21 października 2014 roku
poczta
zaloguj się
 
Poczet Lekarzy
medycyna praktyczna dla pacjentów

Gastrolog Białystok

Parametry wyszukiwania:

Profile lekarzy i opisy placówek medycznych są całkowicie bezpłatne
 Wszyscy  A B C Ć Č D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S Ś T U V W Y Z Ź Ż

Wyniki wyszukiwania

Lekarz Zdzisław Hrynkiewicz

Internista, Gastrolog

Choroby wewnętrzne, Gastroenterologia

Lekarz Jacek Romatowski

Internista, Gastrolog

Choroby wewnętrzne, Gastroenterologia

Poczet Lekarzy zawiera wyłącznie wizytówki stworzone przez lekarzy. Jesteś lekarzem i nie ma Cię w bazie: stwórz wizytówkę!

Przeczytaj też

  • Czy przy wrzodach dwunastnicy można stosować Maallox?
    Owrzodzenie dwunastnicy - czy można stosować Maallox?
    Więcej

    Pytanie nadesłane do redakcji

    Owrzodzenie dwunastnicy - czy można stosować Maallox?

    Odpowiedziała

    dr n. med. Anna Mokrowiecka
    specjalista chorób wewnętrznych
    specjalista gastroenterolog
    Oddział Kliniczny Gastroenterologii Ogólnej i Onkologicznej
    Uniwersytecki Szpital Kliniczny UM w Łodzi

    Leczenie owrzodzenia dwunastnicy zależy od przyczyny choroby. Najczęściej wrzody dwunastnicy powoduje infekcja Helicobacter pylori. Po stwierdzeniu aktywnego zakażenia (zwykle za pomocą testu ureazowego wykonanego podczas gastroskopii) należy przeprowadzić eradykację. Leczenie to polega na zastosowaniu 2 antybiotyków i leku z grupy inhibitorów pompy protonowej przez 10-14 dni.

    Aktywne zakażenie można także potwierdzić badaniem krwi na obecność przeciwciał przeciw Helicobacter pylori - ale tylko wtedy, gdy przez ostatnie pół roku do 2-3 lat pacjent nie przebył eradykacji. W innym przypadku pozostają jeszcze testy na antygen bakterii w kale i test oddechowy.

    Inną przyczyną owrzodzeń mogą być leki przyjmowane z innych przyczyn. Wtedy należy rozważyć z lekarzem prowadzącym konieczność ich stosowania, odstawić lub zamienić na inne mniej szkodzące błonie śluzowej przewodu pokarmowego.

    Jeżeli nie stwierdzono infekcji Helicobacetr pylori, stosujemy leki z grupy inhibitorów pompy protonowej. Inne leki neutralizujące kwas solny w żołądku mogą mieć znaczenie wspomagające terapię i łagodzące dolegliwości. W leczeniu pomocne są także zmiany w diecie, abstynencja i rzucenie palenia. Tak więc Maalox (wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu) ma znaczenie jedynie dodatkowe, łagodzi objawy i wspomaga leczenie. Substancje w nim zawarte zobojętniają odczyn kwasu solnego (zwiększają pH soku żołądkowego). Ogranicza to uszkadzający wpływ soku żołądkowego na błonę śluzową przełyku, żołądka i dwunastnicy. Można więc stosować ten lek, ale podstawą terapii są inhibitory pompy protonowej (omeprazol, pantopazol, esomeprazol, lanzoprazol).

    Owrzodzenie opuszki dwunastnicy (niepowikłane np. krwawieniem) nie wymaga kontroli endoskopowej, chyba że dolegliwości nadal się utrzymują lub nawracają pomimo leczenia.

