1 października 2014 roku
poczta
zaloguj się
 
Poczet Lekarzy
medycyna praktyczna dla pacjentów

Parametry wyszukiwania:

Profile lekarzy i opisy placówek medycznych są całkowicie bezpłatne
 Wszyscy  A B C Ć Č D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S Ś T U V W Y Z Ź Ż

Wyniki wyszukiwania

   Dalej »
Lekarz Jerzy Lipka

Internista, Lekarz Rodzinny

Choroby wewnętrzne, Medycyna rodzinna

Lekarz Anna Marczuk

Lekarz Rodzinny, Pediatra

Medycyna rodzinna, Pediatria

Lekarz Janusz Matusiak

Internista, Specjalista medycyny pracy, Lekarz Rodzinny

Choroby wewnętrzne, Medycyna pracy, Medycyna rodzinna

Lekarz Elżbieta Pietras

Internista, Lekarz Rodzinny

Choroby wewnętrzne, Medycyna rodzinna

Lekarz Barbara Szczepańska

Internista, Lekarz Rodzinny

Choroby wewnętrzne, Medycyna rodzinna

Lekarz Jerzy Szczygielski

Internista, Lekarz Rodzinny

Choroby wewnętrzne, Medycyna rodzinna

Lekarz Janusz Trzos

Internista, Lekarz Rodzinny

Choroby wewnętrzne, Medycyna rodzinna

Lekarz Marianna Walęciuk

Lekarz Rodzinny, Pediatra

Medycyna rodzinna, Pediatria

Lekarz Agnieszka Wasyluk

Internista, Lekarz Rodzinny

Choroby wewnętrzne, Medycyna rodzinna

   Dalej »

Poczet Lekarzy zawiera wyłącznie wizytówki stworzone przez lekarzy. Jesteś lekarzem i nie ma Cię w bazie: stwórz wizytówkę!

Przeczytaj też

  • Jaką wodę pić?
    W Polsce wytwarza się kilkaset wód butelkowanych, z tego tylko około 30 prawdziwych wód mineralnych oraz kilka wzbogaconych w składniki mineralne wód mineralizowanych, które przy systematycznym piciu mogą spełniać funkcje profilaktyczno-zdrowotne.
    Więcej

    Anthelme Brillat-Savarin (1755-1826), autor książki „Fizjologia smaku albo medytacje o gastronomii doskonałej”, stwierdził, że „woda jest jedynym napojem, który naprawdę gasi pragnienie; dlatego możemy ją pić jedynie w małych ilościach”. Przyjrzyjmy się więc, co takiego ona zawiera.

    Cenne składniki wody: wodorowęglany

    Niestety, niewielką uwagę przywiązuje się do wodorowęglanów znajdujących się w wodzie mineralnej. Szkoda, bo mają one duże znaczenie dla organizmu człowieka a ponadto dają szybko odczuwalne efekty, prawie bezpośrednio po wypiciu. Wodorowęglany alkalizują kwasy żołądkowe i są korzystne dla osób cierpiących na nadkwasotę przynosząc ulgę w tych dolegliwościach. Wody o wysokim poziomie wodorowęglanów wpływają także korzystnie w początkowych stadiach cukrzycy. Przyczyniają się do obniżenia ilości glukozy we krwi i moczu, zmniejszają wydzielanie acetonu i korzystnie wpływają na działanie insuliny. Regulują one także pH krwi. Są także osoby, które powinny unikać wód zawierających duże ilości wodorowęglanów. Wód o zawartości wodorowęglanów powyżej 600 mg/l powinny wystrzegać się osoby mające niedokwasotę. Spożywanie wody mineralnej zawierającej powyżej 1000 mg/l wodorowęglanów, nawet u osób zdrowych, może zaburzać procesy trawienne.

