21 sierpnia 2014 roku
poczta
zaloguj się
 
Poczet Lekarzy
medycyna praktyczna dla pacjentów

Parametry wyszukiwania:

specjalizacja: Alergologia,

Profile lekarzy i opisy placówek medycznych są całkowicie bezpłatne
 Wszyscy  A B C Ć Č D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S Ś T U V W Y Z Ź Ż

Wyniki wyszukiwania

« Wstecz      Dalej »
Lekarz Iwona Jurewicz

Alergolog, Pulmonolog, Internista

Alergologia, Choroby płuc, Choroby wewnętrzne

Dr n. med. Tomasz Kachel

Alergolog, Pulmonolog

Alergologia, Choroby płuc

Doktor Nauk Medycznych Jadwiga Kaczmarek

Alergolog, Pediatra

Alergologia, Pediatria

Lekarz Justyna Kaczmarek

Alergolog, Internista

Alergologia, Choroby wewnętrzne

Lekarz Halina Kaczmarz

Alergolog, Internista

Alergologia, Choroby wewnętrzne

Lekarz Ewa Kadłuczka

Alergolog, Internista

Alergologia, Choroby wewnętrzne

Lekarz Anna Kalbarczyk

Alergolog, Pulmonolog, Pediatra

Alergologia, Choroby płuc, Pediatria

Lekarz Agata Kalicka

Alergolog, Pulmonolog, Internista

Alergologia, Choroby płuc, Choroby wewnętrzne

dr n. med. Dariusz Kamiński

Alergolog, Internista

Alergologia, Choroby wewnętrzne

Lekarz Piotr Kamiński

Alergolog, Pulmonolog, Internista

Alergologia, Choroby płuc, Choroby wewnętrzne

Dr n. med. Wojciech Kaniuk

Alergolog, Laryngolog

Alergologia, Otorynolaryngologia

« Wstecz      Dalej »

Poczet Lekarzy zawiera wyłącznie wizytówki stworzone przez lekarzy. Jesteś lekarzem i nie ma Cię w bazie: stwórz wizytówkę!

Przeczytaj też

  • Czy przewlekłe zapalenie migdałków podniebiennych wpływa bezpośrednio na nasilenie objawów atopowego zapalenia skóry?
    Otóż mam 23 lata i cierpię na atopowe zapalenie skóry. Niedawno zdiagnozowano u mnie przewlekłe zapalenie migdałków podniebiennych (dodam, że paradoksalnie nie cierpiałem nigdy na anginy, a ropa ukryta jest w kryptach i wypływa tylko po naciśnięciu migdałka szpatułką laryngologiczną).
    Więcej

    Pytanie nadesłane do redakcji

    Uprzejmie proszę o odpowiedź na pytanie, które nie daje mi już od dawna spokoju i powoduje bezsenność. Otóż mam 23 lata i cierpię na atopowe zapalenie skóry. Niedawno zdiagnozowano u mnie przewlekłe zapalenie migdałków podniebiennych (dodam, że paradoksalnie nie cierpiałem nigdy na anginy, a ropa ukryta jest w kryptach i wypływa tylko po naciśnięciu migdałka szpatułką laryngologiczną). W związku z tym chciałbym się dowiedzieć, czy przewlekłe zapalenie migdałków podniebiennych wpływa bezpośrednio na nasilenie objawów atopowego zapalenia skóry? Czy w tym układzie należy migdały usunąć operacyjnie?

    Odpowiedziała

    dr n. med. Grażyna Durska
    Zakład Medycyny Rodzinnej
    Pomorski Uniwersytet Medyczny w Szczecinie
    Poradnia Alergologiczna „Podgórna” w Szczecinie

    Atopowe zapalenie skóry jest chorobą o przewlekłym przebiegu z okresowymi zaostrzeniami i remisjami. Cechą charakterystyczną choroby jest nasilony świąd skóry, typowa lokalizacja (u osób dorosłych zajęte są przede wszystkim okolice nadgarstków, twarz, ręce oraz górne części tułowia. Zmiany wypryskowe mogą występować również w innej lokalizacji).