  • Występowanie zespołu jelita nadwrażliwego u pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego
    Bardzo bym chciał uzyskać informację, czy można na podstawie samych objawów rozpoznać, czy świadczą one o zaburzeniach czynnościowych (IBS), czy o zaostrzeniu colitis ulcerosa.
    Więcej

    Pytanie nadesłane do redakcji

    Od 10 lat choruję na colitis ulcerosa i jestem pod opieką poradni gastrologicznej. W badaniach endoskopowych i hist.pat. najczęściej stwierdzano remisję (jedynie lekkie zaczerwienienie błony śluzowej esicy i odbytnicy, czasami częściowo zatarty rysunek naczyniowy). Bardzo bym chciał uzyskać informację, czy można na podstawie samych objawów rozpoznać, czy świadczą one o zaburzeniach czynnościowych (IBS), czy o zaostrzeniu colitis ulcerosa. Pomimo remisji w badaniu kolonoskopowym, bardzo często mam luźne stolce bez krwi, ale z domieszką przezroczystego śluzu, do tego objawy dyspeptyczne, czasami cienkie stolce, oddawane nie w jednym kawałku, a w kilku lub kilkunastu na raz, często z dużą ilością gazów. Zwykle wygląda to tak, że jednego dnia oddaję luźny stolec 1-2 razy na dobę, potem przez 2 dni normalny stolec, potem znowu luźny z dużą ilością gazów, czasami ze śluzem bez krwi, potem znowu normalny. Dawka Mesalazyny nie jest w tym czasie zmieniana. Zawsze, gdy mam luźny stolec i śluz bez krwi, zastanawiam się, czy sugeruje to zaostrzenie choroby, czy tylko zaburzenia czynnościowe. Nie będę przecież wykonywał kolonoskopii po każdym biegunkowym stolcu ze śluzem. Czy są jakieś wskazówki, które pomogłyby mi odpowiedzieć na pytanie, czy moje wypróżnienia mają charakter czynnościowy, czy już raczej związane są z zaostrzeniem choroby podstawowej?

    Odpowiedziała

    dr n. med. Anna Mokrowiecka
    specjalista chorób wewnętrznych
    specjalista gastroenterolog
    Oddział Kliniczny Gastroenterologii Ogólnej i Onkologicznej
    Uniwersytecki Szpital Kliniczny UM w Łodzi

    Rzeczywiście występowanie zespołu jelita nadwrażliwego u pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego (WZJG) jest możliwe, a nawet częstsze niż w populacji ogólnej. Być może resztkowe zapalenie o niewielkim nasileniu może wpływać na obecność objawów IBS. Badania wykazały także, że przewlekły stan zapalny błony śluzowej przewodu pokarmowego wpływa na odczuwanie bólu oraz na motorykę, co tłumaczy obecność objawów IBS.

    Kliniczna remisja nie zawsze oznacza remisję endoskopową i histopatologiczną. Brak objawów typowych dla WZJG nie zawsze świadczy o braku zapalenia w obrębie przewodu pokarmowego. Poza opisem samego badania kolonoskopowego, ważna jest także ocena wycinków pobranych podczas badania.

    Nie zawsze jednak możemy i chcemy przeprowadzać badanie kolonoskopowe. Do oceny obecności stanu zapalnego w organizmie używa się różnych markerów, m.in. stężenia białka CRP we krwi.

    Poza CRP oceniamy również stężenie kalprotektyny w kale, które jest obecnie najlepszym markerem oceniającym stopień remisji i najlepiej koreluje z endoskopowym stopniem nasilenia stanu zapalnego. Za pomocą kalprotektyny możemy nie tylko odróżnić zaostrzenie WZJG od remisji, ale także różnicować ze współistniejącym zespołem jelita nadwrażliwego.

  • Diagnostyka przyczyn biegunki
    Jestem 47-letnim mężczyzną. Od ponad roku mam ciągłe wodniste biegunki z dużą ilością śluzu. Robiłem kolonoskopię, wycięto mi jeden mały polip, nic więcej nie stwierdzono. Badania kału też nic nie wykazały. Lekarz przepisał mi probiotyk, lek przeciwbiegunkowy, które również nic nie pomogły.
    Więcej