    Pozostałe składniki mineralne

    Pozostałe składników zawarte w wodzie to mikroskładniki takie jak: jod, fluor i żelazo. Praktycznie nie ma już wody o znaczącej ilości fluoru (1,5-5,0 mg/l), a znaczącą granicę określającą początek oddziaływania fizjologicznego jodu, wynoszącą 0,5 mg/l, przekracza w nieznacznym stopniu tylko kilka wód mineralnych. Na obszarach, gdzie poziom jodu w wodzie pitnej jest bliski zera, notuje się najwięcej schorzeń tarczycy. Cennym źródłem jodu mogłyby być wody mineralne, w których jego zawartość wynosiłaby od 0,5-10,0 mg/l. Duże znaczenie dla organizmu może mieć zawarty w wodzie mineralnej dwuwartościowy jon żelaza. Jest on najbardziej przyswajalną postacią żelaza. Wody takie wpływają korzystnie przy niedokrwistości. Ponadto przyspieszają przemianę materii. Dawniej przyjmowało się, że wody zawierające sole żelaza wykazują działanie fizjologiczne, przy stężeniu, co najmniej 5 mg żelaza na litr wody, teraz ten próg obniżono do 1 mg/l - mimo to, wód spełniających to kryterium jest tylko kilka.

    Wody gazowane i niegazowane

    Mitem jest twierdzenie, że należy pić przede wszystkim wodę niegazowaną. Po pierwsze, woda gazowana nie szkodzi, a tylko w niektórych przypadkach należy jej unikać z określonych powodów zdrowotnych. Przede wszystkim przy nadkwasocie, zaburzeniach trawienia oraz przy chorobie gardła i strun głosowych. Natomiast woda gazowana, w przeciwieństwie do wody niegazowanej, drażniąc kubki smakowe w jamie ustnej powoduje orzeźwienie, wpływając na lepsze samopoczucie i gasząc pragnienie.

    Wody mogą mieć naturalną zawartość dwutlenku węgla, niektóre z nich są wzbogacane a są i takie, które wcale go nie zawierają. Obecność dwutlenku węgla w wodzie przyczynia się do obniżenie pH wody. Stają się one bardziej kwaśne –to obniżenie wynosi od 0,05 pH do 2,66 pH w stosunku do wody niegazowanej. Tak obniżone pH zabezpiecza przed rozwojem bakterii, czyli wody te pod względem mikrobiologicznym są zdrowsze, niż wody o odczynie obojętnym.

    Grupy ryzyka wymagające szczególnej uwagi

    Zapotrzebowanie na wodę uzależnione jest od wielu czynników zależnych i niezależnych od człowieka. Powinny tu być brane pod uwagę te same czynniki, które uwzględnia się przy określaniu norm żywieniowych, czyli wiek, płeć, stan fizjologiczny, wydatek energetyczny i związana z tym aktywność fizyczna. Niezależne od nas są warunki klimatyczne, w tym także temperatura otoczenia.

    W życiu człowieka istotne są trzy okresy, gdy najbliższe otoczenie powinno zwracać szczególną uwagę na ilość wypijanych płynów. Dotyczy to niemowląt i małych dzieci oraz osób starszych, jak również kobiet w ciąży i karmiących. Te pierwsze, bo nie są zdolne do samodzielnego przygotowania i wypicia, a te drugie dlatego, że często nie odczuwają pragnienia i nie pamiętają o wypiciu wystarczającej ilości płynów. W przypadku kobiet karmiących należy pamiętać, że do codziennego wytworzenia około 750 ml mleka (tak dzieje się w pierwszych 6 miesiącach życia dziecka) niezbędne jest dostarczanie odpowiedniej ilości płynów.

    Rekomendacje dla niemowląt i dzieci uwzględniają wydatek energetyczny w ciągu dnia i przyjmuje się, że średnio ilość ta wynosi 1,5 ml wody/kcal wydatkowanej energii w ciągu dnia. Rekomendacje te uwzględniają dużą powierzchnię ciała dziecka w stosunku do jego masy ciała w porównaniu do osób dorosłych, większą ilość wody w organizmie i stąd większy obrót wodą oraz niedojrzałość nerek.

