1 października 2014 roku
poczta
zaloguj się
 
Poczet Lekarzy
medycyna praktyczna dla pacjentów

Chirurg naczyniowy Zamość

Parametry wyszukiwania:

Profile lekarzy i opisy placówek medycznych są całkowicie bezpłatne
 Wszyscy  A B C Ć Č D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S Ś T U V W Y Z Ź Ż

Wyniki wyszukiwania

dr n. med. Marek Durakiewicz

Chirurg naczyniowy, Chirurg ogólny

Chirurgia naczyniowa, Chirurgia ogólna

Poczet Lekarzy zawiera wyłącznie wizytówki stworzone przez lekarzy. Jesteś lekarzem i nie ma Cię w bazie: stwórz wizytówkę!

Przeczytaj też

  • Hipotensja
    Jakie produkty można wprowadzić do diety, aby utrzymać ciśnienie na stale wyższym (tzn. normalnym) poziomie?
    Więcej

    Pytanie nadesłane do redakcji

    Zacznę może od opisania sytuacji - w mojej rodzinie po kądzieli panuje „epidemia” niskiego ciśnienia, podobnie jak reszta krewniaczek, ja również od dziecka miałam je niskie i tak jak u pozostałej części familii, im jestem starsza, tym bardziej daje mi się ono we znaki. Aktywność fizyczną owszem uprawiam, co ocaliło mnie jak na razie przed kilkoma skutkami tego paskudztwa, jednak inne wiszą nade mną niczym ten miecz Damoklesa i straszą - a straszą po dwakroć skutecznie, gdyż wiem z obserwacji do czego na dłuższą metę prowadzą... Stąd pytanie: jakie produkty można wprowadzić do diety, aby utrzymać ciśnienie na stale wyższym (tzn. normalnym) poziomie? Mogłabym oczywiście zacząć spożywać alkohol, wypijać hektolitry kawy, czy jeszcze co jest stanowczo odradzane przy nadciśnieniu (w przekonaniu, że skoro odradza się to nadciśnieniowcom, to dla „niedociśnieniowców” będzie w sam raz), ale tak się składa, że nie lubię.
    Janina

    Odpowiedział

    dr n. med. Jerzy Maciejewski
    specjalista chorób wewnętrznych
    Oddział Kardiologii
    Wielospecjalistyczny Szpital Miejski w Bydgoszczy

    Hipotensja (hipotonia) jest rozpoznawana przy utrzymywaniu się niskich wartości ciśnienia tętniczego krwi poniżej 100 mm Hg ciśnienia skurczowego lub 60 mm Hg ciśnienia rozkurczowego. Problem dotyczy około 15% społeczeństwa.

    W wielu przypadkach nieznana jest przyczyna hipotensji - wiadomo, że częściej występuje u osób szczupłych, a skłonność do hipotensji jest częściowo dziedziczna. W celu stwierdzenia idiopatycznej postaci hipotensji należy wykluczyć inne choroby, takie jak: niedoczynność tarczycy, kory nadnerczy, płata przysadki mózgowej, neuropatia, cukrzyca, odwodnienie, choroby układu krążenia, spożywanie alkoholu lub przyjmowanie leków obniżających ciśnienie (nie tylko hipotensyjnych, ale także takich, które mają skutki uboczne w postaci obniżania ciśnienia).

    Leczenie nie polega na stosowaniu „tego, czego nie wolno w nadciśnieniu tętniczym”. Leczenie niefarmakologiczne, najczęściej wystarczające, polega na wypełnieniu łożyska naczyniowego, tzn. na piciu codziennie dużej ilości płynów (3-5 l/dobę), zwiększeniu ilości spożywanej soli kuchennej (10-20 g/dzień), regularnej aktywności fizycznej, wysokim ułożeniu głowy w trakcie snu, unikaniu obfitych posiłków. Kawa jest również polecana, jednak należy pamiętać, że działa moczopędnie i jej efekt może być przez to zniesiony. Można stosować kofeinę w tabletkach.

    Jednym z najczęściej stosowanych leków w niedociśnieniu jest midodryna - mechanizm działania midodryny polega na stymulowaniu zakończeń nerwowych w naczyniach krwionośnych, powodując ich zwężenie, a w rezultacie - zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi. Leczenie farmakologiczne stosuje się przy uciążliwych objawach hipotensji oraz niezadowalającym dla pacjenta efekcie leczenia niefarmakologicznego.