    Pytanie nadesłane do redakcji

    Jestem 47-letnim mężczyzną. Od ponad roku mam ciągłe wodniste biegunki z dużą ilością śluzu. Robiłem kolonoskopię, wycięto mi jeden mały polip, nic więcej nie stwierdzono. Badania kału też nic nie wykazały. Lekarz przepisał mi probiotyk, lek przeciwbiegunkowy, które również nic nie pomogły. Odstawiłem jabłka , biegunka ustała, lecz miałem problem z wypróżnieniem (jakby brak błonnika, a nie z powodu zatwardzenia). Wprowadzałem jabłka do swojego menu i za każdym razem występowały biegunki trwające przeciętnie 4 dni. Odstawiłem całkowicie jabłka, lecz po jakimś czasie biegunki znów zaczęły mnie męczyć, są one wodniste z dużą ilością śluzu. Dodatkowo odczuwam częste parcie na mocz, podczas wizyty w toalecie muszę „wysilić się”, aby oddać mocz i jest go niewiele. Uczucie takie nasila się, kiedy jest chłodno, gdy jest gorąco, np. gdy opalam się na słońcu, objawy parcia na mocz ustępują. Biorę Prostamol Uno objawy te trochę jakby ustąpiły, ale nie do końca. Biegunka nadal jest. Co z tym zrobić, jak to leczyć, co to może być?

    Odpowiedziała

    dr n. med. Anna Mokrowiecka
    specjalista chorób wewnętrznych
    specjalista gastroenterolog
    Oddział Kliniczny Gastroenterologii Ogólnej i Onkologicznej
    Uniwersytecki Szpital Kliniczny UM w Łodzi

    W diagnostyce różnicowej przyczyn biegunki bierzemy pod uwagę nie tylko ilość i charakter stolca, obecność domieszki krwi lub śluzu, ale także towarzyszące objawy (ból brzucha, gorączka, chudnięcie), czynniki nasilające, np. stres, niektóre pokarmy (np. mleczne), przyjmowane leki oraz towarzyszące choroby (m.in. cukrzyca, choroby tarczycy). Dlatego też przydatne w rozpoznaniu są wyniki badań laboratoryjnych (morfologia krwi, CRP, elektrolity, badanie stężenia hormonów tarczycy, glikemia itd).

    Przyczyn przewlekłej biegunki może być bardzo wiele. Najczęstszymi z nich są choroby czynnościowe (zespół jelita nadwrażliwego), rzadziej występują nieswoiste choroby zapalne jelit (wrzodziejące zapalenie jelita grubego i choroba Leśniowskiego i Crohna), zespoły złego wchłaniania (choroba trzewna, nietolerancja laktozy), infekcje przewodu pokarmowego.

    Prawidłowy wynik badania kolonoskopowego wstępnie wyklucza najpoważniejsze przyczyny biegunki. Dokładny opis kolonoskopii wyjaśniłby, czy dodatkowo przeprowadzono ocenę końcowego odcinka jelita cienkiego i czy pobierano wycinki na mikroskopowe zapalenia jelit. Są to niezwykle rzadkie choroby, ale można je rozpoznać jedynie na podstawie oceny histopatologicznej wycinków z jelita.

    Poza kolonoskopią diagnostyka przyczyn biegunek obejmuje badanie kału, badania serologiczne z krwi, badania obrazowe, gastroskopię z pobraniem kosmków, test oddechowy itp. Taką dokładną diagnostykę należy przeprowadzić zwłaszcza wtedy, gdy pojawiają się objawy alarmujące (niedokrwistość, krew w stolcu, chudnięcie, wywiad rodzinny w kierunku chorób nowotworowych).

    Przejściowa poprawa po odstawieniu niektórych pokarmów może sugerować objawy nietolerancji pokarmowych, ale opisane objawy najbardziej wskazują na tło czynnościowe, czyli psychosomatyczne. Objawy ze strony dróg moczowych także czasami towarzyszą zespołowi jelita nadwrażliwego (tzw. pęcherz neurogenny). Dlatego też pomocne byłoby rozpoczęcie leczenia jelita drażliwego. Należy skonsultować się z lekarzem rodzinnym lub gastroenterologiem, który dobierze odpowiednie w tym przypadku leki (stosujemy tu leki z różnych grup: rozkurczowe, przeciwbiegunkowe, regulujące perystaltykę, antybiotyki lub przeciwdepresyjne).