    W przypadku osób starszych ogólna objętość wypijanych płynów w ciągu dnia powinna wynosić od 2 do 2,5 l (dodatkowego omówienia wymaga podaż płynów u osób starsze z niewydolnością nerek) Ściślejszego przeliczania wymaga zapotrzebowanie na wodę dla tych osób, które są chore lub nie są w stanie żyć samodzielnie. Stosuje się wtedy następującą formułę: 100 ml płynu/kg dla pierwszych 10 kg aktualnej masy ciała i 50 ml płynu/na pozostałe kg aktualnej masy ciała. Wody mineralne są w tym przypadku niezwykle cenne bo łatwo dostępne i szybkie do podania. Zapotrzebowanie na wodę u kobiet karmiących określa się średnio na poziomie od 750 ml do 1000 ml/dzień powyżej zalecanych ilości dla kobiet. Zupełnie inne zagadnienie związane jest z zapotrzebowaniem na wodę i elektrolity podczas wzmożonego wysiłku fizycznego, czyli podczas uprawiania różnych dyscyplin sportowych, czy brania udziału w zajęciach na siłowni, czy uprawianiu aerobiku i innych podejmowanych aktywności.

    Lato i zima – pory roku o zwiększonych wymaganiach

    Wszyscy jesteśmy przekonani o tym, że w okresie lata pocimy się i w związku z tym należy uzupełniać płyny. Powinniśmy wtedy zwrócić uwagę na skład mineralny wody jaką pijemy. Z potem tracimy elektrolity i to one oprócz czystej wody powinny być również uzupełniane. Podanie wody niskozmineralizowanej powoduje jedynie „rozcieńczenie elektrolitów” i pomimo odpowiedniej ilości podanej wody może dojść do osłabnięcia, a nawet w skrajnym przypadku do śmierci.

    A co z ostrą zimą, gdy mówimy potocznie „pić mi się chce, pewnie będzie mróz”? Faktycznie przy temperaturze powietrza poniżej -20 °C odczuwamy pragnienie, gdyż szybciej dochodzi do utraty wody z organizmu na skutek oddychania i potrzeby utrzymania temperatury ciała na stałym poziomie. Według badań amerykańskich, wykonanych na potrzeby wojsk NASA stacjonujących w ekstremalnych warunkach, zapotrzebowanie na wodę wzrasta, podobnie jak w upalne lato. Podawać powinno się wtedy ciepłe napoje lub napoje o temperaturze pokojowej w ilości do 3 litrów. I znowu woda mineralna przetrzymywana w pokoju, ale kupowana w małych opakowaniach półlitrowych jest idealna. Dlaczego taka? Chodzi tutaj o zabezpieczenie jej przed zakażeniem drobnoustrojami, które w ciepłych pomieszczeniach rozwijają się również w otwartej wodzie.

    Wybór wody do picia

    W Polsce wytwarza się kilkaset wód butelkowanych, z tego tylko około 30 prawdziwych wód mineralnych oraz kilka wzbogaconych w składniki mineralne wód mineralizowanych, które przy systematycznym piciu mogą spełniać funkcje profilaktyczno-zdrowotne. Dla potrzeb własnego organizmu trzeba je dobierać według funkcji, jakie spełniają poszczególne składniki mineralne. Znając potrzeby własnego organizmu można dobrać sobie taką wodę, która pomoże uzupełnić braki tych składników mineralnych, których najbardziej potrzebuje nasz organizm, wpływając korzystnie na nasze zdrowie i samopoczucie. Jeżeli nie jesteśmy od razu pewni, który rodzaj wody jest nam najbardziej sprzyjający, to najlepiej pić różnego rodzaju wody obserwując ich działanie na nasz organizm. Dlatego kupując dla siebie i swojej rodziny wodę mineralną trzeba kierować się przede wszystkim ilością poszczególnych składników mineralnych zawartych w wodzie i dobierać ją do swoich indywidualnych potrzeb, pijąc ją małymi porcjami tj. po 100-150ml.

