22 listopada 2014 roku
poczta
zaloguj się
 
Poczet Lekarzy
medycyna praktyczna dla pacjentów

Endokrynolog Skierniewice

Parametry wyszukiwania:

 Wszyscy  A B C Ć Č D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S Ś T U V W Y Z Ź Ż

Wyniki wyszukiwania

Lekarz Małgorzata Zalewska

Endokrynolog, Ginekolog

Endokrynologia, Położnictwo i ginekologia

Poczet Lekarzy zawiera wyłącznie wizytówki stworzone przez lekarzy. Jesteś lekarzem i nie ma Cię w bazie: stwórz wizytówkę!

Przeczytaj też

  • Leki przeciwcukrzycowe
    Obecnie w leczeniu cukrzycy stosuje się leki z 6 grup.
    Więcej

    Obecnie w leczeniu cukrzycy stosuje się leki z 6 grup.

    Metformina

    Metformina dostępna jest pod wieloma nazwami handlowymi różnych producentów: Avamina, Etform, Formetic, Glucophage, Glucophage XR, Gluformin, Metfogamma, Metforatio, Metformin, Metformin Galena, Metformax, Metformax SR 500, Metifor, Metral, Siofor.

    Zobacz: metformina w bazie leków

    Jest to lek poprawiający metabolizm węglowodanów poprzez zmniejszenie insulinooporności. Hamuje wchłanianie glukozy w przewodzie pokarmowym i przyspiesza metabolizm glukozy w tkance tłuszczowej oraz mięśniach szkieletowych.

    Metformina została zarejestrowana do leczenia cukrzycy typu 2, czasem stosuje się ją również do leczenia stanów przedcukrzycowych (nieprawidłowa glikemia na czczo, nietolerancja glukozy) i zespołu policystycznych jajników.

    Leczenie cukrzycy typu 2 należy zacząć od diety cukrzycowej, zwiększenia aktywności fizycznej i stosowania metforminy. Lek ten produkowany jest w tabletkach do stosowania 2–3 razy na dobę albo w saszetkach oraz w tabletkach o przedłużonym działaniu do stosowania jedynie raz dziennie, po kolacji. Metforminę należy wprowadzać do leczenia stopniowo, aby zmniejszyć możliwe objawy uboczne, głównie ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, bóle brzucha, gazy, biegunka i metaliczny posmak w ustach. Jeżeli takie objawy wystąpią, można zmniejszyć dawkę leku albo zamienić na preparat innej firmy. Jest to lek o bardzo pozytywnym wpływie na organizm i nie należy go z błahych powodów odstawiać.

    Metformina jest bardzo bezpieczna, nie powoduje niedocukrzeń, ponieważ nie nasila wydzielania insuliny przez trzustkę. Należy pamiętać, że reguluje metabolizm glukozy w organizmie i jej pełne działanie w postaci zmniejszenia glikemii pojawia się po około 2 tygodniach stosowania. Nie należy przyjmować tabletki metforminy w sposób interwencyjny, tzn. gdy stężenie glukozy we krwi jest duże, to zażywa się tabletkę i liczy się na szybką normalizację – metformina nie działa tak szybko.

    Przeciwwskazaniami do stosowania metforminy są: ciężka niewydolność nerek lub wątroby, zespół uzależnienia do alkoholu, ciężka niewydolność serca, ciężka przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) i zespół bezdechu sennego.

    Pochodne sulfonylomocznika

    Jest to grupa leków obejmująca 3 preparaty (w nawiasach podano nazwy handlowe różnych producentów):

    • gliklazyd (Diaprel MR, Gliclada)
    • glimepiryd (Amaryl, Amyx, Apo-Glim, Avaron, Betaglid, Diaril, Glemid, Glibetic, Glibezid, Glidiamid, GlimeHexal, Glim-Teva, Glimepiride-1A, Glimepirid-ratiopahrm, Glimesan, Glindia, Glipid, Limeral, Melyd, Oltar, Pemidal, Symglic)
    • glipizyd (Glibenese GITS).

