23 września 2014 roku
poczta
zaloguj się
 
Poczet Lekarzy
medycyna praktyczna dla pacjentów

Alergolog Katowice

Parametry wyszukiwania:

Profile lekarzy i opisy placówek medycznych są całkowicie bezpłatne
 Wszyscy  A B C Ć Č D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S Ś T U V W Y Z Ź Ż

Wyniki wyszukiwania

Dr hab. med. Adam Barczyk

Alergolog, Pulmonolog, Internista

Alergologia, Choroby płuc, Choroby wewnętrzne

Poczet Lekarzy zawiera wyłącznie wizytówki stworzone przez lekarzy. Jesteś lekarzem i nie ma Cię w bazie: stwórz wizytówkę!

Przeczytaj też

  • Drzewa bezpieczne dla alergików
    Czy jest gatunek drzew, na którego pyłki alergie występują najrzadziej? Na naszym niewielkim osiedlu planujemy zasadzenie kilkunastu drzewek dosyć blisko budynków i balkonów. Wiemy o częstych alergiach na pyłki brzozy, lipy i topoli. Czy jest gatunek drzew, na którego pyłki alergie występują najrzadziej?
    Więcej

    Pytanie nadesłane do redakcji

    Czy jest gatunek drzew, na którego pyłki alergie występują najrzadziej? Na naszym niewielkim osiedlu planujemy zasadzenie kilkunastu drzewek dosyć blisko budynków i balkonów. Wiemy o częstych alergiach na pyłki brzozy, lipy i topoli. Czy jest gatunek drzew, na którego pyłki alergie występują najrzadziej? Dziękuję, Julian

    Odpowiedziała

    dr n. med. Grażyna Durska
    Zakład Medycyny Rodzinnej
    Pomorski Uniwersytet Medyczny w Szczecinie
    Poradnia Alergologiczna „Podgórna” w Szczecinie

    Do drzew o największym znaczeniu w wywoływaniu chorób alergicznych w Polsce należą (w kolejności pylenia) leszczyna, olsza, brzoza i dąb. Nie radziłabym również sadzenia buczyny, ponieważ alergeny pyłku tego drzewa dają reakcje krzyżowe z alergenami pyłku brzozy.

    Pyłek drzew może być przenoszony z wiatrem na odległość wielu kilometrów, ale oczywiście stężenia alergenów są największe w pobliżu rosnących drzew.

    Najmniejszy potencjał alergenowy mają: drzewa owocowe (zapylane są przez owady), drzewa iglaste, krzewy ozdobne (jaśmin, bez, jarzębina, kalina) oraz liściaste drzewa wiatropylne, takie jak grab (bardzo rzadkie uczulenia) i topola (wyłącznie okazy żeńskie).

    Może dobrym rozwiązaniem byłoby posadzenie krzewów i drzew iglastych, zwłaszcza że większości z nich można dzięki odpowiedniemu formowaniu nadawać ciekawe kształty. Systematyczne przycinanie drzew lub dobór gatunków niskopiennych pozwoli na kontrolę ich wysokości. Nie do przecenienia jest także zdrowotny wpływ olejków eterycznych „produkowanych” przez „iglaki”. Większość drzew iglastych nie traci igliwia w okresie jesienno-zimowym, co dodatkowo podnosi ich walory estetyczne.

    Piśmiennictwo:

    Rapiejko P.: Najczęstsze alergeny i ich występowanie. [W:] Fal A.M. (red.): Alergia, choroby alergiczne, astma. Tom I. Medycyna Praktyczna, Kraków 2010: 135-153
  • Czy tabletki odczulające mogą osłabiać działanie pigułek antykoncepcyjnych?
    Więcej

    Pytanie nadesłane do redakcji

    Czy tabletki odczulające Nossin mogą osłabiać działanie pigułek antykoncepcyjnych?