  • Globus histericus
    Od tygodni borykam się z uczuciem guli, czy też flegmy; najpierw była ona w gardle na wysokości krtani, teraz prócz tego uczucia w krtani mam paskudne uczucie zapchania chlebem suchym w przełyku od części krtani do żołądka, to uczucie jest ciągłe, z rana jest najbardziej dokuczliwe.
    Więcej

    Pytanie nadesłane do redakcji

    Nie wiem czy to odpowiednie miejsce, ale próbuję wszędzie. Od tygodni borykam się z uczuciem guli, czy też flegmy; najpierw była ona w gardle na wysokości krtani, teraz prócz tego uczucia w krtani mam paskudne uczucie zapchania chlebem suchym w przełyku od części krtani do żołądka, to uczucie jest ciągłe, z rana jest najbardziej dokuczliwe, gdyż przy szerszym otwieraniu ust, np. mycie zębów czy kaszlnięcie – mam odruchy wymiotne, to jest uczucie, jakby zgagi, która pali w przełyku. Nie pali tylko dosłownie zapycha.
    Lekarz na poprzednim badaniu bez żadnego badania laryngologicznego, gastrologicznego stwierdził, że mam nerwicę a ta gula w gardle (bo ten nowy, zapychający objaw, silniejszy niż na wizycie, mam od trzech dni ) to tzw. globulus histericus. Na wizycie miałam nieco podwyższony puls - 157, zlewał mnie pot, było mi słabo. Denerwowałam się dlatego, że bałam się, że się zaraz uduszę. Dostałam magnez plus potas i tabletki na chrypkę w gardle. Przez jeden objawy nasilone, jak teraz, na drugi dzień straszna suchość w jamie ustnej i w gardle oraz bardzo lepka ślina, na trzeci dzień spokój i znów od nowa to samo, teraz męczy mnie to silne uczucie zapchania i odruch wymiotny, co to może być?

    Odpowiedziała

    lek. med. Katarzyna Jamruszkiewicz
    specjalista medycyny rodzinnej
    Poradnia Lekarza POZ
    Szpital Specjalistyczny im. Rydygiera w Krakowie

    Globus histericus jest rodzajem czynnościowego zaburzenia przewodu pokarmowego. Objawia się uczuciem obecności ciała obcego, ściskania czy „duszenia” w gardle lub przełyku. Podczas spożywania płynów lub pokarmów objawy ustępują lub znacznie zmniejszają swoje natężenie. Ważne jest, by przed rozpoznaniem globus histericus wykluczyć organiczne pochodzenie dolegliwości. Nie można mówić o tym rozpoznaniu, jeśli występują realne zaburzenia w połykaniu płynów czy pokarmów. Należy również wykluczyć chorobą refluksową i inne choroby przełyku, a także m.in. zmiany w obrębie gardła, krtani, tarczycy czy szyi. Niepokojące może być występowanie, równocześnie z uczuciem ciała obcego w gardle, objawów ogólnych, takich jak utrata masy ciała, gorączka lub stan podgorączkowy czy niedokrwistości, a także chrypki lub bólu w trakcie przełykania. W razie ich występowania należy zachować wzmożoną czujność i wykonać dokładniejsze badania.

    Globus histericus zwykle ma podłoże emocjonalne (nerwicowe) i nie wymaga specjalnego leczenia, pomóc może samo zrozumienie łagodnego charakteru schorzenia, czasem potrzebna jest psychoterapia lub leczenie psychiatryczne lekami uspokajającymi, przeciwlękowymi czy przeciwdepresyjnymi.

    Badania jakie mogą być pomocne w wykluczeniu bądź potwierdzeniu choroby odpowiedzialnej za występowanie uczucia ciała obcego, „guli” w gardle to badanie laryngologiczne (choroby gardła, krtani), gastrologiczne - manometria przełyku, gastroskopia, ewentualnie RTG, USG szyi (choroby tarczycy). Warto zacząć od wykonania podstawowych badań laboratoryjnych (morfologia).