    Typowy wykwit to grudka wysiękowa. W stanie ostrym występuje nasilony rumień, grudki, pęcherzyki objawy wysięku, w stanie podostrym dołączają się złuszczanie oraz przeczosy (mechaniczne uszkodzenia skóry wywołane drapaniem). U osób dorosłych dominuje lichenifikacja (pogrubienie naskórka, wzmożone poletkowanie). W każdym wieku możliwe jest zaostrzenie zmian skórnych o różnym stopniu nasilenia.

    Choroba zależy zarówno od predyspozycji genetycznych (dziedziczy się skłonność do choroby), jak i od działania czynników środowiskowych. W ostatnich latach obserwuje się wzrost zachorowań na atopowe zapalenie skóry.

    Badania ECAP (epidemiologia chorób alergicznych w Polsce) wykazały, że na AZS choruje w Polsce około 5% dzieci i 3,2% dorosłych, czyli choroba występuje u około 1,5-2,5 miliona Polaków. W patogenezie choroby uczestniczą zarówno mechanizmy alergiczne, jak i nie alergiczne. Wyniki ostatnio prowadzonych badań wskazują również na udział zjawisk autoimmunologicznych w patogenezie AZS.

    U chorych z ciężkim, przewlekłym przebiegiem choroby wykazano istnienie swoistych przeciwciał IgE skierowanych przeciwko tkankom naskórka chorego. Defekt naskórka prowadzi do częstszego występowania nie alergicznego wyprysku kontaktowego będącego odpowiedzią na działanie czynników drażniących (woda, detergenty itp.).

    Suchość skóry, uszkodzenie bariery naskórkowej, a przede wszystkim miejscowe zaburzenie odporności (niedobór peptydów przeciwdrobnoustrojowych) sprzyjają kolonizacji skóry przez bakterie (u 90% chorych stwierdzono występowanie gronkowca złocistego) oraz grzyby z rodzaju Malassezia. Powyższe patogeny nasilają stan zapalny skóry.

    Wracając do Pana pytania, w dostępnym piśmiennictwie nie ma danych wskazujących na wpływ zakażeń migdałków podniebiennych na przebieg atopowego zapalenia skóry. Ukryte ogniska zakażenia mogą być jednak przyczyną występowania innych chorób np. pokrzywki. Prawdopodobnie biorą również udział w inicjacji procesów autoimmunologicznych prowadzących do rozwoju niektórych chorób układu kostno-stawowego, układu moczowego, układu krążenia.

    Decyzję o usunięciu migdałków podniebiennych powinien Pan podjąć po konsultacji z leczącym Pana lekarzem laryngologiem.

    Piśmiennictwo:

    Andrzejak R., Poręba R.: Wpływ czynników środowiskowych na zwiększoną częstość występowania astmy oskrzelowej i innych chorób alergicznych. Adv. Clin. Exp. Med. 2004; 13, 4: 703-705.
    Brucka-Stempkowska A., Kubik D., Lesiak A., Narbutt J.: Atopowe zapalenie skóry - diagnostyka różnicowa zmian skórnych. Alergia Astma Immunologia. 2009; 14(4): 223-229.
    Duczmal E., Bręborowicz A., Duczmal L.: Wpływ wybranych czynników na występowanie chorób alergicznych w badaniu kohorty urodzeniowej. Alergia Astma Immunologia. 2011; 16(2): 96-104.
    Gliński W., Kruszewski J. (red.): Atopowe zapalenie skóry u dzieci i dorosłych. Stanowisko Panelu Ekspertów Polskiego Towarzystwa Alergologicznego. Medycyna Praktyczna, Kraków 2013.
    Jagielski T., Rup E., Macura A.B., Bielecki J.: Charakterystyka grzybów z rodzaju Malassezia i aspekty mikrobiologiczne i immunologiczne. Post. Mikrobiol. 2013. 52; 3: 295-305.
    Kurzawa R., Wanat-Krzak M.: Atopowe zapalenie skóry. Poradnik dla lekarzy. Wydawnictwo Help Med. 2007.
  • Postępowanie lecznicze u osób użądlonych przez owady błonkoskrzydłe
    Mój tato w ostatnim tygodniu został użądlony prawdopodobnie przez osę dwukrotnie, nigdy wcześniej nie miał tak poważnych objawów, jak teraz - trafił do szpitala. Najpierw miał wielką opuchliznę na twarzy i wielki obrzęk języka, prawie się udusił.
    Więcej