    Odpowiedziała

    dr n. med. Grażyna Durska
    Zakład Medycyny Rodzinnej
    Pomorski Uniwersytet Medyczny w Szczecinie
    Poradnia Alergologiczna „Podgórna” w Szczecinie

    Leki antyhistaminowe (poza cetyryzyną), podobnie jak środki antykoncepcyjne, są metabolizowane w wątrobie. Teoretycznie możliwy jest więc wpływ jednej grupy leków na metabolizm leków z drugiej grupy. W dostępnym piśmiennictwie medycznym nie ma prac naukowych zajmujących się tym zagadnieniem.

    Udowodniono, że skuteczność środków antykoncepcyjnych zmniejszają leki przeciwgrzybicze, leki stosowane w leczeniu padaczki, część leków stosowanych w leczeniu chorób psychiatrycznych, leki stosowane w leczeniu zakażenia HIV, preparaty zawierające wyciągi z dziurawca oraz antybiotyki z grupy tetracyklin i penicylin.

    W przypadku konieczności przyjmowania leków antyhistaminowych wraz z jednoczesnym stosowaniem środków antykoncepcyjnych warto wybierać leki niemetabolizowane przez wątrobę (np. preparaty cetyryzyny), które wydalane są głównie przez nerki. Opisywano jedynie pojedyncze przypadki działań niepożądanych cetyryzyny polegające na uszkodzeniu wątroby (kazuistyka).

    Nossin (nazwa chemiczna dichlorowodorek lewocetyryzyny) jest jednym z wielu leków odtwórczych (generykiem) leku oryginalnego o nazwie Xyzal. Lewocetyryzyna jest czynnym metabolitem cetyryzyny, która w głównej mierze (60-70%) eliminowana jest z ustroju poprzez nerki. W przypadku tego leku metabolizm wątrobowy jest nieistotny, w związku z czym nie powinien wykazywać istotnego wpływu na działanie środków antykoncepcyjnych.

    Warto pamiętać, że w przypadku większości leków wiarygodne badania naukowe dotyczą głównie preparatów oryginalnych. Lek Nossin nie jest lekiem „odczulającym”. Jest to lek antyhistaminowy, jego działanie polega na zmniejszaniu nasilenia objawów chorób alergicznych poprzez blokowanie receptorów (miejsc uchwytu dla histaminy) zlokalizowanych w naczyniach krwionośnych, mięśniach gładkich, w sercu i ośrodkowym układzie nerwowym.

    Lekami „odczulającymi” potocznie nazywa się preparaty alergenów stosowane w immunoterapii (odczulaniu).

    Piśmiennictwo:

    Górski P., Grzelewska-Rzymowska I., Kruszewski J. (red.): Leki przeciwhistaminowe. Zastosowanie w praktyce medycznej. Opracowanie Ekspertów Polskiego Towarzystwa Alergologicznego. Wydawnictwo Seria 2005.
    Mutschler E., Geisslinger G., Heyo K. i wsp.: Farmakologia i toksykologia. Podręcznik. Wydawnictwo MedPharm Polska 2014
    Pharmindex. Kompendium leków. CPM Medica 2008
  • Alergia na parafenylodwuaminę (sztuczną hennę)
    Jakieś 8 lat temu pofarbowałam pierwszy raz włosy. Po trzech dniach od farbowania dostałam okropnego uczulenia, moja głowa była pokryta ropnymi krostami. Mam udać się na testy alergiczne?
    Więcej

    Pytanie nadesłane do redakcji

    Witam. Jakieś 8 lat temu pofarbowałam pierwszy raz włosy. Po trzech dniach od farbowania dostałam okropnego uczulenia, moja głowa była pokryta ropnymi krostami, włosy były całe w ropie. Okropnie to wspominam. Od tamtej pory nigdy nie farbowałam włosów, a bardzo bym chciała. Mam uczulenie na hennę - kiedyś, nie wiedząc o uczuleniu, zrobiłam tatuaż z henny, po czym tatuaż zszedł, a został wzór tatuażu, ale z ropnych krost, to samo, co po malowaniu włosów. Czy to oznacza, że dalej mogę mieć uczulenie? Tak bardzo bym chciała zmienić mój naturalny ciemny blond na mocny rudy. Mam udać się na testy alergiczne? Proszę o odpowiedź.

