27 listopada 2014 roku
poczta
zaloguj się
 
Poczet Lekarzy
medycyna praktyczna dla pacjentów

Parametry wyszukiwania:

 Wszyscy  A B C Ć Č D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S Ś T U V W Y Z Ź Ż

Wyniki wyszukiwania

« Wstecz      Dalej »
Lekarz Henryk Grymuza

Lekarz Rodzinny, Specjalista medycyny pracy

Medycyna pracy, Medycyna rodzinna

Lekarz Monika Iwaszko

Lekarz Rodzinny, Psychiatra

Medycyna rodzinna, Psychiatria

Lekarz Wojciech Iwaszko

Specjalista medycyny paliatywnej, Lekarz Rodzinny

Medycyna paliatywna, Medycyna rodzinna

Lekarz Wojciech Jaroszewski

Specjalista medycyny paliatywnej, Lekarz Rodzinny

Medycyna paliatywna, Medycyna rodzinna

« Wstecz      Dalej »

Poczet Lekarzy zawiera wyłącznie wizytówki stworzone przez lekarzy. Jesteś lekarzem i nie ma Cię w bazie: stwórz wizytówkę!

Przeczytaj też

  • Czy powinnam zwiększyć swoją masę mięśniową lub tłuszczową?
    Czy proporcje zawartości tkanek są odpowiednie do wagi oraz czy powinnam zwiększyć swoją masę mięśniową czy tłuszczową?
    Więcej

    Pytanie nadesłane do redakcji

    Mam 19 lat. Wzrost 169 cm, waga 51,1 kg, zawartość tkanki tłuszczowej 17,6%, zawartość tkanki beztłuszczowej 40 kg, zawartość wody 60,1%. Czy proporcje zawartości tkanek są odpowiednie do wagi oraz czy powinnam zwiększyć swoją masę mięśniową czy tłuszczową?

    Odpowiedziała

    dr hab. med. Teresa Nieszporek
    Katedra i Klinika Nefrologii, Endokrynologii i Chorób Przemiany Materii
    Śląski Uniwersytet Medyczny w Katowicach

    Podstawowa ocena stanu odżywienia dokonywana jest z użyciem wskaźnika masy ciała (body mass index - BMI). Wskaźnik ten oblicza się, korzystając z następującego wzoru: BMI = masa ciała (kg)/wzrost (m2). Zakres normy dla wartości BMI wynosi 18,5-24,9. Wskaźnik ten nie określa proporcji poszczególnych składowych masy ciała.

    Dokładniej składowe ciała można określić takimi metodami, jak bioimpedancja elektryczna, podwójna absorpcjometria energii RTG oraz tomografia komputerowa i rezonans magnetyczny. Często stosowaną metodą jest bioimpedancja elektryczna. Metoda ta określa skład ciała za pomocą pomiaru oporu elektrycznego w poszczególnych tkankach, które ze względu na różną zawartość wody w odmienny sposób przewodzą odpowiednio dostosowany prąd. Oceniona tą metodą zawartość wody w organizmie u młodych kobiet (w wieku do 30 lat) wynosi prawidłowo 60–62%, a zawartość tkanki tłuszczowej 16-20%.

    W przedstawionym w pytaniu przypadku obliczona wartość BMI (17,8) jest trochę za niska, a zawartość tkanki tłuszczowej 17,6% mieści się w granicach normy. Na pewno warto zwiększyć masę mięśniową, ale niewielkie zwiększenie tkanki tłuszczowej również nie zaburzy prawidłowych proporcji składu ciała.

    Piśmiennictwo:

    Zahorska-Markiewicz B., Olszanecka-Glinianowicz M.: Zaburzenia przemiany materii. [W:] Zahorska-Markiewicz B., Małecka-Tendera E. (red.): Patofizjologia kliniczna, podręcznik dla studentów medycyny. Elservier Urban&Partner, Wrocław 2009: 389-445.
  • 5 kroków w profilaktyce udaru. Poznaj aktualne rekomendacje amerykańskich towarzystw naukowych
    W najnowszym numerze czasopisma Stroke ukazały się aktualne rekomendacje AHA (American Heart Association) i ASA (American Stroke Association), które w sposób znaczący mogą się przyczynić do ograniczenia ryzyka udaru.
    Więcej

    W najnowszym numerze czasopisma Stroke ukazały się aktualne rekomendacje AHA (American Heart Association) i ASA (American Stroke Association), które w sposób znaczący mogą się przyczynić do ograniczenia ryzyka udaru. Zalecenia te przygotowano na podstawie przeglądu aktualnych badań klinicznych z randomizacją oraz badań obserwacyjnych.

    To, czy udar wystąpi, zależy od wielu czynników. Na jedne z nich nie mamy wpływu, inne podlegają modyfikacji. Czynniki niemodyfikowalne to m.in. wiek, mała urodzeniowa masa ciała, rasa, pochodzenie etniczne i podatność genetyczna. Ryzyko udaru zwiększa się wraz z wiekiem i znacznie częściej występuje po 55. roku życia, częściej też dotyczy mężczyzn i osób, u których wywiad rodzinny w kierunku udaru mózgu jest dodatni.