    Pytanie nadesłane do redakcji

    Mój tato w ostatnim tygodniu został użądlony prawdopodobnie przez osę dwukrotnie, nigdy wcześniej nie miał tak poważnych objawów, jak teraz - trafił do szpitala. Najpierw miał wielką opuchliznę na twarzy i wielki obrzęk języka, prawie się udusił. Następnym razem użądliła go w plecy, zaczął cały puchnąć i miał bąble na całym ciele - jakaś tragedia. Czy są sposoby leczenia? Do jakiego lekarza, czym się bronić, co robić? Proszę o pomoc.

    Odpowiedziała

    dr n. med. Grażyna Durska
    Zakład Medycyny Rodzinnej
    Pomorski Uniwersytet Medyczny w Szczecinie
    Poradnia Alergologiczna „Podgórna” w Szczecinie

    Opisane w pytaniu objawy prawdopodobnie są wywołane uczuleniem na jad owada błonkoskrzydłego (osy). W odróżnieniu od pszczoły osa nie pozostawia żądła w skórze zaatakowanego człowieka.

    Najczęstszym objawem występującym po użądleniu przez owady jest nadmierny odczyn miejscowy (obrzęk o średnicy >10 cm, utrzymujący się ponad 24 godziny), ustępujący zwykle samoistnie. W tego typu reakcji można stosować zimne okłady, leki przeciwbólowe, miejscowe glikokortykosteroidy. W przypadku użądlenia w obrębie górnych dróg oddechowych nadmierny odczyn miejscowy może prowadzić do niewydolności oddechowej zagrażającej życiu.

    Poza odczynami miejscowymi u osób uczulonych na jad owadów błonkoskrzydłych (osy, pszczoły, trzmiele, szerszenie) mogą wystąpić reakcje systemowe o różnym stopniu nasilenia objawów klinicznych. W zależności od nasilenia objawów wyróżnia się 5 stopni odczynów alergicznych:
    0 - nadmierny odczyn miejscowy
    1 - pokrzywka, świąd, złe samopoczucie, lęk
    2 - dowolny objaw z wymienionych powyżej oraz co najmniej dwa z wymienionych poniżej: obrzęk Quinke'go (obrzęk górnych dróg oddechowych), ciężar w klatce piersiowej, nudności, wymioty, biegunka, bóle kolkowe w jamie brzusznej, zawroty głowy
    3 - dowolny objaw z wymienionych powyżej oraz co najmniej dwa z wymienionych poniżej: duszność, świszczący oddech oraz zaburzenia połykania, zaburzenia mowy słabość, poczucie śmiertelnego leku, niepokój
    4 - dowolny objaw z wymienionych powyżej oraz co najmniej dwa z wymienionych poniżej: obniżenie ciśnienia tętniczego krwi, omdlenie, utrata przytomności, nietrzymanie moczu, stolca, sinica.

    Do zakwalifikowania objawów do 3º stopnia ciężkości wystarczy izolowana duszność, świst zarówno wdechowy, jak i wydechowy. Obrzęk Qincke'go jako pojedynczy objaw kwalifikuje się do stopnia 2. Wraz ze wzrostem stopnia reakcji alergicznej wzrasta zagrożenie dla zdrowia i życia osoby uczulonej.