    Odpowiedziała

    dr n. med. Grażyna Durska
    Zakład Medycyny Rodzinnej
    Pomorski Uniwersytet Medyczny w Szczecinie
    Poradnia alergologiczna „Podgórna” w Szczecinie

    Występujące u Pani objawy były najprawdopodobniej związane z uczuleniem na parafenylodwuaminę (PDD). Jest to amina aromatyczna, potocznie nazywana sztuczną henną. PDD należy do grupy najsilniejszych alergenów kontaktowych.

    Objawy związane z alergią na PDD to najczęściej świąd skóry występujący po farbowaniu włosów, brwi, wykonaniu tatuażu. Rzadziej występują objawy skórne o charakterze ciężkiego wyprysku (takie objawy prawdopodobnie wystąpiły u Pani). Opisywano również przypadki uszkodzenia rogówki oka u uczulonych kobiet farbujących brwi i rzęsy.

    Reakcje uczuleniowe są najczęściej wywołane mechanizmem opóźnionym, dlatego ciężkie zmiany skórne mogą się pojawić nawet po 48-72 godzinach od kontaktu z alergenem. W przypadku uczulenia na parafenylodwuaminę możliwe jest również wystąpienie reakcji natychmiastowych, występujących w czasie kilku minut do kilku godzin od kontaktu z alergenem. Reakcje te mogą zagrażać zdrowiu, a nawet życiu osoby uczulonej.

    Manifestacja kliniczna uczulenia natychmiastowego to świąd skóry, zmiany o charakterze pokrzywki, uczucie duszności, ucisku w klatce piersiowej, świszczący oddech, napadowy kaszel, zaburzenia rytmu serca, spadek ciśnienia krwi. PDD jest najczęstszym alergenem zawodowym fryzjerek.

    Związek może występować w farbach do włosów o różnych odcieniach, największe jego ilości wykazano w farbach w kolorze kasztanowym i czarnym. PDD bywa używana do farbowania tkanin stąd możliwość wystąpienia zmian skórnych po kontakcie z odzieżą oraz materiałami tapicerskimi.

    Parafenylodiamina może wywoływać uczulenia krzyżowe z wywoływaczami czarno-białej fotografii, antyutleniaczami gumy, utwardzaczami żywic epoksydowych, lekami z grupy sulfonamidów, niektórymi lekami znieczulającymi (anestezyna, benzokaina, nowokaina).

    W Pani sytuacji farbowanie włosów farbami zawierającymi PDD może być bardzo ryzykowne.

    Pomiędzy aminami aromatycznymi mogą zachodzić uczulenia krzyżowe, dlatego przed użyciem farby należy wykonać otwartą próbę ekspozycyjną. Niewielką ilość farby nakłada się na skórę za uchem. Reakcje natychmiastowe (świąd skóry, bąbel pokrzywkowy) występują w ciągu kilku-kilkunastu minut po założeniu próby.

    W diagnostyce reakcji opóźnionych próbkę farby zakłada się również na skórę za uchem, farbę ściera się po 1 godzinie, a ocenę reakcji skóry wykonuje się po 24, 48, a czasami 72 godzinach od założenia.

    Próbę z PDD może również wykonać lekarz alergolog. Badany alergen nakłada się w testach płatkowych na skórę pleców. Po 48 godzinach zdejmuje się plaster i wykonuje pierwszy odczyt, kolejny odczyt następuje po kolejnych 24 godzinach. W niektórych przypadkach dokonuje się dodatkowego odczytu po 96 godzinach od założenia testów płatkowych.

    Siedem dni przed wykonaniem badania należy przerwać przyjmowanie leków antyhistaminowych drugiej generacji.

    W przypadku potwierdzenia alergii na PDD można próbować farbować włosy farbami roślinnymi lub pozbawionymi PDD (ale wcześniej należy wykonać próbę ekspozycyjną). Druga ewentualność, to pokochać swój kolor włosów.