    Zobacz: gliklazyd, glimepiryd i glipizyd w bazie leków

    Leki te obniżają glikemię poprzez zwiększenie produkcji insuliny przez trzustkę; stosuje się je w postaci tabletek. Bardzo skutecznie obniżają stężenie glukozy, ale mogą wywoływać niedocukrzenia (hipoglikemie). Należy je zażywać rano, przed śniadaniem. Lekarz odpowiednio dobierze preparat i określi dawkę leku. Pochodne sulfonylomocznika można stosować same lub w skojarzeniu z metforminą.

    Poza niedocukrzeniem leki z tej grupy nie wykazują poważnych działań ubocznych. Przeciwwskazaniem do ich stosowania są: ciężka niewydolność wątroby lub nerek.

    Akarboza

    Akarboza (Glucobay) to lek przeciwcukrzycowy w postaci tabletek, hamujący wchłanianie glukozy z przewodu pokarmowego i na tej drodze zmniejszający glikemię. Może być stosowany razem z metforminą i pochodnymi sulfonylomocznika. Podaje się ją 2–3 razy na dobę przed posiłkami. Do objawów ubocznych należą gazy i biegunka. Objawy te są bardziej nasilone, jeśli chory nie przestrzega zaleceń dietetycznych. Przeciwwskazaniem do stosowania akarbozy jest ciężka niewydolność nerek i wątroby.

    Zobacz: akarboza w bazie leków

    Leki inkretynowe

    Leki inkretynowe to nowa grupa leków, w Polsce jeszcze nie znalazły się na listach refundacyjnych, dlatego są mało popularne. Należą do nich eksenatyd (Byetta) i liraglutyd (Victoza), liksysenatyd (Lyxumia). Podawane są w zastrzykach, podskórnie, Byetta 2 razy na dobę, a Victoza raz na dobę. Stosuje się je razem z metforminą i/lub pochodnymi sulfonylomocznika. Leki inkretynowe zwiększają wydzielanie insuliny przez trzustkę, hamują opróżnianie żołądka z pokarmów, dając uczucie sytości, i oddziałują na ośrodkowy układ nerwowy, hamując apetyt. Zmniejszają stężenie glukozy we krwi oraz masę ciała. Do objawów ubocznych należą nudności, brak apetytu, czasem wymioty.

    Do leków inkretynowych stosowanych w postaci tabletek i wykazujących mniejszą skuteczność niż opisane powyżej, należą sitagliptyna (Januvia), podawana raz na dobę, saksagliptyna (Onglyza), podawana raz na dobę, linagliptyna (Trajenta) oraz wildagliptyna (Galvus), podawana 2 razy na dobę.

    Zobacz: eksenatyd, liksysenatyd, linagliptyna, liraglutyd, sitagliptyna, wildagliptyna w bazie leków

    Inhibitory SGLT2- tzw. Flozyny.

    Jest to grupa leków zwiększająca wydalanie glukozy z moczem. Efektem jest obniżenie glikemii, masy ciałą oraz ciśnienia tętniczego krwi. Lek w postaci tabletek należy stosować raz dziennie. Lek ten zwykle stosuje się w skojarzeniu z metforminą, ale można także w przypadku braku jej tolerancji stosować jako jedyny lek przeciwcukrzycowy. W przypadku braku efektów terapii można również kojarzyć z insulinoterapią. Działania ubooczne: ponieważ leki tej grupy zwiększają ilość glukozy w moczu, mog a być przyczyną infekcjiw drogach moczowych I rodnych. Zalecana jest szczególna dbałość o higienę.

    Obecnie na rynku dostępne są dapagliflozyna (Forxiga) i kanagliflozyna (Invokana).

    Pioglitazon (Pioglitazone Bioton) - lek zmniejszający insulinooporność, przez co poprawia jej działanie, w czym podobny jest do metforminy. Należy go zażywać 1 x na dobę. Lek ten można stosować w połaczeniu z metforminą, ale także w szczególnych przypadkach w monoterapii. Lek może powodować zatrzymywanie wody w organizmie, dlatego nie wolno go stosować u osób w niewydolnością serca. Istnieją też inne ograniczenia, o których poniformuje lekarz.