    Do czynników ryzyka, na które mamy wpływ, zalicza się: skuteczne leczenie nadciśnienia tętniczego, zaburzeń gospodarki lipidowej, cukrzycy, miażdżycy, otyłości, stosowanie odpowiedniej diety, a także zaprzestanie palenia papierosów i ograniczenie spożycia alkoholu.

    Poniżej znajdują się rekomendacje dotyczące najważniejszych czynników modyfikowalnych

    • Stosuj dietę śródziemnomorską lub dietę DASH i uzupełniaj ją orzechami (najlepiej mieszanką orzechów włoskich, laskowych i migdałów).
    • Ogranicz spożycie sodu i zwiększ spożycie potasu.
    • Bądź aktywny fizycznie. U zdrowych osób zaleca się wykonywanie ćwiczeń o umiarkowanym lub intensywnym natężeniu przynajmniej przez 40 minut dziennie 3–4 razy w tygodniu.
    • Kontroluj swoje ciśnienie tętnicze – nie tylko u lekarza, ale także regularnie w warunkach domowych. Jeśli zażywasz leki na nadciśnienie, pozwoli to monitorować skuteczność leczenia.
    • Postaraj się zrezygnować z palenia papierosów – z problemem tym zwróć się do lekarza, pomocna może być farmakoterapia.

    Piśmiennictwo:

    Guidelines for the primary prevention of stroke: a statement for healthcare professionals from the American Heart Association/American Stroke Association, James Meschia, et al. Stroke, doi: 10.1161/STR.0000000000000046, published online 29 October 2014.
  • Czy jedynie nadmiar soli w diecie może mieć niekorzystne konsekwencje zdrowotne?
    Wyniki badań opublikowane w New England Journal of Medicine dostarczają nowych informacji na temat związku między spożyciem sodu i potasu (oszacowanym na podstawie ich wydalania z moczem) a ciśnieniem krwi, ryzykiem zgonu i wystąpienia zdarzeń sercowo-naczyniowych.
    Więcej

    Wyniki badań opublikowane w New England Journal of Medicine dostarczają nowych informacji na temat związku między spożyciem sodu i potasu (oszacowanym na podstawie ich wydalania z moczem) a ciśnieniem krwi, ryzykiem zgonu i wystąpienia zdarzeń sercowo-naczyniowych.

    Do badania PURE (Prospective Urban Rural Epidemiology) włączono ponad 100 tysięcy osób dorosłych z 17 krajów o różnym stopniu rozwoju gospodarczego (w badaniu brała udział również Polska, a badanie nosi nazwę Prospektywne Epidemiologiczne Badanie Ludności Miejskiej i Wiejskiej). U około 90% uczestników stwierdzono duży (>5,99 g dziennie) lub umiarkowany (3,0–5,99 g dziennie) poziom wydalania sodu; około 10% wydalało mniej niż 3,00 g/d. Tylko u 4% stwierdzono wydalanie sodu w zakresie zgodnym z obecnymi zaleceniami amerykańskimi dla spożycia sodu, czyli 2,3 g lub 1,5 g/d (ta najmniejsza wartość to zalecenia dla osób po 51. roku życia, Afroamerykanów, osób chorych na nadciśnienie tętnicze, cukrzycę i przewlekłe choroby nerek).

    Związek między wydalaniem sodu i ciśnieniem krwi był dodatni, ale zróżnicowany. Istotnie statystyczne wyniki zaobserwowano wśród uczestników z dużym wydalaniem sodu, umiarkowany wpływ u osób ze średnim wydalaniem, a nieistotny statystycznie u osób z małym wydalaniem sodu. Duże wydalanie sodu silniej wiązało się również z podwyższonym ciśnieniem krwi niż u osób z mniejszym wydalaniem potasu. Autorzy sugerują, że alternatywnym podejściem sprzyjającym obniżeniu ciśnienia tętniczego może być stosowanie diety bogatej w potas.

    Spożycie od 3–6 g sodu/d łączyło się z mniejszym ryzykiem zgonu i wystąpienia zdarzeń sercowo-naczyniowych niż u osób z większym i mniejszym spożyciem sodu (wykazano J-kształtną zależność między wydalaniem sodu a ryzykiem zgonu).

    Sugeruje to, że zarówno nadmiar soli, jak i jej niedobór w diecie mogą mieć niekorzystne konsekwencje zdrowotne.

    Jeśli chodzi o wydalanie potasu, to wartość >1,5 g/d wiązała się z kolei z mniejszym ryzykiem zgonu i wystąpienia zdarzeń sercowo-naczyniowych.

    Opracowano na podstawie:

    Association of Urinary Sodium and Potassium Excretion with Blood Pressure: http://fhs.mcmaster.ca/main/documents/association_of_urinary_sodium_and_potassium_excretion_with_blood_pressure.pdf
    Urinary Sodium and Potassium Excretion, Mortality, and Cardiovascular Events. http://fhs.mcmaster.ca/main/documents/urinary_sodium_and_potassium_excretion_mortality_and_cardiovascular_events.pdf
    Low Sodium Intake — Cardiovascular Health Benefit or Risk? http://fhs.mcmaster.ca/main/documents/low_sodium_intake_cardiovascular_health_benefit_or_risk.pdf