Przeczytaj też

• RPO o przetwarzaniu danych o narkomanach
  Rzecznik Praw Obywatelskich zwrócił się do Ministra Zdrowia z prośbą o przedstawienie stanowiska w sprawie przetwarzania danych o osobach uzależnionych od narkotyków, a w szczególności odniesienie się do możliwości wprowadzenia kodowania danych osób uzależnionych w inny sposób niż na podstawie pierwszych liter imienia i nazwiska.

  Więcej

  Rzecznik Praw Obywatelskich zwrócił się do Ministra Zdrowia z prośbą o przedstawienie stanowiska w sprawie przetwarzania danych o osobach uzależnionych od narkotyków, a w szczególności odniesienie się do możliwości wprowadzenia kodowania danych osób uzależnionych w inny sposób niż na podstawie pierwszych liter imienia i nazwiska.

  Helsińska Fundacja Praw Człowieka oraz Fundacja Panoptykon podnosiły w debacie publicznej zastrzeżenia dotyczące katalogu danych o osobach zgłaszających się na leczenie, które mają być gromadzone na podstawie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz projektowanego rozporządzenia Ministra Zdrowia "w sprawie zakresu i trybu współpracy podmiotów leczniczych prowadzących leczenie lub rehabilitację osób używających środków odurzających lub substancji psychotropowych z Krajowym Biurem do Spraw Przeciwdziałania Narkomanii w zakresie gromadzenia i przekazywania informacji na temat osób zgłaszających się do leczenia z powodu używania środków odurzających lub substancji psychotropowych".

  Zakłady opieki zdrowotnej prowadzące leczenie lub rehabilitację osób uzależnionych są zobowiązane do przekazywania KBSPN zestawu danych stanowiących w większości informacje niezwykle wrażliwe, m.in. dane dotyczące miejsca zamieszkania, wykształcenia oraz obywatelstwa, historii używania środków odurzających lub substancji psychotropowych, informacji o zachowaniach ryzykownych mogących przyczynić się do zakażenia HIV, HCV, historii leczenia.

  Dane te, analizowane pojedynczo, nie stanowią danych osobowych, jednak przetwarzane razem mogą doprowadzić do identyfikacji osoby, której dotyczą. Przekazywany zestaw danych jest bowiem opatrzony identyfikatorem składającym się z dwóch pierwszych liter imienia i nazwiska, daty urodzenia, a także zakodowanej informacji o płci pacjenta.

  Zdaniem Rzecznika naruszenia konstytucyjnego prawa do ochrony danych osobowych można upatrywać w nałożeniu obowiązku ustawowego w granicach wykraczających poza ramy wyznaczone przez Konstytucję, a więc z pominięciem przesłanki "niezbędności w demokratycznym państwie prawnym". Istnieje wątpliwość, czy przetwarzanie danych w proponowanym zakresie jest niezbędne, a w szczególności czy jest przydatne dla osiągnięcia zamierzonego celu, czyli określenia rozmiaru i specyfiki problemu narkomanii w skali krajowej i zapewnienia podstaw dla monitorowania problemów narkotyków i narkomanii w Europie.

• Kryzys ekonomiczny odbija się na zdrowiu
  Występuje duża korelacja między statusem socjo­ekonomicznym a zapadalnością na choroby psychiczne – mówi Marta Radzioch, kierowniczka Ośrodka Interwencji Kryzysowej Miejskiego Ośródka Pomocy Społecznej w Częstochowie.

  Więcej

  Występuje duża korelacja między statusem socjo­ekonomicznym a zapadalnością na choroby psychiczne - mówi Marta Radzioch, kierowniczka Ośrodka Interwencji Kryzysowej Miejskiego Ośródka Pomocy Społecznej w Częstochowie. - Istnieje ścisły związek pomiędzy niskim statusem a większą zachorowalnością na zaburzenia takie, jak lęk paniczny, fobia społeczna, agorafobia, zaburzenia lękowe i różne uzależnienia - tłumaczy Radzioch.

