Choroby wewnętrzne, Gastroenterologia

Poczet Lekarzy zawiera wyłącznie wizytówki stworzone przez lekarzy. Jesteś lekarzem i nie ma Cię w bazie: stwórz wizytówkę!

Przeczytaj też

  • Czy ilością krwi, jaką przenosi komar, można się zarazić?
    Wiem, że komary w Polsce nie przenoszą wirusów krwiopochodnych przez ukąszenie. Jednak zastanawia mnie, czy jest możliwe zakażenie wirusem krwiopochodnym w sytuacji, gdy najedzonego cudzą zakażoną krwią komara rozdusimy na sobie w miejscu, gdzie jest rana?
    Więcej

    Pytanie nadesłane do redakcji

    Witam. Wiem, że komary w Polsce nie przenoszą wirusów krwiopochodnych przez ukąszenie. Jednak zastanawia mnie, czy jest możliwe zakażenie wirusem krwiopochodnym w sytuacji, gdy najedzonego cudzą zakażoną krwią komara rozdusimy na sobie w miejscu, gdzie jest rana? Będę bardzo wdzięczna za odpowiedź. Pozdrawiam.

    Odpowiedział

    dr med. Ernest Kuchar
    Klinika Pediatrii i Chorób Zakaźnych
    Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu

    Opisana sytuacja jest bardzo mało prawdopodobna, gdyż nikt jak dotąd nie odnotował takiego przypadku. Objedzony komar nie poszukuje kolejnego żywiciela, ponadto zdrowa skóra całkowicie chroni przed zakażeniami przenoszonymi drogą krwiopochodną. Szansa, że zabijając komara, trafi się akurat na ranę, jest mała. Istotne są wreszcie ilość krwi i czas, który upłynął od spożycia krwi przez komara. Przykładowo wirus HIV nie mnoży się w komarze, przeciwnie - z upływem czasu (godziny, dni) wirusy ulegają inaktywacji. Komar spożywa jednorazowo około 0,001-0,01 ml krwi, co jest ilością niewystarczającą do przeniesienia zakażenia HIV czy HCV.

    Proszę zatem niepotrzebnie nie martwić się na zapas. Chodzi o to, by przejmować się rzeczywistymi zagrożeniami, a ze spokojem podchodzić do potencjalnych. Przykładowo w Polsce w wypadkach samochodowych ginie rocznie około 3000-4000 osób, a od uderzenia meteorytu maksymalnie 1 osoba. Z tego powodu nikt nie martwi się meteorytami, wychodząc na spacer, natomiast warto zachować ostrożność, przechodząc przez ulicę.

    Piśmiennictwo:

    Bockarie M.J., Paru R.: Can mosquitoes transmit AIDS? P. N. G. Med. J. 1996; 39: 205-207
    Iqbal MM. Can we get AIDS from mosquito bites? J. La State Med. Soc. 1999; 151: 429-433
    Madison Clinic: Management of Occupational Exposures to HBV, HCV, and HIV.
    Medscape: Body fluid exposures.
    Mosquito facts.
    Mosquito transmission of HIV remains unsupported. Postgrad. Med. 1988; 84: 279-280
  • Czy podczas leczenia szczeliny może pojawiać się krew przy wypróżnianiu?
    Leczę się na szczelinę odbytu i pojawiła się krew, ale po wypróżnieniu. Czy to normalne?
    Więcej

    Pytanie nadesłane do redakcji

    Leczę się na szczelinę odbytu i pojawiła się krew, ale po wypróżnieniu. Czy to normalne?

    Odpowiedział

    dr med. Andrzej L. Komorowski
    Specjalista Chirurgii Ogólnej
    Klinika Chirurgii Onkologicznej Centrum Onkologii im. Marii Skłodowskiej-Curie - Oddział w Krakowie

    Obecność krwi podczas oddawania stolca jest jednym (choć nie dominującym) z objawów szczeliny odbytu. Krwawienie ze szczeliny powinno ustąpić po zakończeniu leczenia. Jeżeli to nie nastąpi, lekarz prowadzący powinien sprawdzić, jakie jest źródło krwawienia.

    W opisanej sytuacji może to być albo niewyleczona szczelina, albo zupełnie inna patologia jelita grubego wspóistniejąca ze szczeliną. Dlatego też jeśli objaw będzie się utrzymywał, wskazane byłoby przeprowadzenienie diagnostyki jelita grubego w celu wykluczenia innych źródeł krawienia.