    Piśmiennictwo:

    Kacalak-Rzepka A., Bielecka-Grzela S., Różewicka-Czabańska M. i wsp.: Nadwrażliwość kontaktowa na wybrane składniki kosmetyków oraz inne alergeny wśród kosmetyczek i studentek kosmetologii. Post. Dermatol. Alergol. 2010; 5 (tom XXVII): 400-405
    Kieć-Świerczyńska M.: Co nowego w alergii kontaktowej? Post. Dermatol. Alergol. 2009; 5: 344-346
    Rudzki E.: Parafenylodwuamina (PDD). W: Gliński W., Rudzki E. (red.): Alergologia dla dermatologów. Wydawnictwo Czelej 2002; 184-187: 296
    Rudzki E.: Alergeny. Medycyna Praktyczna, Kraków 2008: 399-405, 417-428
    Stollery N.: Wyprysk. Lekarz Rodzinny 2009; 11: 1074-1075
  • Immunoterapia podjęzykowa w alergii na alergeny traw i pszenicy
    Jestem uczulony na pyłki traw i pszenicy. Testy wykonywałem dwukrotnie, więcej nic mi nie doszło - to jedyne moje alergie. Obecnie mieszkam w Irlandii, tragicznie znoszę ten czas (dużo traw).
    Więcej

    Pytanie nadesłane do redakcji

    Witam serdecznie. Jestem uczulony na pyłki traw i pszenicy. Testy wykonywałem dwukrotnie, więcej nic mi nie doszło - to jedyne moje alergie. Obecnie mieszkam w Irlandii, tragicznie znoszę ten czas (dużo traw). Niestety, brak fachowców od alergii uniemożliwia odczulanie na miejscu. Dlatego mam pytanie, czy możliwe jest odczulenie tabletkami, które przepisałby lekarz w Polsce? Wiem, że coś takiego istnieje. Czy istnieje jakaś inna możliwość odczulenia? Oczywiście jestem przez ten czas na tabletkach przeciwalergicznych, ale chciałbym wyeliminować ten problem na zawsze. Pozdrawiam i dziękuję za poradę oraz inne sugestie. Łukasz.

    Odpowiedziała

    dr n. med. Grażyna Durska
    Zakład Medycyny Rodzinnej
    Pomorski Uniwersytet Medyczny w Szczecinie
    Poradnia alergologiczna „Podgórna” w Szczecinie

    Poza odczulaniem metodą klasyczną, polegającą na podskórnym podawaniu alergenu, istnieje możliwość prowadzenia immunoterapii metodą alternatywną, w której alergen przyjmowany jest podjęzykowo lub doustnie. Kwalifikację do immunoterapii powinien przeprowadzić doświadczony lekarz alergolog. Obowiązują te same wskazania i przeciwwskazania, jak w immunoterapii podskórnej. Dodatkowo bardzo ważna jest samokontrola i zdyscyplinowanie pacjenta.

    W przypadku alergii wywołanej uczuleniem na alergeny traw i pszenicy można rozważyć podanie preparatu francuskiej firmy Stallergenes. Dostępne preparaty to Staloral 300 lub Oralair.

    Ponieważ trawy i zboża (trawy hodowlane) cechują się dużą zgodnością alergenową, immunoterapia mogłaby być prowadzona preparatem zawierającym alergeny 5 traw (preparat powszechnie dostępny).

    Preparat Staloral 300 (kod handlowy 688: 5 traw - 100%) to krople podawane podjęzykowo dostępne w opakowaniach:

    • do leczenia wstępnego (1 fiolka - stężenie alergenu 10 IR/ml + 2 fiolki o stężeniu 300 IR/ml, każda zawiera po 10 ml leku; do opakowania dołączone są 3 pompki dozujące),
    • do leczenia podtrzymującego (2 fiolki o stężeniu 300 IR/ml, każda zawiera 10 ml leku; do opakowania dołączone są 2 pompki dozujące).