    Osoby z podejrzeniem reakcji alergicznej na jad owadów powinny być diagnozowane i leczone w wytypowanych do tego celu poradniach alergologicznych (wymagane skierowanie od lekarza pierwszego kontaktu lub innego lekarza zajmującego się osobą uczuloną). Diagnostyka obejmuje oznaczanie miana swoistych przeciwciał IgE w surowicy krwi, testy punktowe z alergenami owada, a w wybranych przypadkach również testy śródskórne.

    Leczeniem przyczynowym alergii na jady owadów błonkoskrzydłych jest immunoterapia alergenowa. Metoda ta jest zarezerwowana dla pacjentów z ciężkimi reakcjami systemowymi oraz dla chorych należących do grup zwiększonego ryzyka wystąpienia reakcji anafilaktycznych, np. dla pacjentów chorujących na mastocytozę.

    Każdy u kogo rozpoznano alergię na jad owadów błonkoskrzydłych powinien w okresie zwiększonej aktywności owadów nosić przy sobie zestaw przeciwwstrząsowy. W przypadku ciężkich reakcji uczuleniowych (anafilaktycznych) leczeniem z wyboru jest domięśniowe podanie adrenaliny.
    W Polsce dostępna jest adrenalina w ampułkostrzykawkach (adrenalina WZF, oraz Epipen junior - dla dzieci i Epipen senior dla osób ważących >30 kg).

    W lżejszych przypadkach wystarczy podanie leku antyhistaminowego. W celu zapobieżenia wystąpieniu późnej reakcji uczuleniowej podaje się glikokortykosteroidy systemowe (doustne, dożylne). Przy objawach skurczu oskrzeli niezbędne są inhalacje z leków rozszerzających oskrzela (β3-mimetyki krótko działające), przy skurczu krtani wziewne glikokortykosteroidy, czasami adrenalina w nebulizacji (inhalacji).

    Chorzy z ciężkimi reakcjami anafilaktycznymi w przeszłości oraz innymi chorobami ogólnoustrojowymi, zwłaszcza ze strony układu krążenia i układu oddechowego, z szybkim narastaniem objawów chorobowych powinni być hospitalizowani lub obserwowani co najmniej przez 24 godziny na oddziale ratunkowym.

    Niezwykle ważne jest unikanie narażenia na użądlenie przez owady.

    Piśmiennictwo:

    Antczak-Marczyk M., Kuna P.: Alergia na jad owadów błonkoskrzydłych - kogo odczulać? Terapia. Alergologia. 2010; XVIII, 4 (237): 28-31.
    Cichocka-Jarosz E.: Postępy w anafilaksji. Alergia. 2008; 2/36: 11-14.
    Marszalska-Nittner M. (red.): Alergia na jad owadów błonkoskrzydłych. Alergologia w Praktyce. Mediton. Oficyna Wydawnicza, Łódź 2003.
    Matysiak J., Kokot Z., Bręborowicz A.: Alergia na jad owadów błonkoskrzydłych ze szczególnym uwzględnieniem pszczoły miodnej (Apis mellifera) - aktualny stan wiedzy. Alergia Astma Immunologia 2011; 16(4): 163-171.
    Szymański W., Złotnik I., Kucharewicz I. i wsp. : Skuteczność immunoterapii swoistej u chorych z alergią na jad owadów błonkoskrzydłych - ocena na podstawie badań in vivo i in vitro. Alergia Astma Immunologia. 2002; 7(4): 216-222.
    Wolak P i wsp.: Zastosowanie autostrzykawek z adrenaliną w leczeniu wstrząsu anafilaktycznego. Terapia. Alergologia. 2007; XV, 4,1(191): 83-84.
  • Choroba Hashimoto a odczulanie
    Czy można przyjmować szczepienia na alergię, gdy rozpoznano chorobę Hashimoto?
    Więcej

    Pytanie nadesłane do redakcji

    Czy można przyjmować szczepienia na alergię, gdy rozpoznano chorobę Hashimoto?