    Zobacz: dapagliflozyna, kanagliflozyna, pioglitazon w bazie leków

    Leki złożone

    Leki złożone to leki, w których jedna tabletka zawiera dwie substancje lecznicze. W Europie i USA są bardzo popularne, niestety w Polsce nie są refundowane. Na polskim rynku farmaceutycznym dostępne są: Eucreas, tabletka zawiera 2 substancje: wildagliptynę i metforminę; Komboglyze zawiera: saksagliptynę i metforminę. Oba leki zaleca się przyjmować 2 razy dziennie.

    Zobacz: Eucreas, Komboglyze w bazie leków

  • Wielki Nocny Bieg z okazji Światowego Dnia Cukrzycy
    W nocy z 13 na 14 listopada w centrum stolicy z okazji XXIII Światowego Dnia Cukrzycy zorganizowany zostanie Wielki Nocny Bieg. Uczestnicy będą biegać wokół Ronda Dmowskiego przez 23 minuty, a za każdy przebiegnięty kilometr sponsorzy przekażą pieniądze.
    Więcej

    W nocy z 13 na 14 listopada w centrum stolicy z okazji XXIII Światowego Dnia Cukrzycy zorganizowany zostanie Wielki Nocny Bieg. Uczestnicy będą biegać wokół Ronda Dmowskiego przez 23 minuty, a za każdy przebiegnięty kilometr sponsorzy przekażą pieniądze.

    Jak poinformowali organizatorzy biegu, Światowy Dzień Cukrzycy jest obchodzony corocznie 14 listopada w celu zwiększenia świadomości ryzyka cukrzycy i rosnącego zagrożenia dla zdrowia, jakie ta choroba za sobą niesie.

    Zapoczątkowany w 1991 r. przez Międzynarodową Federację Diabetologiczną, Światowy Dzień Cukrzycy jest obchodzony w tym roku po raz 23. Myślą przewodnią tegorocznej edycji jest "Zdrowy styl życia i cukrzyca".

    Podczas organizowanego w nocy z 13 na 14 listopada biegu (zbiorka o godz. 1:30 przed Rotundą, przy Rondzie Dmowskiego), pierwsze 500 osób otrzyma niebieskie koszulki, aby podczas biegu stworzyć błękitne koło – symbol walki z cukrzycą - wyjaśnili organizatorzy.

    W biegu mają wziąć udział dwukrotna medalistka olimpijska Sylwia Gruchała oraz szef kuchni i prezenter programów kulinarnych Karol Okrasa.

    Uczestnicy przez 23 minuty będą biegali wokół Ronda Dmowskiego. "Będziemy zbierać przebiegnięte podczas 23 minut kilometry i za każdy zapłacimy złotówkę, a zebraną kwotę przekażemy na ważny cel związany z walką z cukrzycą" - zapewnili organizatorzy. Pieniądze mają być przekazane do przedszkola Cukierkowo - przeznaczonego dla dzieci z cukrzycą, które prowadzi Fundacja na rzecz dzieci i młodzieży z cukrzycą „Cukierkowo” .

    Celem biegu ma być m.in. wsparcie osób chorych na cukrzycę, ale także zamanifestowanie, jak ważna w walce z tą chorobą jest profilaktyka m.in. poprzez aktywność fizyczną. Bieg zorganizowano na rondzie, aby podkreślić, że sport trzeba uprawiać na okrągło.

    Bieg organizowany jest przez Fundację Medicover i Program PoZdro!. Program PoZdro! to program profilaktyczny obejmujący badania przesiewowe, opiekę specjalistyczną i program edukacyjny skierowany do uczniów pierwszych klas szkół gimnazjalnych. Obecnie jest realizowany w Gdyni i Warszawie przez Fundację Medicover.