  Do czego może prowadzić bezrobocie, wie najlepiej Monika Zwolińska, psycholog z Ośrodka Pomocy Społecznej Bemowo, która na co dzień pracuje z długotrwale bezrobotnymi. - Wielokrotne, bezowocne próby otrzymania pracy powodują wzmacnianie poczucia niskiej skuteczności. Do głosu dochodzi przeświadczenie o braku wpływu, kontroli na wydarzenia, więc częstokroć po pewnym czasie poddajemy się i przestajemy działać. Coraz bardziej możemy stawać się bierni w różnych obszarach życia – mówi.

  W prowadzonych od 10 lat badaniach ekonomista z Uniwersytetu Oksfordzkiego David Stuckler oraz docent nauk medycznych i epidemiolog z Uniwersytetu Stanforda Sanjay Basu wykazują, jak zły dla zdrowia jest kryzys. Wyniki swych prac badawczych przedstawili w książce "The Body Economic: Why Austerity Kills", która ukaże się w Londynie tym tygodniu.

  Ich zdaniem w okresie nazwanym przez nich "Wielką recesją" i towarzyszącym jej oszczędnościom doszło do 10 tys. samobójstw, zdiagnozowano około miliona przypadków depresji. Podają, że w Grecji działania takie jak obcięcie budżetu na walkę z HIV zbiegły się ponad 200-proc. przyrostem zakażeń wirusem od 2011 roku. Częściowo przyczynił się też do tego wzrost liczby uzależnień od narkotyków, co należy według Stucklera i Basu rozpatrywać w kontekście 50-proc. bezrobocia wśród młodych ludzi. Grecja doświadczyła także pierwszego od kilkudziesięciu lat przypadku malarii, gdyż ograniczono programy oprysków przeciw komarom.

• Czy osoba chora na schizofrenię paranoidalną może mieć dziecko?
  Czy na czas ciąży należy odstawić leki i czy mają one wpływ na rozwój płodu? Jak wygląda ewentualne leczenie podczas ciąży?

  Więcej

  Pytanie nadesłane do redakcji

  Witam, od 2004 roku leczę się psychiatrycznie na schizofrenię paranoidalną. Mam 27 lat i obecnie biorę Zolafren swift 10 mg oraz Setaloft 50 mg. Moje pytanie dotyczy macierzyństwa: czy w przypadku tej choroby można mieć dziecko? Czy na czas ciąży należy odstawić leki i czy mają one wpływ na rozwój płodu? Jak wygląda ewentualne leczenie podczas ciąży?

  Odpowiedziała

  dr n. med. Joanna Borowiecka-Kluza
  specjalista psychiatra
  Centrum Dobrej Terapii MindArt
  www.centrumdobrejterapii.pl

  Schizofrenia paranoidalna jest chorobą przewlekłą, którą można i należy leczyć. Celem leczenia, do którego dąży się we współpracy lekarza psychiatry z pacjentem, jest między innymi taka remisja funkcjonalna lub sposób radzenia sobie z aktualnymi objawami choroby przez pacjenta, aby w możliwie jak najmniejszym stopniu wpływały na osiąganie satysfakcji życiowej pacjenta i na funkcjonowanie w różnych obszarach życia. Dlatego chociaż leczenie tej choroby jest przewlekłe, to zazwyczaj nie wyklucza ono możliwości realizacji i osiągania własnych planów i zamierzeń, w tym dotyczących macierzyństwa.

  Niemniej poszczególne okresy macierzyństwa, powinny być prowadzone pod kontrolą prowadzącego lekarza psychiatry, który zna przebieg choroby u konkretnej pacjentki, między innymi rodzaj i stopień nasilenia dotychczasowych i aktualnych objawów, stopień remisji i nawrotowość po ewentualnym zmniejszeniu dawki leków, sposoby radzenia sobie i możliwości wsparcia pacjentki – instytucjonalne i przez najbliższych.