    Kierując się tym, na pewno już po niedługim czasie zauważycie Państwo zmiany w swoim zdrowiu i samopoczuciu. Mniej podatni będziecie na stresy pijąc wodę o dużej ilości magnezu i wapnia. Ustąpią dolegliwości żołądka, gdy będziecie pić wodę o dobranej ilości wodorowęglanów. Wykonując ciężką pracę i w dni upalne poczujecie się lepiej pijąc wodę o zwiększonej zawartości soli, natomiast cierpiący na nadciśnienie złagodzą swoje dolegliwości ograniczając picie wody zawierającej zbyt duże ilości sodu.

    Tabela 1. Charakterystyka wybranych wód mineralnych i leczniczych na podstawie danych zamieszczonych na stronach uzdrowisk
    Uzdrowisko Nazwa wody Właściwości
    Uzdrowisko „Krynica Żegiestów” S.A. w Krynicy Jan bardzo moczopędna, idealna w leczeniu kamicy nerkowej; stosowana w leczeniu miażdżycy i cukrzycy, gdyż obniża poziom cukru i cholesterolu we krwi
    Józef silnie moczopędna, znajduje zastosowanie w chorobach nerek i dróg moczowych, przede wszystkim kamicy moczowej
    Słotwinka leczy przewlekłe nieżyty przewodu pokarmowego, choroby z niedoboru magnezu: nerwice, stany stresowe;pomaga usuwać metale ciężkie z organizmu
    Zuber leczy choroby wrzodowe żołądka i dwunastnicy; obniża poziom cukru i cholesterolu we krwi – ma zastosowanie w leczeniu cukrzycy, łagodzi przykre objawy nadużycia alkoholu
    Kryniczanka doskonała woda mineralna, bardzo smaczna, z dużą zawartością wapnia (548 mg/l) zawiera naturalny dwutlenek wapnia
    Kraków – Uzdrowisko Mateczny Krakowianka w swym składzie posiada najbardziej korzystne ilości i proporcje składników mineralnych, które są niezbędne dla prawidłowego funkcjonowania organizmu człowieka. Jej ogromną zaletą, według prof. med. Juliana Aleksandrowicza, jest bardzo duża zawartość w jednym litrze magnezu 130 mg i wapnia 250 mg oraz ich wzajemna proporcja, gwarantująca najlepszą przyswajalność przez organizm tych życiowo ważnych biopierwiastków. „Krakowianka” zawiera także znaczne ilości potasu, strontu, baru, boru, jodu, litu, luoru, krzemu oraz rzadko spotykanego w wodach selenu
    Spółdzielnia Pracy „PIWNICZANKA”, Piw niczna Zdrój Piwniczanka wysokozmineralizowana, GeoMineralna, o wysokiej zawartości wapnia (227 mg/l) i magnezu (112 mg/l) w idealnej proporcji 2 : 1, która gwarantuje doskonałą przyswajalność składników mineralnych, działa korzystnie w leczeniu choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy, nadkwaś nym nieżycie żołądka i stanach zapalnych jelit; wpływa regulująco na kwasowość krwi, a przez to pośrednio obniża poziom cukru we krwi; wspomaga więc leczenie cukrzycy i stanów zapalnych trzustki
    Zespół Uzdrowisk Kłodzkich S.A. Staropolanka 2000 powinna znaleźć się w diecie, przede wszystkim osób prowadzących aktywny i stresujący tryb życia; podobnie jak Staropolankę, lekarze Funduszu Rozwoju Kardiochirurgii we Wrocławiu polecają ją na dolegliwości układu krążenia
    Wielka Pieniawa doskonale uzupełnia niedobór składników mineralnych, których brak może spowodować zmniej szenie odporności organizmu i większe prawdopodobieństwo zachorowań i powstania schorzeń cywilizacyjnych jak: nerwice narządowe, choroby wrzodowe żołądka i dwunastnicy zapalenie jelita grubego, zaburzenia czynności dróg żółciowych, układu krwionośnego, schorzenia trzustki; w tych schorzeniach jest ona polecana
    Spółdzielnia Pracy Przemysłu Spożywczego „Postęp” w Krynicy Muszynianka zalecana w chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy, nieżycie żołądka jelit z objawami nadkwasowości, stanach zapalnych jelita grubego, wspomagająco w cukrzycy i stanach zapalnych trzustki, nadciśnieniu tętniczym i związanym z nimi dolegliwościami
    „GALICJANKA II LTD” sp. z o.o. Galicjanka wysokozmineralizowana – zalecana ludziom w każdym wieku jako doskonałe uzupełnienie składników mineralnych w codziennej diecie