    Odpowiedziała

    dr n. med. Ewa Krajewska-Siuda
    Endokrynolog, pediatra
    Poradnia Endokrynologiczna
    Centrum Leczenia Chorób Serca i Naczyń UNICARDIA

    Immunoterapia swoista jest jedną z form terapii alergii. Jej rolą jest zwiększenie tolerancji organizmu na alergeny, które prowokują wystąpienie objawów uczulenia. Jednak terapia ta ma szereg przeciwwskazań, takich jak:

    • brak współpracy i świadomej zgody ze strony pacjenta,
    • współistnienie klinicznie jawnych chorób autoimmunologicznych (w tym choroby Hashimoto), nowotworowych oraz ciężkich postaci chorób układu krążenia,
    • leczenie β-blokerami,
    • astma o ciężkim przebiegu,
    • rozpoczęcie immunoterapii w ciąży,
    • wiek poniżej 5 lat.

    Uważa się, że odczulanie, u osób z chorobami autoimmunologicznymi, nie tylko może nie przynieść oczekiwanych skutków, ale także zaostrzyć objawy choroby autoimmunologicznej. Kwalifikacja do immunoterapii wymaga indywidualnej decyzji lekarza w odniesieniu do konkretnego chorego.

    Piśmiennictwo:

    Żukowski S., Moniuszko M., Bodzenta-Łukaszyk A.: Immunoterapia alergenowa - leczenie przyczynowe w chorobach alergicznych. Alergologia Info. 2009; 6: 191-196.
  • Który z leków przeciwhistaminowych działa najszybciej?
    Który z doustnych leków przeciwhistaminowych działa najszybciej po zastosowaniu?
    Więcej

    Pytanie nadesłane do redakcji

    Który z doustnych leków przeciwhistaminowych działa najszybciej po zastosowaniu?

    Odpowiedział

    dr Jarosław Woroń
    specjalista farmakologii klinicznej

    Najszybciej działają leki przeciwhistaminowe podane dożylnie, np. klemastyna.

    Jeżeli chodzi o leki podawane drogą doustną, to nieco szybszym początkiem działania charakteryzują się leki podawane w postaci kropli, roztworów oraz syropów, natomiast tabletki muszą przed wchłonięciem ulec rozpadowi i rozpuszczeniu w treści przewodu pokarmowego.

  • Jakie czynniki wpływają na stężenie alergenów wziewnych?
    Od wielu lat cierpię na alergię wziewną, tj. na pyłki i kurz. W tamtym roku zaobserwowałem złagodzenie objawów, cetyryzynę brałem 3-4 razy w tygodniu i było dobrze.
    Więcej

    Pytanie nadesłane do redakcji

    Od wielu lat cierpię na alergię wziewną, tj. na pyłki i kurz. W tamtym roku zaobserwowałem złagodzenie objawów, cetyryzynę brałem 3-4 razy w tygodniu i było dobrze. W tym roku alergia dopadła mnie z siłą masakryczną, jeśli siedzę w pomieszczeniach lub cieniu jest dobrze, wyjdę na słońce, to automatycznie katar, kichanie oraz łzy. Wystarczy, że wejdę w cień jest ulga. Czym może być wywołane takie nasilenie na słońcu? Jak temu zaradzić.

    Odpowiedziała

    dr n. med. Grażyna Durska
    Zakład Medycyny Rodzinnej
    Pomorski Uniwersytet Medyczny w Szczecinie
    Poradnia alergologiczna „Podgórna” w Szczecinie

    Nasilenie objawów choroby alergicznej zależy od wielkości stężenia uczulających alergenów w powietrzu oraz od intensywności odpowiedzi układu immunologicznego chorego.