  Ze względu na możliwość wpływu stosowanych leków na rozwój płodu, najbardziej korzystne byłoby odstawienie leków na okres ciąży, ale nie zawsze, ze względu na stopień nasilenia choroby, jest to możliwe. Dlatego to lekarz psychiatra, razem z pacjentką (i ewentualnie jej partnerem na prośbę i za zgodą pacjentki) planuje sposób i rodzaj leczenia schizofrenii w poszczególnych okresach macierzyństwa. Przede wszystkim w okresie planowania zajścia w ciążę zadecyduje o możliwości stopniowego zmniejszenia dawki przy ewentualnym zintensyfikowaniu dodatkowych form leczenia, np. psychoterapii i wsparcia, aby w miarę możliwości tymczasowo odstawić leki przynajmniej na I trymestr ciąży, ewentualnie w I trymestrze ciąży przy zaostrzeniu objawowym choroby, zadecyduje o jak najmniejszej możliwej dawce leków, czy zmianie leku na inny. Zadecyduje również o możliwości utrzymania odstawienia leków w dalszym okresie ciąży i porodu, czy też najmniejszej koniecznej do regulacji ewentualnych objawów chorobowych dawce leku, a także podejmie decyzję co do możliwości utrzymania odstawienia leków na okres karmienia dziecka piersią.

  We wszystkich tych okresach pacjentka wymaga szczególnie uważnej, stałej kontroli przez lekarza ginekologa i ewentualnie lekarza rodzinnego, czy lekarzy innych specjalności przy współwystępujących schorzeniach somatycznych oraz szczególnej opieki i wsparcia bliskich.

  Zobacz także

  Schizofrenia »
  Schizofrenia – informacje dla rodzin pacjentów »
  
• Jest projekt ustawy o postępowaniu wobec osób zaburzonych psychicznie stwarzających zagrożenie dla życia
  Przygotowany w Ministerstwie Sprawiedliwości projekt ustawy "o postępowaniu wobec osób zaburzonych psychicznie stwarzających zagrożenie dla życia, zdrowia lub wolności seksualnej innych osób 15 kwietnia został wysłany do uzgodnień międzyresortowych i konsultacji społecznych.

  Więcej

  Przygotowany w Ministerstwie Sprawiedliwości projekt ustawy "o postępowaniu wobec osób zaburzonych psychicznie stwarzających zagrożenie dla życia, zdrowia lub wolności seksualnej innych osób 15 kwietnia został wysłany do uzgodnień międzyresortowych i konsultacji społecznych.

  "Celem projektowanych przepisów jest przede wszystkim wprowadzenie do prawa polskiego możliwości orzekania środka leczniczo-izolacyjnego o charakterze administracyjnym w stosunku do sprawców przestępstw, którzy z powodu zaburzonej psychiki mogą ponownie popełnić groźne przestępstwo przeciwko życiu, zdrowiu, bezpieczeństwu powszechnemu, rozwojowi seksualnemu małoletnich lub wolności seksualnej" - wyjaśnia Wydział Komunikacji Społecznej i Promocji MS.

  "Ponadto przepisy ustawy dopuszczą wprowadzenie rozwiązań umożliwiających efektywne monitorowanie zachowania tych spośród sprawców czynów zabronionych o wysokiej społecznej szkodliwości, którzy będą przebywać na wolności" - tłumaczy resort.

  Ustawa będzie dotyczyła osób spełniających łącznie następujące warunki:

  • zostały one prawomocnie skazane za przestępstwo
  • przestępstwo, za które zostały skazane, zostało popełnione z użyciem przemocy
  • orzeczono wobec nich za ten czyn karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania
  • w trakcie postępowania wykonawczego stwierdzono u nich zaburzenia psychiczne w postaci upośledzenia umysłowego, zaburzenia osobowości lub zaburzenia preferencji seksualnych
  • stwierdzone zaburzenia psychiczne wykazują taki charakter lub nasilenie, że zachodzi wysokie prawdopodobieństwo popełnienia czynu zabronionego z użyciem przemocy lub groźbą jej użycia przeciwko życiu, zdrowiu lub wolności seksualnej i obyczajności
  • czyn, jaki może zostać popełniony przez te osoby, należy do szczególnie groźnej kategorii przestępstw — jest zagrożony karą pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej 10 lat.