  • Żywienie w chorobie nowotworowej
    Choroba nowotworowa wymaga od chorego szczególnej troski o sposób odżywiania - w zakresie zarówno ilości spożywanych posiłków, jak i jakości dobieranych produktów.
    Więcej

    Odpowiednio skomponowana dieta jest bardzo istotnym elementem zapewniającym właściwe funkcjonowanie naszego organizmu. Optymalna dieta ma szczególne znaczenie w przebiegu chorób przewlekłych. Choroba nowotworowa wymaga od chorego szczególnej troski o sposób odżywiania - w zakresie zarówno ilości spożywanych posiłków, jak i jakości dobieranych produktów. Właściwy sposób odżywiania jest istotnym elementem wspomagającym leczenie nowotworów. Ponadto odpowiednio skomponowana dieta zapobiega gwałtownemu spadkowi masy ciała, a co za tym idzie zapobiega niedożywieniu, a w konsekwencji wyniszczeniu nowotworowemu. Wzmacnia także układ odpornościowy, ułatwiając walkę z chorobą.

    Zalecenia żywieniowe dla pacjentów w trakcie choroby nowotworowej

    Twój sposób odżywiania powinien opierać się na zasadach zdrowego żywienia. Jest jednak kilka elementów takich jak stadium choroby, stosowane leczenie i sposób w jaki je tolerujesz, wiek i stan odżywienia, które mogą wymusić wprowadzenie pewnych modyfikacji.

    Pamiętaj, Twój sposób odżywiania powinien:

    • uwzględniać zwiększone zapotrzebowanie na energię i białko,
    • dostarczać wszystkich niezbędnych składników odżywczych, takich jak: białko, tłuszcz i węglowodany w odpowiednich proporcjach,
    • uwzględniać odpowiednią podaż płynów,
    • odciążać zajęty narząd, zwłaszcza w sytuacji kiedy choroba rozwinęła się w obrębie przewodu pokarmowego.

    Niezwykle ważne jest także to, aby codzienne posiłki były komponowane tak, aby uwzględniały Twoje preferencje żywieniowe.

    Ilość i częstotliwość posiłków w ciągu dnia

    Najlepiej zjadaj 4-5 posiłków dziennie (śniadanie, II śniadanie, obiad, podwieczorek, kolacja), o niedużej objętości. Postaraj się, aby przerwy między posiłkami nie były dłuższe niż 3-4 godziny. Spożywanie posiłków z taką częstotliwością umożliwi dostarczenie wszystkich niezbędnych składników odżywczych bez odczuwania nieprzyjemnego odczucia przejedzenia.

    Proporcje składników odżywczych i ich źródła w diecie

    Białko

    Dzienne zapotrzebowanie na ten składnik żywieniowy wynosi od 15-20% dziennego zapotrzebowania energetycznego. Dla porównania, w przeciętnej diecie dzienne spożycie powinno wynosić 10-15% dziennego zapotrzebowania energetycznego.

    Staraj się aby proporcja białka zwierzęcego (mięso, ryby, produkty mleczne, jaja) do białka pochodzenia roślinnego (nasiona roślin strączkowych, produkty zbożowe) wynosiła 1:1. Produkty pochodzenia zwierzęcego zapewniają pokrycie zapotrzebowania na białko pełnowartościowe, które jest lepiej przyswajalne przez organizm niż białko pochodzenia roślinnego. Zalecana obróbka kulinarna mięsa to gotowanie, duszenie, przygotowywanie w piekarniku, w folii. Staraj się nie spożywać mięsa smażonego, gdyż może to powodować dyskomfort w obrębie jamy brzusznej. Wyeliminuj także produkty mięsne poddane peklowaniu i wędzeniu. W przypadku spożywania nasion roślin strączkowych, zwróć uwagę czy dobrze je tolerujesz. Jeśli nie odczuwasz bólów brzucha, wzdęć, biegunek czy zaparć, produkty te będą doskonałym uzupełnieniem diety w białko pochodzenia roślinnego. Jeśli odczuwasz dyskomfort, wyeliminuj czasowo te produkty z diety.