    Z danych Międzynarodowej Federacji Diabetologicznej (IDF) wynika, że na świecie na cukrzycę cierpi ok. 366 mln ludzi. Według Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) oraz IDF liczba chorych na cukrzycę będzie rosła - w 2030 r. może ich być 550 mln, a w Polsce 4,8 mln. Eksperci szacują, że obecnie w Polsce na cukrzycę choruje ok. 3 mln osób. W rankingu IDF Polska zajmuje czwarte miejsce w Europie pod względem częstości występowania cukrzycy – za Rosją, Portugalią i Cyprem.

  • Wpływ picia kawy na rozwój cukrzycy typu 2
    Wzrost zachorowalności na cukrzycę typu 2 sprawia, że intensywnie poszukuje się czynników protekcyjnych, które mogłyby zapobiec tej przewlekłej chorobie. Jak wskazują wyniki badań, czynnikiem zmniejszającym ryzyko rozwoju cukrzycy może być również kawa.
    Więcej

    Wzrost zachorowalności na cukrzycę typu 2 sprawia, że intensywnie poszukuje się czynników protekcyjnych, które mogłyby zapobiec tej przewlekłej chorobie. Jak wskazują wyniki badań, czynnikiem zmniejszającym ryzyko rozwoju cukrzycy może być również kawa. Picie kawy uznawane było dotychczas jako element niezdrowego stylu życia, połączone z jednoczesnym nadużywaniem alkoholu, paleniem papierosów, niezdrową dietą czy brakiem aktywności fizycznej, dlatego fakty dotyczące jej prewencyjnego działania są tym bardziej zaskakujące. Dyskusja dotycząca wpływu kawy na ryzyko wystąpienia nie tylko cukrzycy typu 2, ale także chorób sercowo-naczyniowych, nowotworów, chorób neurologicznych i zgonów nadal trwa, a jej wyniki w większości obalają mit dotyczący negatywnego oddziaływania kawy na zdrowie człowieka.

    W 2002 roku opublikowano wyniki pierwszego badania oceniającego wpływ kawy na rozwój cukrzycy typu 2, w którym wzięło udział ponad 17 tysięcy Holendrów. Udowodniono, że regularne picie tego napoju istotnie statystycznie zmniejszało ryzyko rozwoju cukrzycy typu 2, przy czym efekt był zależny od dawki. Spożywanie 3–4 filiżanek kawy dziennie redukowało ryzyko o 21%, natomiast picie 5–6 filiżanek zmniejszało ryzyko o 27%1,2.

    Od tego czasu ukazało się wiele prac dotyczących oddziaływania kawy na rozwój cukrzycy typu 2. W najnowszej metaanalizie (28 prospektywnych badań), obejmującej ponad milion badanych, w tym ponad 45 tysięcy chorych na cukrzycę typu 2, stwierdzono, że bez względu na rodzaj kawy (bezkofeinowa lub kofeinowa) picie 6 filiżanek kawy dziennie wiąże się z 33% zmniejszeniem ryzyka rozwoju cukrzycy typu 23. W kolejnych metaanalizach wyniki były podobne. Każda dodatkowa filiżanka (nawet do 6–8/dzień) związana była ze zmniejszeniem ryzyka cukrzycy o 5–10%. Picie 4 filiżanek dziennie zmniejszało ryzyko o 25% w porównaniu z osobami, które nie piły w ogóle kawy lub piły małe ilości (2 filiżanki dziennie). Za minimalną, prewencyjną liczbę uznano 3 filiżanki kawy dziennie2,4,5. Natomiast przy spożyciu 10 filiżanek dziennie ryzyko zmniejszało się o 79% u kobiet i 55% u mężczyzn2,6,7,8.

    Mechanizm prewencyjnego działania kawy

    W prewencji rozwoju cukrzycy typu 2 postuluje się dwa mechanizmy działania kawy: zmniejszenie insulinooporności lub poprawę metabolizmu glukozy.