  • Podejrzenie ropnia okołoodbytniczego
    Boli mnie odbyt, gorączkuję w nocy, oblewają mnie zimne poty, nie załatwiam się. Byłem u proktologa, nie stwierdził nic niepokojącego, wysłał do nefrologa.
    Więcej

    Pytanie nadesłane do redakcji

    Witam. Boli mnie odbyt, gorączkuję w nocy, oblewają mnie zimne poty, nie załatwiam się. Byłem u proktologa, nie stwierdził nic niepokojącego, wysłał do nefrologa. Nefrolodzy (kilku) też nic stwierdzili, tzn. gruczoł krokowy OK, nie ma zapalenia. Dodam, że mam 28 lat. Nie wiem już, gdzie się zwrócić z tym bólem. Niekiedy zelżeje po środku przeciwbólowym, ale mam dość tego dyskomfortu. Jakie dokładnie badania pokażą, co to jest? Dotychczasowe badania: morfologia, ogólne badanie moczu, posiew i chlamydie 3 grup, nic nie wykazały. Pomocy.

    Odpowiedział

    dr med. Andrzej L. Komorowski
    Specjalista Chirurgii Ogólnej
    Klinika Chirurgii Onkologicznej Centrum Onkologii im. Marii Skłodowskiej-Curie - Oddział w Krakowie

    Prowadzenie diagnostyki choroby na podstawie zgłaszanych przez chorych objawów jest istotą medycyny i nie jest procesem prostym. Objawy różnych chorób mogą być do siebie zaskakująco podobne. Z kolei ta sama choroba u różnych osób może dawać zupełnie inne objawy i wyniki badań.

    Na podstawie opisanego w pytaniu zespołu objawów w pierwszym rzędzie należałoby podejrzewać ropień okołoodbytniczy. Aby potwierdzić lub wykluczyć to rozpoznanie, należy przeprowadzić pełne badanie lekarskie oraz uzupełnić wywiad chorobowy i na jego podstawie zadecydować o ewentualnych dalszych badaniach uzupełniających (np. badaniu USG, badaniu krwi). Decyzja o bardziej zaawansowanych technologicznie badaniach obrazowych, np. tomografii komputerowej, może być podjęta na podstawie wyników badań obrazowych, o ile zajdzie taka konieczność. Z treści pytania wynika, że chory udał się po pomoc do co najmniej trzech specjalistów, w tym specjalisty proktologa. Nie jest jasne, czy zostało przeprowadzone pełne badanie proktologiczne, ale należy w tym miejscu zaznaczyć, że głęboko położone ropnie okołoodbytnicze mogą być bardzo trudne do zdiagnozowania. Co więcej, opisane objawy mogą być również spowodowane inną chorobą narządów miednicy mniejszej lub mieć zgoła inne podłoże (np. neurologiczne albo psychiczne).

    Nie znając wyników wszystkich przeprowadzonych dotąd badań i konsultacji, zalecałbym udanie się do lekarza rodzinnego, przedstawienie problemu oraz przekazanie wszystkich wyników dotychczas przeprowadzonych badań. Na ich podstawie, a także na podstawie badania lekarskiego i wywiadu, lekarz prowadzący (rodzinny) może podjąć decyzję o prowadzeniu dalszej diagnostyki różnicowej, czyli innymi słowy poszukiwaniu przyczyny opisanych w pytaniu dolegliwości.

  • Uciążliwy świąd odbytu
    Mam żylaki odbytu II stopnia. Zrobiłem sobie zabieg hemoRF, pozostał mi jeden zabieg. Czy muszę go robić? Czy jeśli go nie zrobię, to będzie to zagrażać mojemu zdrowiu?
    Więcej

    Pytanie nadesłane do redakcji

    Mam żylaki odbytu II stopnia. Zrobiłem sobie zabieg hemoRF, pozostał mi jeden zabieg. Czy muszę go robić? Czy jeśli go nie zrobię, to będzie to zagrażać mojemu zdrowiu? Mój problem to świąd odbytu, przeważnie w nocy; nie pozwala mi to usnąć. Cały czas się drapię. Próbowałem już chyba wszystkiego - maści i ziół, nic nie pomaga. Będę bardzo wdzięczny za odpowiedź. Pozdrawiam i dziękuję.

    Odpowiedział

    dr med. Andrzej L. Komorowski
    Specjalista Chirurgii Ogólnej
    Klinika Chirurgii Onkologicznej Centrum Onkologii im. Marii Skłodowskiej-Curie - Oddział w Krakowie

    Żylaki odbytu w stopniu II są względnym wskazaniem do zabiegu operacyjnego. Oznacza to, że decyzję o operacji podejmuje się indywidulanie, w zależności od nasilenia dolegliwości. Jeżeli dolegliwości (np. krwawienie) są minimalne, to można odstąpić od operacji i poprzestać na leczeniu zachowawczym.