    Wyżej wymienionych badań nie wykonuje się rutynowo u każdej osoby z globus histericus, ze względu na inwazyjność części z nich, tylko w przypadku występowania objawów alarmujących i silnego podejrzenia choroby, która może odpowiadać za dolegliwości.

    Lekarz, zbierając dokładny wywiad oraz badając pacjenta, może już na wstępie wykluczyć znaczną część chorób dających objawy ściskania, ciała obcego w gardle.

    W Pani przypadku niepokoić może wysokie tętno (puls) - jeśli nie jest krótkotrwale podwyższone zdenerwowaniem. W warunkach podstawowej opieki zdrowotnej proponowałabym wykonanie badania EKG oraz THS - celem oceny funkcjonowania tarczycy (szybka akcja serca może występować w nadczynności tarczycy). Co do ewentualnej dalszej diagnostyki wszystko zależy od uzyskanego przez lekarza od Pani wywiadu i przeszłości chorobowej, a także wyników badania fizykalnego. Istotne może być występowanie chorób przewlekłych, zażywane leki, obciążenia rodzinne chorobami np. nowotworowymi, zmiana masy ciała czy samopoczucia, Pani „status psychoemocjonalny” i inne.

    Piśmiennictwo:

    Choroby czynnościowe przewodu pokarmowego. Wytyczne rzymskie III. Medycyna Praktyczna 2007; 8 (wydanie specjalne): 9-10.
  • Zwiększenie aktywności aminotransferaz
    Mam pytanie odnośnie do interpretacji wyników krwi. Mój partner ma zwiększoną aktywnośc ALT (GPT) - 81, a norma wynosi 41. Co to oznacza? Robił też badania na wirusowe zapalenie wątroby typu B i C i wyniki są negatywne. Dodam, że mój partner ma nadwagę, bo przy wzroście 184 cm waży 98 km, ma 34 lata. Czy nadwaga może powodować takie wartości ALT (GPT)? Czy jednak to coś innego?
    Więcej

    Pytanie nadesłane do redakcji

    Mam pytanie odnośnie do interpretacji wyników krwi. Mój partner ma zwiększoną aktywnośc ALT (GPT) - 81, a norma wynosi 41. Co to oznacza? Robił też badania na wirusowe zapalenie wątroby typu B i C i wyniki są negatywne. Dodam, że mój partner ma nadwagę, bo przy wzroście 184 cm waży 98 km, ma 34 lata. Czy nadwaga może powodować takie wartości ALT (GPT)? Czy jednak to coś innego?

    Odpowiedział

    dr hab. med. Ernest Kuchar
    Klinika Pediatrii i Chorób Zakaźnych
    Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu

    Przedstawione przez Panią dane: wykluczenie najczęstszych zakażeń wirusowych oraz nadwaga, jak też obecna sytuacja epidemiologiczna chorób wątroby w Polsce wskazuje, że Pani partner najprawdopodobniej cierpi na niealkoholową chorobę stłuszczeniową wątroby (NAFDL/NASH).

    Jest to w szerszym ujęciu element zespołu metabolicznego, choroby cywilizacyjnej związanej z nieprawidłową dietą, bogatą w cukry i tłuszcze nasycone, a ubogą we włókna i inne niezbędne składniki pokarmowe.

    Sprawa jest poważna. Schorzenie przypomina alkoholową chorobę wątroby i podobnie może po latach prowadzić do marskości, z tym, że wywołana jest przez błędy żywieniowe (nadmiar cukru w diecie, przede wszystkim fruktozy), a nie alkohol. Wskazana jest wizyta u lekarza zajmującego się chorobami wątroby.

    Piśmiennictwo:

    AAFP: Nonalcoholic Fatty Liver Disease: What You Should Know
    Bukol-Krawczyk K. Centrum Medyczne Enel-Med w Warszawie Niealkoholowe stłuszczenie wątroby - leczyć czy nie leczyć?
    NIH: Non-alcoholic steatohepatitis
    Patient.co.uk: Nonalcoholic Fatty Liver Disease
    Wikipedia: Niealkoholowe stłuszczeniowe zapalenie wątroby