    Wu i wsp. wykorzystali fakt, że peptyd C jest markerem sekrecji insuliny i oceniali jego stężenie w zależności od rodzaju spożywanych napojów (herbata, kawa kofeinowa i bezkofeinowa)9. Stwierdzono, że stężenie peptydu C było o 16% mniejsze u kobiet spożywających powyżej 4 filiżanek kawy dziennie, szczególnie u chorych z nadwagą lub otyłością. Zauważono, że efekt nie zależał od rodzaju kawy, co sugeruje obecność innych niż kofeina składników, które działają ochronnie. Ocenę podstaw działania kawy, uwzględniając patofizjologię rozwoju cukrzycy typu 2, w swojej nowatorskiej pracy podjął również Loopsta-Masters i wsp. Analizując wskaźniki insulinooporności oraz funkcji komórek beta trzustki, zauważyli, że kawa (niezależnie od rodzaju) odwrotnie wpływała na stężenie glukozy w drugiej godzinie testu OGTT. W przeciwieństwie do kawy z kofeiną, kawa bezkofeinowa pozytywnie oddziaływała na parametry funkcji komórek beta (wskaźnik proinsulina/peptyd C oraz AIR [Acute Insulin Response]). Upośledzone działanie komórek beta stanowi kluczowy element w rozwoju cukrzycy typu 2, dlatego badanie to potwierdziło wcześniejsze przypuszczenia, że prewencyjny efekt działania kawy bezkofeinowej jest silniejszy10. Van Dam i wsp. ocenili, że picie powyżej 5 filiżanek kawy dziennie istotnie obniżało stężenie insuliny na czczo i stężenie glukozy w drugiej godzinie testu OGTT, oddziałując przez to na nieprawidłową tolerancję glukozy (impaired glucose tolerance – IGT), a nie na wartość glikemii na czczo (IFG - Impaired Fasting Glucose – IFG)11.

    Rolę w poprawie insulinowrażliwości przypisuje się również zwiększonemu stężeniu adiponektyn we krwi. U badanych kobiet zarówno zdrowych, jak i chorych na cukrzycę typu 2, które spożywały minimum 4 filiżanki kawy kofeinowej dziennie, obserwowano zwiększone stężenie adiponektyn oraz mniejsze stężenie E-selektyny, CRP i TNF. Nie potwierdzono tych zależności dla kawy bezkofeinowej i herbaty12.

    Pomimo licznych badań nadal nie wiadomo, który z ponad 900 składników kawy odpowiedzialny jest za jej dobroczynne skutki.

    Wydawało się, że skoro kofeina jest głównym składnikiem kawy, to właśnie ona odgrywa kluczową rolę. Jej korzystne działanie opiera się na przyspieszeniu przemiany materii, m.in. zwiększeniu glikogenolizy w tkance mięśniowej oraz spalaniu tłuszczów w tkance tłuszczowej. W krótkoterminowych badaniach oceniających wpływ kofeiny na organizm ludzki stwierdzono, że sprzyjała ona rozwojowi insulinooporności przez antagonistyczne działanie na receptory adenozynowe oraz zwiększone uwalnianie adrenaliny. Zauważono jednak, że przy regularnym spożywaniu kofeiny dochodzi do zjawiska tolerancji organizmu i w efekcie do prawidłowego metabolizmu węglowodanów3. W świetle aktualnych analiz nie zaobserwowano związku między zawartością kofeiny w kawie i rozwojem cukrzycy (kawa bezkofeinowa lub kofeinowa), co może świadczyć o innych składnikach kawy, które mogłyby hamować rozwój tej choroby8,9.

    Jednym z nich jest kwas chlorogenowy – związek polifenolowy – który przez kompetycyjne hamowanie enzymu glukozo-6-fosfatazy zmniejsza wchłanianie glukozy w jelitach oraz zmniejsza sodozależny transport glukozy w nabłonku jelitowym. Związki polifenolowe stanowią ponadto największą grupę naturalnych przeciwutleniaczy pochodzenia roślinnego, odpowiedzialnych za antyoksydacyjne właściwości kawy, wykazując działanie przeciwzapalne, przeciwbakteryjne oraz przeciwnowotworowe.