    Odrębnym problemem jest świąd odbytu. Jest to dolegliwość powszechna, ale bardzo trudna do leczenia. Pierwszym etapem jest uzyskanie pewnego rozpoznania. Lekarz - najlepiej specjalizujący się w leczeniu chorób proktologicznych - powinien przeprowadzić badania pozwalające na potwierdzenie, czy istnieje organiczna przyczyna świądu. Przyczyn tych może być bardzo dużo, np. wypadanie śluzówki odbytu, przetoka odbytu, choroby zapalne jelit, grzybica, cukrzyca czy choroby pasożytnicze. U znacznej części chorych skarżących się na świąd odbytu nie udaje się znaleźć przyczyny. Leczenie jest wówczas dobierane indywidualnie, ale trzeba zaznaczyć, że jest ono długotrwałe i często nie uzyskuje się zupełnego ustąpienia objawów, a jedynie zmniejszenie ich nasilenia.

  • Czy istnieje konieczność ponownego leczenia Helicobacter pyroli?
    Mam Helicobacter pylori, wynik 3,86. Leczyłam sie pompą protonową, trzy antybiotyki na raz miałam brać 10 dni - wytrzymałam 8. Od tego czasu minęły dwa lata, dalej go posiadam.
    Więcej

    Pytanie nadesłane do redakcji

    Mam Helicobacter pylori, wynik 3,86. Leczyłam sie pompą protonową, trzy antybiotyki na raz miałam brać 10 dni - wytrzymałam 8. Od tego czasu minęły dwa lata, dalej go posiadam. Miałam zrobioną gastroskopię, oprócz pozytywnego wyniku testu reszta bez zarzutu, wszystko dobrze. Jestem pod kontrolą gastrologa i tu moje pytanie: lekarz powiedział, że wzięcie drugi raz leków, może nawet trochę innych, zrobi większe spustoszenie w moim organizmie niż pomoże. Przepisał pantoprazol, brałam przez 2 miesiące, potem nie było takiej potrzeby. Trzymałam dietę, niestety ostatnio sobie pofolgowałam i znów pantoprazol i dieta. Zastanawiam się nad jednym: co dalej? Czy czekać, trzymać dietę, i co ten HP mi zrobi? Czy z tym żyć, czy szukać pomocy gdzie indziej?

    Odpowiedziała

    dr n. med. Anna Mokrowiecka
    specjalista chorób wewnętrznych
    specjalista gastroenterolog
    Oddział Kliniczny Gastroenterologii Ogólnej i Onkologicznej
    Uniwersytecki Szpital Kliniczny UM w Łodzi

    Nie każda infekcja H. pylori musi być eradykowana. Konieczność przeprowadzenia leczenia zależy m.in. od dolegliwości, zmian stwierdzanych w gastroskopii, wywiadu rodzinnego czy po prostu chęci pacjenta. Przykładem zmiany chorobowej niewymagającej eradykacji może być powierzchowne przewlekłe zapalenie błony śluzowej żołądka.

    Jeżeli nie ma żadnych zmian patologicznych i dolegliwości, należy sprawdzić, czy pacjent nie należy do grupy ryzyka wystąpienia nowotworów żołądka. Ryzyko rozwoju raka żołądka zwiększają: choroba wrzodowa żołądka w wywiadzie, rak żołądka w rodzinie, przebyta operacja żołądka itp. Eradykacja jest również konieczna, gdy występuje zwiększone ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego u chorych leczonych preparatami przeciwzapalnymi przeciwbólowymi, przeciwkrzepliwymi czy np. kwasem acetylosalicylowym (aspiryną).

    Tylko w niektórych przypadkach wymagana jest kontrola po leczeniu, np. gdy nadal utrzymują się dolegliwości po standardowym leczeniu, u chorych po krwawieniu z przewodu pokarmowego lub z rakiem żołądka w wywiadzie rodzinnym.

    Jeżeli po konsultacji z lekarzem oraz po rozważeniu za i przeciw zdecyduje się Pani jednak eradykację, należy postępować ściśle według wskazań co do ilości leków oraz sposobu i czasu ich przyjmowania. Tylko w takim przypadku można liczyć na powodzenie eradykacji i zmniejszenie ryzyka wytworzenia się oporności bakterii na antybiotyki.