  • Owoce obniżają ciśnienie
    Nawet o 40 proc. można zmniejszyć ryzyko zarówno zawału serca, jak i udaru mózgu, codziennie spożywając owoce – wynika z badań dr Huaidong Du z Oxfordu przedstawionych podczas kongresu Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego (ESC) w Barcelonie.
    Więcej

    Nawet o 40 proc. można zmniejszyć ryzyko zarówno zawału serca, jak i udaru mózgu, codziennie spożywając owoce – wynika z badań dr Huaidong Du z Oxfordu przedstawionych podczas kongresu Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego (ESC) w Barcelonie.

    To kolejne wyniki badań potwierdzające, jak ważna jest dieta w profilaktyce chorób sercowo-naczyniowych, w tym szczególnie spożywanie owoców. Nowością jest, że przeprowadzono je na grupie ponad 450 tys. Chińczyków zamieszkałych w dziesięciu różnych regionach kraju. Obserwacje prowadzono przez 7 lat. Porównywano osoby, które nigdy nie sięgały po owoce albo robiły to bardzo rzadko, np. jedynie raz w miesiącu, oraz te, które spożywały je codziennie lub choćby kilka razy w tygodniu.

    “W Chinach jest nieco inna charakterystyka występowania schorzeń sercowo-naczyniowych, ponieważ Chińczycy częściej mają udary mózgu aniżeli niedokrwienną chorobę serca” – powiedziała dr Huaidong Du z University of Oxford. Mimo to we wszystkich populacjach się potwierdziło, że dla zachowania zdrowia warto jeść owoce. Kto regularne po nie sięga jest mniej narażony na zarówno na zawały i udar niedokrwienny, jak również wylewy krwi do mózgu.

    Największe różnice zauważono wśród osób, które nigdy nie jadły owoców w porównaniu do tych, które spożywały je codziennie. Zwolennicy tych produktów aż o 25-40 proc. byli mniej narażeni na choroby sercowo-naczyniowe. Udary niedokrwienne występowały u nich o 25 proc. rzadziej, a wylewy krwi do mózgu – o 40 proc.

    "Z badań tych wynika, że owoce należy jeść jak najczęściej, ale również to, że unikanie ich spożywania jest wręcz zagrożeniem zdrowia” – twierdzi dr Du. Wskazują one także, że ludzie, którzy często sięgają po owoce mają niższe ciśnienie tętnicze krwi, które z kolei zwiększa ryzyko choroby niedokrwiennej i zawału serca, jak również udarów mózgu oraz demencji.

    Według dr Du, korzyści zdrowotne spożywania owoców nie wynikają jednak z tego, że obniża to ciśnienie krwi. Mechanizm ich działania jest znacznie bardziej wszechstronny. Owoce niezależnie zmniejszają zarówno ryzyko chorób sercowo-naczyniowych, jak i obniżają ciśnienie tętnicze.

    Badanie te prowadzono głównie na osobach, u których w chwili rozpoczęcia obserwacji nie wykryto żadnych schorzeń sercowo-naczyniowych ani nie były leczone z powodu nadciśnienia tętniczego. Osobno badano również 61 tys. Chińczyków, którzy chorowali na te schorzeli lub mieli nadciśnienie. Uzyskane wyniki są podobne, w tej grupie spożywanie owoców również przedłużało życie.

    Osoby, które sięgały po nie codziennie, były o 32 proc. mniej narażone na zgon w porównaniu do tych, którzy nigdy ich nie jedli, o 27 proc. rzadziej umierali z powodu choroby niedokrwiennej serca i o 40 proc. mniej byli narażenie na zgon wywołany udarem mózgu. “Należy zachęcać ludzi do tego, by spożywali owoce bez względu na ich stan zdrowia” – podkreśla jeden z autorów badań prof. Zhengming Chen.