    Innymi składnikami kawy, które mogą potencjalnie poprawić metabolizm glukozy, są: niacyna, lignany, potas i magnez.
    Niacyna jest witaminą, która bierze udział w biosyntezie insuliny oraz kortyzolu i tyroksyny.
    Zwiększone spożycie magnezu, jak donoszą niektóre badania, było związane z poprawą insulinowrażliwości i mniejszym ryzykiem cukrzycy2,13. Jednak wyniki większości badań oceniających suplementację magnezu nie potwierdzają zmniejszenia ryzyka cukrzycy typu 2. Ilość tego pierwiastka w kawie nie jest na tyle duża, by uznawać ją za dobre źródło magnezu. Według amerykańskich danych, w zależności od sposobu parzenia, kawa pokrywa jedynie 5% zapotrzebowania dziennego na ten pierwiastek. Ponadto kofeina, działając diuretycznie, jednocześnie usuwa magnez z organizmu2.

    Kawa czy herbata?

    Zarówno picie kawy, jak i herbaty redukuje ryzyko cukrzycy typu 214. W przeprowadzonych przez van Dierena i wsp. badaniach oceniano wpływ kawy kofeinowej, bezkofeinowej oraz herbaty na rozwój cukrzycy typu 2 oraz ich wpływ na ciśnienie tętnicze, stężenie potasu i magnezu. Największą redukcję ryzyka cukrzycy uzyskały osoby spożywające powyżej 5 filiżanek herbaty lub 4–6 filiżanek kawy dziennie. Konsumpcja przynajmniej 3 filiżanek kawy i/lub herbaty odpowiadała około 42% redukcji ryzyka cukrzycy typu 2. Zarówno w badaniu Wu jak i Salazar-Martineza nie znaleziono związku między piciem herbaty a stężeniem peptydu C i adiponektyn8,9.

    Wpływ kawy na ryzyko sercowo-naczyniowe w cukrzycy typu 2

    Ryzyko sercowo-naczyniowe u osób chorych na cukrzycę typu 2 jest ok. 3 razy większe w porównaniu z ogólną populacją. Szybszy rozwój miażdżycy i nadciśnienia tętniczego, zwiększona agregacja płytek oraz powikłania mikro- i makronaczyniowe to główne czynniki zwiększające ryzyko śmierci z powodu przyczyn kardiologicznych u chorych na cukrzycę. Mimo że wyniki badań potwierdzają pozytywny wpływ kawy na zdrowie człowieka, jej oddziaływanie na układ sercowo-naczyniowy jest nadal dyskusyjne. Główne obawy dotyczą wzrostu wartości ciśnienia tętniczego oraz stężenia homocysteiny. Udowodniono jednak, że podwyższone ciśnienie tętnicze przy krótkoterminowym spożywaniu kawy jest niwelowane przez rozwój tolerancji na działanie kofeiny podczas jej regularnego spożywania. Poza tym szereg składników kawy innych niż kofeina wykazuje pozytywne działanie na organizm człowieka. Zwiększenie stężenia homocysteiny następuje po długotrwałym spożywaniu kofeiny15.

    Coraz więcej dowodów wskazuje na rolę kawy w przeciwdziałaniu rozwojowi blaszki miażdżycowej przez hamowanie agregacji płytek i oksydacji frakcji LDL cholesterolu, a także redukcję w tworzeniu zakrzepów. Należy jednak zaznaczyć, że dobroczynne działanie kawy zależy również od sposobu przygotowania tego napoju. W randomizowanych badaniach stwierdzono, że w przeciwieństwie do filtrowanej kawy, spożywanie niefiltrowanego naparu może wiązać się ze zwiększonym stężeniem LDL15. W jednym z badań oceniających zależność pomiędzy kawą a chorobą wieńcową, udarem i ogólną śmiertelnością u mężczyzn chorych na cukrzycę typu 2 wykazano, że regularne spożycie kawy nie miało wpływu na ryzyko sercowo-naczyniowe16. W podobnym badaniu, obejmującym kobiety i mężczyzn chorych na cukrzycę typu 2, wykazano, że zmniejszenie śmiertelności ogólnej z powodu chorób sercowo-naczyniowych było istotne statystycznie i proporcjonalne do liczby wypijanych porcji17.