    Na wielkość stężeń alergenów wpływają warunki atmosferyczne, takie jak: wiatr, opady, temperatura otoczenia, ukształtowanie terenu. Najwyższe stężenia alergenów w powietrzu występują w słoneczne dni, sprzyjające wegetacji roślin. Przy bardzo niskich i bardzo wysokich temperaturach otoczenia stężenia alergenów pyłków są mniejsze.

    W pobliżu stanowisk zajmowanych przez uczulające rośliny stężenia ziaren pyłku są znacznie wyższe niż na terenach oddalonych, np. stężenia pyłku traw w pobliżu roślin wynoszą około 5000 ziaren/m3, a w atmosferze miast około 300/m3. Jeszcze niższe stężenia pyłku występują w budynkach mieszkalnych (dlatego w mieszkaniu ma Pan mniej nasilone objawy choroby).

    Dzięki prądom powietrza pyłek roślinny może być przenoszony na znaczne odległości.

    Zanieczyszczenia powietrza mają działanie dwukierunkowe, z jednej strony zwiększają właściwości alergizujące rośliny, z drugiej uszkadzają błonę śluzową dróg oddechowych, przez co staje się ona bardziej „wrażliwa” na działanie alergenów.

    Wymienione czynniki wpływają na różną intensywność objawów choroby w poszczególnych latach.

    W bieżącym roku odnotowano kilkudniowe bardzo wysokie stężenia alergenów brzozy i traw. Stężenie progowe, przy którym u ponad 95% alergików występują objawy kliniczne wynosi dla brzozy - 80 ziaren pyłku w m3, dla traw 50 ziaren w m3. W obecnym roku zdarzały się dni w których stężenia alergenów pyłkowych przekraczały 3000 ziaren pyłku/m3 powietrza.

    Zmniejszeniu nasilenia objawów chorobowych sprzyja stosowanie profilaktyki polegającej na częstym przemywaniu oczu i nosa (np. fizjologicznym roztworem NaCl), ochronie oczu poprzez zakładanie okularów przeciwsłonecznych (najlepiej z filtrami). W okresie pylenia uczulającej rośliny należy zrezygnować z otwierania okien w godzinach występowania najwyższych stężeń pyłku, tzn. do godziny 16. Nie należy suszyć prania przy otwartych oknach oraz na zewnątrz pomieszczeń.

    Jeśli jest to możliwe, to warto tak zaplanować urlop, aby w okresie pylenia uczulających roślin odpoczywać w okolicach o mniejszym nasileniu alergenów.

    Poza działaniami profilaktycznymi niezwykle ważne jest przyjmowanie leków antyhistaminowych. Pierwsze dawki leku powinny zostać przyjęte już w okresie poprzedzającym spodziewany okres pylenia (ok. 2 tyg. wcześniej). Zakończenie terapii powinno nastąpić dopiero po całkowitym ustaniu pylenia rośliny.

    Przy tak dużym „masakrycznym” nasileniu objawów choroby warto zastanowić się nad wdrożeniem immunoterapii. Kwalifikacja do odczulania leży w gestii lekarza alergologa.

    Piśmiennictwo:

    Fal A. M. (red.): Alergia, choroby alergiczne, astma. Medycyna Praktyczna, Kraków 2010; 135-149.
    Panek M., Pietras T., Kuna P.: Leki antyhistaminowe ? kiedy i jak stosować w chorobach alergicznych. Terapia. Alergologia. 2014; 3(301): 23-29.
    Rapiejko P., Stankiewicz W., Szczygielski K., Jurkiewicz D.: Progowe stężenie pyłku roślin niezbędne do wywołania objawów alergicznych. Otolaryngologia Polska. 2007; LXI, 4: 591-594.
    Żukowski S., Moniuszko M., Bodzenta-Łukaszyk A.: Ocena skuteczności immunoterapii swoistej u pacjentów z alergicznym nieżytem nosa uczulonych na pyłki brzozy. Alergologia Info. 2009; IV, 5-6: 198-204.