    Lek powinien być przyjmowany rano przed posiłkiem, dawkę aplikuje się bezpośrednio pod język, a następnie po co najmniej 2 minutach połyka.
    Okres leczenia wstępnego wynosi około 11 dni - w kolejnych dniach przyjmuje się wzrastającą liczbę kropli, do momentu osiągnięcia maksymalnej dawki proponowanej przez producenta, tj. 8 kropli drugiego stężenia, lub maksymalnej dawki tolerowanej przez pacjenta.
    W okresie leczenia podtrzymującego zaleca się codzienne przyjmowanie 4 kropli maksymalnego stężenia lub 3 razy w tygodniu po 8 kropli (albo maksymalnej dawki tolerowanej przez chorego).

    Inne mieszanki to Staloral 300:

    • 701 - 3 gatunki traw,
    • 689 - 12 gatunków traw,
    • 687 - 5 traw/4 zboża.

    Leczenie powinno trwać 3-5 lat. Koszt opakowania od 290 zł (w zależności od marży apteki - lek nie jest refundowany przez NFZ). 10 ml zawiera około 300 kropli, tak więc przy podawaniu leku 7 razy w tygodniu po 4 krople 1 fiolka wystarcza na około 10 tygodni, czyli opakowanie składające się z 2 fiolek wystarcza na ponad 20 tygodni (około 5 miesięcy). Lek powinien być przechowywany w lodówce w temperaturze 2-8°C.

    Drugi z podanych preparatów - Oralair - zawiera mieszankę alergenów 5 traw. Okres wstępny to 3 dni przyjmowania wzrastających dawek leku, następnie przez cały okres immunoterapii przyjmuje się tabletkę zawierającą alergeny traw w stężeniu 300 IR/ml.
    Zalecany okres immunoterapii to 3-5 lat. Koszt 1 opakowania to około 400 zł (lek nie jest refundowany przez NFZ). Preparat można przechowywać w temperaturze pokojowej.

    Inne preparaty alergenów do podawania podjęzykowego, rzadziej stosowane w Polsce, to:

    • Novo-Helisen Oral - trawy/zboża (6 traw + 4 zboża, produkowany w Niemczech),
    • Novo-Helisen Oral - trawy (6 traw),
    • Perosall T3 (3 trawy, produkowany w Polsce),
    • Perosall T13 (13 traw),
    • Oralvac grass (produkowany przez angielską firmę Bencard),
    • 40 Grazax firmy Alk - Abello (Dania).

    Piśmiennictwo:

    Bartkowiak-Emeryk M.: Immunoterapia podjęzykowa - wysokie dawki, wysokie bezpieczeństwo? Alergia 2008; 1: 7-9
    Immunoterapia miejscowa. Stanowisko ekspertów. Alergia Astma Immunologia 1999; 4: 203-214
    Nittner-Marszalska M.: Immunoterapia podjęzykowa (SLIT) - skuteczność w świetle badań z ostatnich lat. Alergia 2009; 4: 34-38
    Rogala B., Błażowski Ł., Glück J.: Immunoterapia podjęzykowa u dzieci. Część I. Ocena objawów ubocznych. Alergia Astma Immunologia 2005; 10: 210-217
    Żukowski S., Moniuszko M., Bodzenta-Łukaszyk A.: Immunoterapia alergenowa - leczenie przyczynowe w chorobach alergicznych. Alergologia Info 2009; 5-6: 191-196
  • Czy pielęgniarka może podać adrenalinę pacjentowi ze wstrząsem anafilaktycznym?
    Chciałbym wiedzieć, dlaczego w załączniku nr 3 do rozporządzenia określającego tzw. zestaw przeciwwstrząsowy do użytku samodzielnie przez pielęgniarki brak jest adrenaliny, skoro dopuszczoną praktyką jest samodzielne wstrzykiwanie domięśniowe roztworu adrenaliny (Fastject 0,33 i 0,165 mg; Epipen i Anapen 0,3 i 0,15mg) przez pacjentów ze znaną skłonnością do anafilaksji w przypadku wystąpienia takiej reakcji.
    Więcej