  • Izolowane podwyższenie wartości rozkurczowego ciśnienia tętniczego u młodych dorosłych
    Więcej

    Pytanie nadesłane do redakcji

    Mam 26 lat. Od około 3 tygodni mierzę regularnie ciśnienie tętnicze klasycznym sfigmomanometrem i zauważyłem niepokojące oznaki. Chciałbym Państwu nadmienić, iż potrafię ową czynność (mierzenie ciśnienia) wykonywać w stopniu przyzwoitym, gdyż wykonuję to od około 9 lat. Starałem się mierzyć ciśnienie przynajmniej raz na miesiąc - tak po prostu profilaktycznie, Przez większość życia, mierząc ciśnienie, wartości oscylowały w granicach (100/70; 110/65; 110/70 etc.). Około rok temu zauważyłem, iż typowym dla mnie ciśnieniem jest „klasyczne” 120/80; 115/78 etc. Przed długim weekendem majowym, mierząc „kontrolnie” ciśnienie, wartość wynosiła 120/90. Nieco mnie to zaniepokoiło, wszak wziąłem pod uwagę ewentualne błędy podczas wykonywania tejże czynności. Posiłkując się Państwa portalem, znalazłem dokładne "wytyczne" prawidłowego pomiaru ciśnienia. 2 tygodnie później - tj. 11 maja dokonałem pomiaru - 125/96 mm Hg.
    Od 13 maja zacząłem regularnie - każdego dnia mierzyć ciśnienie. Prowadzę dzienniczek od tegoż dnia, a wartości osiągane to m.in. 120/87; 128/90; 125/98; 130/90; 120/90; 125/93; 125/95; 120/91; 122/86 etc.... Poszedłem z tym to lekarza POZ, pan dr n. med ze specjalizacją internistyczną powiedział, iż wdrożenie leczenia farmakologicznego w mym wieku to duża odpowiedzialność i ażebym się „bardziej relaksował”. Moim zdaniem czynnikami być może indukującymi owe wartości może być stres (jestem studentem kierunku lekarskiego, wszak towarzyszy mi stres regularnie). W mej Rodzinie, nikt nie chorował na nadciśnienie. Tato w wieku 62 lat - ostatnio miał nieco podwyższone, wszak ani mym Rodzicom, ani dziadkom nie dokuczał ów problem. Od lat kilku się regularnie nie wysypiam. Jedyne leki jakie przyjmuję to inhibitory pompy protonowej. Rok temu na wiosnę przeszedłem leczenie „eradykacyjne” HP. Z reguły - zważywszy na mój wiek, moje problemy są bagatelizowane. Prosiłbym serdecznie o pomoc.
    Pozdrawiam i dziękuję za zainteresowanie,
    Kamil

    Odpowiedziała

    dr hab. med. Teresa Nieszporek
    Katedra i Klinika Nefrologii, Endokrynologii i Chorób Przemiany Materii
    Śląski Uniwersytet Medyczny w Katowicach

    Kilkakrotne stwierdzenie rozkurczowego ciśnienia tętniczego wyższego od 90 mm Hg przy prawidłowym ciśnieniu skurczowym może przemawiać za rozpoznaniem izolowanego nadciśnienia rozkurczowego. Izolowane rozkurczowe nadciśnienie tętnicze występuje najczęściej u osób młodych i w wielu przypadkach poprzedza rozwój nadciśnienia przebiegającego z podwyższeniem ciśnienia skurczowego i rozkurczowego. W opisywanym przypadku warto byłoby potwierdzić to rozpoznanie za pomocą całodobowego pomiaru ciśnienia tętniczego. Niestety nie wszystkie gabinety lekarzy POZ dysponują taką możliwością.

    U osoby ze świeżo rozpoznanym izolowanym nadciśnieniem rozkurczowym należy wykonać podstawowe badania (morfologia, glukoza, lipidogram, elektrolity, kreatynina, kwas moczowy, mocz, EKG), aby ustalić istnienie dodatkowych czynników ryzyka powikłań sercowo-naczyniowych. Badania te mogą też być przydatne w poszukiwaniu wtórnych postaci nadciśnienia tętniczego, które występuje u zdecydowanej mniejszości chorych na nadciśnienie tętnicze, bo tylko u 5-10% chorych.

    Zgodnie z zaleceniami towarzystw nadciśnienia tętniczego w takich przypadkach postępowanie terapeutyczne należy zacząć od modyfikacji stylu życia, czyli zastosowaniu diety o zmniejszonej zawartości soli (do 5-6 g/dobę) i zwiększonej zawartości potasu, redukcji masy ciała (u osób z nadwagą), zaniechaniu palenia papierosów (u palących), zmniejszeniu ilości spożywanego alkoholu do 20-30 g/dobę (u osób pijących większe ilości alkoholu) i zwiększeniu aktywności fizycznej. Bardzo ważna jest też odpowiednia długość snu. Leczenie farmakologiczne zaleca się, gdy pomimo zastosowania się do zaleceń dotyczących modyfikacji stylu życia przez kilka miesięcy ciśnienie nie ulegnie normalizacji. U osób ze współistniejącymi czynnikami ryzyka powikłań sercowo-naczyniowych leczenie farmakologiczne zaleca się już po kilku tygodniach nieskutecznego leczenia niefarmakologicznego.