    Piśmiennictwo:

    1. Van Dam R.M., Feskens E.J.: Coffee consumption and risk of type 2 diabetes mellitus. Lancet 2002; 360: 1477–1478
    2. Wierzejska R.,, Jarosz M.: Picie kawy a ryzyko cukrzycy typu 2. Optymistyczne Doniesienia Naukowe. Przegl. Epidemiol. 2012; 66: 509–512
    3. Ding M., Bhupathiraju S.N. i wsp.: Caffeinated and decaffeinated coffee consumption and risk of type 2 diabetes: a systematic review and a dose-response meta-analysis. Diabetes Care 2014; 37: 569–586
    4. Van Dieren S., Uiterwaal C.S., Van der Schouw Y.T. i wsp.: Coffee and tea consumption and risk of type 2 diabetes. Diabetologia 2009; 52: 2561–2569
    5. Iso H., Date Ch., Wakai K.: The relationship between green tea and total caffeine intake and risk for self-reported type 2 diabetes among Japanese adults. Ann. Inter. Med. 2006; 144 (8): 554–562
    6. Salazar-Martinez E., Willet W.C., Ascherio A. i wsp.: Coffee consumption and risk for type 2 diabetes mellitus. Ann. Intern. Med. 2004; 140: 1–8
    7. Sartorelli D.S., Fagherazzi G., Balkau B. i wsp.: Differential effects of coffee on the risk of type 2 diabetes according to meal consumption in French cohort of women: the E3N/ EPIC cohort study. Am. J. Clin. Nutr. 2010; 91: 1002–1012
    8. Pereira M.A., Parker E.D., Folsom A.R.: Coffee consumption and risk of type 2 diabetes mellitus. Arch. Intern. Med. 2006; 166: 1311–1316
    9. Wu T., Willett W.C. i wsp.: Caffeinated coffee, decaffeinated coffee, and caffeine in relation to plasma C-peptide levels, a marker of insulin secretion, in U.S. women. Diabetes Care 2005; 28: 1390–1396
    10. Loopstra-Masters R. C., Liese A. D.: Associations between the intake of caffeinated and decaffeinated coffee and measures of insulin sensitivity and beta cell function. Diabetologia 2011; 54: 320–328
    11. van Dam R. M., Dekker J. M. i wsp.: Coffee consumption and incidence of impaired fasting glucose, impaired glucose tolerance, and type 2 diabetes: the Hoorn Study. Diabetologia 2004; 47: 2152–2159
    12. Williams C.J., Fargnol J.L. i wsp.: Coffee consumption is associated with higher plasma adiponectin concentrations in women with or without type 2 diabetes. Diabetes Care 2008; 3 (31)
    13. van Dam R.M.: Coffee and type 2 diabetes: From beans to beta-cells. Nutr. Metab. Cardiovas. Dis. 2006; 16: 69–77
    14. van Dieren, Uiterwaal C.S., van der Schouw Y.T. i wsp.: Coffee and tea consumption and risk of type 2 diabetes. Diabetologia 2009; 52 (12): 2561–2569
    15. Zhang W. L., Lopez-Garcia E. i wsp.: Coffee consumption and risk of cardiovascular events and all-cause mortality among women with type 2 diabetes. Diabetologia 2009; 52: 810–817
    16. Zhang W. L., Lopez-Garcia E. i wsp.: Coffee consumption and risk of cardiovascular diseases and all-cause mortality among men with type 2 diabetes. Diabetes Care 2009; 32 (6) : 1043–1045
    17. Bidel S., Hu G. i wsp.: Coffee consumption and risk of total and cardiovascular mortality among patients with type 2 diabetes. Diabetologia 2006; 49: 2618–2626

  • Bóle kręgosłupa a cukrzyca – ćwiczenia na odcinek lędźwiowy kręgosłupa
    W tym odcinku przedstawiamy zestaw ćwiczeń usprawniających cały kręgosłup, a w szczególności odcinek lędźwiowy.
    Więcej

    W ramach kolejnej części ćwiczeń na różne odcinki kręgosłupa - przedstawiamy zestaw ćwiczeń ogólnorozwojowych na odcinek lędźwiowy kręgosłupa.