  "Projekt jest zgodny z międzynarodowymi regulacjami dotyczącymi praw człowieka oraz standardami wynikającymi z orzecznictwa Europejskiego Trybunału Praw Człowieka" - zapewnia ministerstwo.

  "Dotychczas w polskim prawie nie było regulacji pozwalających chronić społeczeństwo przed takimi jednostkami, a przepisy o chemicznej kastracji, które weszły w życie 2 lata temu, dotyczą tylko niektórych sprawców i tylko tych, którzy popełnili przestępstwo po ich wejściu w życie" - dodaje MS.

• Jak pomóc osobie z wysokim poziomem lęku i cierpienia?
  Mojemu synowi wydaje się, że był świadkiem nieudanego porwania kolegi. Twierdzi, że widział osoby, które zachowywały się podejrzanie. Rzeczywiście osoba ta zaginęła. Po jakimś czasie syn zaczął zauważać różne osoby, które wg niego śledziły go i miały zamiar go skrzywdzić. Przestał wychodzić z domu. Czy syn jest chory i wymaga leczenia? Jak z nim postępować?

  Więcej

  Pytanie nadesłane do redakcji

  Mojemu synowi wydaje się, że był świadkiem nieudanego porwania kolegi. Twierdzi, że widział osoby, które zachowywały się podejrzanie. Rzeczywiście osoba ta zaginęła. Po jakimś czasie syn zaczął zauważać różne osoby, które wg niego śledziły go i miały zamiar go skrzywdzić. Przestał wychodzić z domu. Boi się o siebie i swoją rodzinę. Taka sytuacja trwa już ok. 2 miesięcy. Tylko przypadek sprawił, że wyciągnęłam syna z jego mieszkania. Jest w zupełnie innym ,bezpiecznym miejscu, a nadal boi się i ukrywa. Jest przekonany, że teraz nam również zagraża niebezpieczeństwo. Czy syn jest chory i wymaga leczenia? Jak z nim postępować?

  Odpowiedziała

  dr n. med. Joanna Borowiecka-Kluza
  specjalista psychiatra
  Centrum Dobrej Terapii MindArt
  www.centrumdobrejterapii.pl

  W przedstawionej sytuacji, ze względu na opisywany poziom lęku i cierpienia Pani syna oraz czas ich trwania, wskazana byłaby pilna, specjalistyczna konsultacja psychiatryczna. Opisane objawy nie muszą, ale mogą wskazywać na zaburzenia psychiczne, które można skutecznie leczyć.

  Specjalista w badaniu doprecyzuje szereg dodatkowych informacji niezbędnych do ustalenia przyczyn takiego zachowania Pani syna i sposobów skutecznej profesjonalnej pomocy. Dopyta między innymi o dokładny wiek danej osoby, jej aktualną sytuację życiową i rodzinną, relacje z innymi osobami, stopień nasilenia objawów w chwili ich wystąpienia i obecnie, okoliczności przeżywanego przez syna (realnego lub nie) traumatycznego doświadczenia i związek tych przeżyć z jego ówczesną sytuacją życiową i stanem psychicznym. Inne ważne w tej sytuacji dane to ewentualne dotychczasowe leczenie psychiatryczne lub psychologiczne danej osoby i w jego rodzinie oraz ewentualne inne choroby somatyczne, czy fakt przyjmowania leków lub używek. Konieczna również byłaby dokładna ocena aktualnego stanu psychicznego danej osoby.

  Dopiero wtedy będzie można udzielić odpowiedzi, czy jest to choroba i czy wymaga leczenia. Jednak niezależnie od postawionej diagnozy, jak już wspomniano, w opisanym przypadku Pani syn wymaga jak najszybszej profesjonalnej pomocy psychiatrycznej i jeśli lekarz psychiatra tak zaleci, także psychologicznej.

  Zobacz także

  Zaburzenia lękowe z objawami lęku napadowego »
  Traumatyczne doświadczenia – jak sobie poradzić ze stresem? »