    Pytanie nadesłane do redakcji

    Ciekawy artykuł (Wstrząs anafilaktyczny - anafilaksja), brakuje mi jednak odniesienia do krajowych przepisów nt. postępowania we wstrząsie anafilaktycznym (w końcu nieważne czy jad, czy lek był czynnikiem wywołującym) [Rozporządzenie MZ z dnia 12 stycznia 2011 roku w sprawie wykazu produktów leczniczych, które mogą być doraźnie dostarczane w związku z udzielanym świadczeniem zdrowotnym, oraz wykazu produktów leczniczych wchodzących w skład zestawów przeciwwstrząsowych, ratujących życie.] ROZPORZĄDZENIE TO AKT PRAWNY!
    Chciałbym wiedzieć, dlaczego w załączniku nr 3 do ww. rozporządzenia określającego tzw. zestaw przeciwwstrząsowy do użytku samodzielnie przez pielęgniarki brak jest adrenaliny, skoro dopuszczoną praktyką jest samodzielne wstrzykiwanie domięśniowe roztworu adrenaliny (Fastject 0,33 i 0,165 mg; Epipen i Anapen 0,3 i 0,15mg) przez pacjentów ze znaną skłonnością do anafilaksji w przypadku wystąpienia takiej reakcji. Jest za to:
    1. roztwór 20% glukozy - bez znaczenia w postępowaniu doraźnym we wstrząsie - spodziewać się należy raczej hiperglikemii, a hipoglikemia raczej przebiega ze wzrostem ciśnienia.
    2. Hydrocortyzon - podanie steroidów może mieć znaczenie dla późnej fazy wstrząsu anafilaktycznego i nie jest lekiem „pierwszego rzutu”.
    3. Wśród płynów infuzyjnych znalazł się roztwór 5% glukozy - nie ma on znaczenia dla wypełnienie łożyska naczyniowego we wstrząsie (znów ta hipoglikemia). Jako tzw. wolna woda prawie natychmiast przechodzi w większości do komórek, nie wywołując żadnego efektu hemodynamicznego.
    4. W poz. 2 roztwory hydroksyetylizowanej skrobi jako koloidowe są dobrymi wypełniaczami łożyska, lecz same także mogą wywoływać anafilaksję i nie są polecane do wstępnej resuscytacji płynowej (ostatnio jest wiele ograniczeń w ich stosowaniu).
    5. W poz. 3 podany roztwór o enigmatycznym składzie (Natrii chloridum+Kalii chloridum+Calcii chloricum [-8,6mg+0,3mg+0,33mg/ml]), nie wiem na pierwszy rzut oka nawet jako anestezjolog, na co dzień zajmujący się terapią infuzyjną, jakiemu dostępnemu płynowi odpowiada - wygląda na prosty roztwór Ringera.
    Co ma zrobić pielęgniarka w sytuacji ciężkiego wstrząsu anafilaktycznego - czytać ulotki ze składem płynów? A jak będą podane w mmolach, to ma to przeliczać na mg lub procenty? A jak będzie mieć do dyspozycji, np. roztwór Ringera mleczanowy.
    A jaki płyn będzie dostępny, gdy wytwórca, np. na skutek badań naukowych zmieni jego skład, nawet ilościowo. Podanie tak szczegółowo podany skład może skłaniać do podejrzeń „ustawienia przetargu” na płyny infuzyjne pod jednego wytwórcę! Zgodnie z tym prawem, pielęgniarka nie może przecież podać innego płynu. Nie prościej byłoby wskazać na np. zbilansowany płyn wieloelektrolitowy, czy nawet ostatecznie na roztwór 0,9% NaCl ze świadomością jego wad (nie wiadomo przecież jaki jest dostępny w szpitalu ze względu na procedurę przetargową). Nie ma też w załączniku żadnego leku blokującego receptory H2 i leków antyhistaminowych - myślę, że bezpiecznie mogą podać je pielęgniarki.
    Co ma zrobić pielęgniarka, wykonująca samodzielnie iniekcje (np. pacjentowi w domu) w przypadku wystąpienia ciężkiej reakcji anafilaktycznej. Ratować życie zgodnie z aktualną wiedzą (tak nakazują przepisy prawa i kodeksu etycznego), podając adrenalinę, by przerwać rozwój reakcji anafilaktycznej, czy zgodnie z archaicznym przepisem prawa (tak tak, rozporządzenie to drugi pod względem ważności po ustawie akt prawny w naszym kraju) podać Hydrocortyzon, niemający znaczenia w ostrej fazie i pozwolić na progresję zaburzeń.
    Jaki sens ma w tym kontekście kształcenie pielęgniarek na coraz wyższym poziomie (licencjat, studia magisterskie i specjalizacje)?