    Piśmiennictwo:

    Tykarski A., Widecka K., Filipiak K.J.: Zalecenia ESH/ESC 2013 dotyczące postępowania w nadciśnieniu tętniczym. Próba komentarza na temat zmian i różnic w porównaniu z zaleceniami PTNT 2011. Nadciśnienie Tętnicze, 2013; 17: 269-313
  • Czym może być spowodowane wysokie ciśnienie tętnicze?
    Mam 33 lata i mam bardzo wysokie ciśnienie - 195/126. Czym może być to spowodowane?
    Więcej

    Pytanie nadesłane do redakcji

    Mam 33 lata i mam bardzo wysokie ciśnienie - 195/126. Czym może być to spowodowane?

    Odpowiedziała

    dr hab. med. Teresa Nieszporek
    Katedra i Klinika Nefrologii, Endokrynologii i Chorób Przemiany Materii
    Śląski Uniwersytet Medyczny w Katowicach

    Nadciśnienie tętnicze jest szeroko rozpowszechnioną, przewlekłą chorobą układu krążenia, która występuje w naszym kraju u ok. 32% osób dorosłych. Najczęściej, bo u ok. 90% osób dotkniętych tym schorzeniem nadciśnienie ma charakter samoistny. U pozostałych ok. 10% chorych nadciśnienie tętnicze ma charakter wtórny, czyli spowodowane jest inną chorobą. Wśród schorzeń, które przyczyniają się do rozwoju nadciśnienia tętniczego należy wymienić przede wszystkim choroby nerek, w tym zwężenie tętnicy nerkowej, choroby nadnerczy, głównie guzy hormonalnie czynne oraz niektóre choroby tarczycy. Znacznie rzadziej nadciśnienie tętnicze towarzyszy innym zaburzeniom hormonalnym, takim jak guz przysadki mózgowej wytwarzający hormon wzrostu oraz pierwotna nadczynność przytarczyc. U młodych osób rzadką przyczyną nadciśnienia tętniczego jest wrodzone zwężenie aorty. Czynnikiem ryzyka nadciśnienia tętniczego jest również obturacyjny bezdech śródsenny, obserwowany zwłaszcza u chrapiących w nocy osób otyłych.

    Gdy średnie wartości ciśnienia tętniczego (wyliczone z dwóch pomiarów) są równe lub przekraczają 180/110 mm Hg należy rozpoznać nadciśnienie tętnicze już na pierwszej wizycie u lekarza. Pomiary ciśnienia nie powinny być przeprowadzone w trakcie silnego bólu, bezpośrednio po dużym wysiłku fizycznym oraz po spożyciu alkoholu. Zgodnie z aktualnymi zaleceniami, gdy u chorego stwierdza się tak wysokie wartości ciśnienia, należy zastosować leczenie niefarmakologiczne polegające na ograniczeniu soli w diecie do 5-6 g/dobę i zwiększeniu zawartości potasu, zaniechaniu palenia papierosów oraz zmniejszeniu masy ciała, gdy nadciśnienie tętnicze występuje u osoby otyłej. Jednocześnie należy wdrożyć leczenie farmakologiczne. Chory z rozpoznanym nadciśnieniem tętniczym wymaga również wykonania niezbędnych badań diagnostycznych. O zakresie badań oraz o farmakoterapii decyduje lekarz.

    W opisanym przypadku można jedynie stwierdzić, że nadciśnienie tętnicze wymaga niezwłocznego leczenia. Zbyt skąpe informacje nie pozwalają na ocenę, czy nadciśnienie ma charakter samoistny, czy wtórny.

    Piśmiennictwo:

    Tykarski A., Widecka K., Filipiak K. J.: Zalecenia ESH/ESC 2013 dotyczące postępowania w nadciśnieniu tętniczym. Nadciśnienie Tętnicze, 2013; 17: 269-313.