    Ćwiczenie 1. Leżenie tyłem, nogi ugięte w stawach biodrowych i kolanowych, stopy oparte o podłoże, ramiona na karku. Skręt miednicy w prawo i w lewo z położeniem kolan na podłożu i równoczesnym uniesieniem stóp. Podczas ćwiczeń zwracamy uwagę, aby nie odrywać łokci od podłoża.

    Ćwiczenie 2. Leżenie tyłem, ramiona wzdłuż tułowia. Naprzemienne ugięcie prawej i lewej nogi w stawie biodrowym i kolanowym do 90 stopni z równoczesnym uniesieniem głowy i klatki piersiowej z chwytem dłońmi za kolano. W tym samym czasie kolano nogi przeciwnej do ćwiczącej dociskamy do podłoża, wykonując równocześnie zgięcie grzbietowe stopy.

    Ćwiczenie 3. Leżenie na prawym boku, prawa ręka pod głową, lewa ręka powierzchnią dłoniową oparta na podłożu obok prawego łokcia, prawa noga ugięta w stawie biodrowym i kolanowym do kąta 90 stopni, lewa wyprostowana i wewnętrzną powierzchnią stopy oparta o podłoże. Wznosimy lewą nogę w górę i opuszczamy. To samo ćwiczenie wykonujemy prawą nogą. Podczas ćwiczenia kolano nogi lewej jest wyprostowane, a stopa zgięta grzbietowo.

    Ćwiczenie 4. Leżenie tyłem, nogi w rozkroku, ramiona wzdłuż tułowia. Naprzemienne unoszenia nogi w górę, stopa w maksymalnym zgięciu grzbietowym. Podczas unoszenia nogi w górę, stopa w maksymalnym zgięciu grzbietowym.

    Ćwiczenie 5. Leżenie tyłem, ramiona w górę. Równoczesne uniesienie klatki piersiowej z uniesieniem i ugięciem obu nóg w stawach biodrowych i kolanowych z chwytem dłońmi za kolana.

    Ćwiczenie 6. Klęk podparty, nogi w lekkim rozkroku, grzbiet w dół, głowa do góry i przeciwnie – uwypuklenie grzbietu w górę, głowa w dół.

    Ćwiczenie 7. Klęk podparty, nogi w lekkim rozkroku. Skręt głowy i tułowia w lewo w podporze na prawej ręce z wymachem lewej ręki w bok. To samo w przeciwną stronę.

    Ćwiczenie 8. Klęk podparty, nogi w lekkim rozkroku. Zbliżanie prawego kolana do czoła, skłon głowy w kierunku kolana, następnie wyprost głowy i uniesienie do poziomu wyprostowanej prawej nogi oraz lewej ręki. Utrzymanie tej pozycji przez 4–6 sekund z równoczesnym wciągnięciem brzucha. Powtarzamy drugą stroną.

    Ćwiczenie 9. Klęk podparty, nogi w lekkim rozkroku. Powolne przejście do siadu na pięty tzw. „ukłon japoński”. Wysunięcie rąk do przodu i opad tułowia w przód do pozycji Klappa. W pierwszym wariancie stabilizujemy ręce, w drugim miednicę.

    Ćwiczenie 10. Siad prosty rozkroczny, ramiona w górę. Skrętoskłon do lewej nogi z równoczesnym dotknięciem oburącz za stopę, wyprost. Powtarzamy w drugą stronę.