    Odpowiedziała

    dr n. med. Grażyna Durska
    Zakład Medycyny Rodzinnej
    Pomorski Uniwersytet Medyczny w Szczecinie
    Poradnia Alergologiczna „Podgórna” w Szczecinie

    Mam takie same wątpliwości jak Pan, również nie rozumiem dlaczego w wykazie leków zabrakło adrenaliny.

    Lek ten mogła pielęgniarka i położna podawać do uprawomocnienia się nowelizacji wcześniej obowiązującej ustawy (z dnia 16. 12. 2002, Dz. ust. 2002 nr 236), czyli do 26 stycznia 2011 r. (Ustawa uprawomocniła się 14 dni od jej ogłoszenia w dzienniku ustaw).

    W bieżącym roku w ramach ogólnopolskiego programu edukacyjnego z zakresu anafilaksji i medycyny ratunkowej o nazwie „Stop anafilaksji” odbywały się liczne szkolenia kierowane do pielęgniarek i lekarzy, w których podkreślano znaczenie odpowiednio wcześnie podanej adrenaliny.

    Sama instruuję pacjentów, u których istnieje ryzyko anafilaksji związanej z uczuleniem na pokarmy, leki czy jady owadów błonkoskrzydłych, w jaki sposób wykonać iniekcję adrenaliny w razie wystąpienia niepokojących objawów klinicznych. W aptekach dostępna jest adrenalina w ampułkostrzykawce (adrenalina WZF) oraz w epipenie przeznaczona do samodzielnego podawania przez pacjenta.

    W związku z powyższym, można by sądzić, że wg decydentów pacjent ma większą praktykę i wiedzę medyczną niż pielęgniarka i położna??? Nie rozumiem dlaczego lek ratujący życie nie jest do tej pory refundowany i dlaczego został usunięty z obowiązującego przed nowelizacją wykazu.

    Myślę, że pytania należy zadać krajowym konsultantom z zakresu alergologii, anestezjologii, medycyny rodzinnej, pediatrii... oraz doradcom byłej Pani Minister Zdrowia.

    Piśmiennictwo:

    Cichocka-Jarosz E.: Postępy w anafilaksji. Alergia. 2008; 2/36.
    Cichocka-Jarosz E.: Podstawy leczenia anafilaksji u dorosłych. Alergia. 2012; 2/52: 49-55.
    Hermanowicz-Salomon J.: Wstrząs anafilaktyczny. Terapia. Pneumonologia/alergologia. 2008; 1(213): 66-69.
    Kruszewski J. (red.): Anafilaksja. Stanowisko Panelu Ekspertów Polskiego Towarzystwa Alergologicznego. Medycyna Praktyczna, Kraków 2009.
    Pawliczak R.: Anafilaksja - prosty przewodnik postępowania praktycznego. Terapia. W gabinecie lekarza rodzinnego. 2012; 3,2: 44-47.
    Rozpoznawanie i leczenie anafilaksji. Uaktualnione wytyczne American Academy of Allergy, Asthma and Immunology. Medycyna Praktyczna - Pediatria 2006/5: 69-78.
    Wolak P. i wsp.: Zastosowanie autostrzykawek z adrenaliną w leczeniu wstrząsu anafilaktycznego. Terapia. Alergologia. 2007; XV,4 (191): 83-84.