    Następnie, wprowadzaj je stopniowo i obserwuj jaka jest twoja tolerancja tych produktów. Z produktów mlecznych wybieraj chude mleko i przetwory mleczne takie jak: jogurty, kefiry, maślanki. Jeśli występuje u Ciebie nietolerancja laktozy, mleko zastąp fermentowanymi produktami mlecznymi. Pamiętaj także, że laktozę zawiera także mleko w proszku, a na bazie tego produktu przygotowuje się także czekolady, ciasta, budynie, zupy i sosy gotowe do spożycia. Alternatywą może być także mleko kozie, które charakteryzuje się mniejszą ilością laktozy. Po konsultacji z lekarzem możesz sięgnąć także po preparaty apteczne zawierające laktazę czyli enzym rozkładający laktozę.

    Węglowodany

    Powinny dostarczać około 55% dziennego zapotrzebowania energetycznego. Najlepszym ich źródłem w diecie są kasze, ryż, makarony oraz pieczywo. Duże ilości węglowodanów dostarczane są także z warzywami i owocami. W pierwszej kolejności wykorzystuj pełnoziarniste produkty zbożowe. Wyjątkiem jest tutaj sytuacja gdy jesteś po zabiegu chirurgicznym dotyczącym przewodu pokarmowego. Wtedy nadmiar błonnika w diecie może powodować bóle brzucha, wzdęcia, biegunki. Zastąp więc ciemne pieczywo jaśniejszymi gatunkami a grube kasze (gryczana, jęczmienna, pęczak) zastąp tymi drobniejszymi (jaglana, kasza manna). W ramach upływu czasu przewód pokarmowy zacznie właściwie funkcjonować, a Ty na nowo będziesz mógł włączyć do diety produkty pełnoziarniste. Z warzyw i owoców wybieraj te dojrzałe ale bez widocznych oznak zepsucia. Jeśli nie służą Ci one na surowo, możesz poddać je rozdrobnieniu, - przygotuj je na parze lub lekko rozgotuj. Staraj się jednak, aby nadal zachowały swoja chrupkość. Z owoców można przygotowywać także koktajle mleczne lub z fermentowanymi produktami mlecznymi. Powstrzymaj się jednak od dosładzania ich.

    Pamiętaj aby do minimum ograniczyć spożycie cukrów prostych takich jak: cukier, słodycze, ciastka, przetwory owocowe wysokosłodzone. Mogą one nasilać niektóre objawy niepożądane leczenia takie jak: nudności, wymioty, zaparcia. Ponadto ich spożycie może powodować wyparcie z diety produktów o wysokiej wartości odżywczej.

    Tłuszcze

    Powinny one dostarczać od 25-30% dziennego zapotrzebowania energetycznego. W Twojej diecie powinny się znaleźć: mięso drobiowe (pozbawione skóry), mięso z królika, cielęcina, chuda wołowina, ryby, oleje roślinne. Nie należy zapominać także o orzechach i nasionach. Tłuszcze takie jak, masło czy oleje roślinne najlepiej dodawać do gotowego posiłku. Z diety wyklucz jednak mięso wieprzowe, podroby, słoninę i smalec. Ogranicz także sery żółte, pleśniowe, topione oraz serki typu fromage. Szczególne miejsce w Twojej diecie powinny mieć produkty zawierające duże ilości wielonienasyconych kwasów tłuszczowych z rodziny n-3. Znajdują się one przede wszystkim w tłustych rybach morskich takich jak: łosoś, makrela, sardynka, śledź, halibut, ale także w oleju rzepakowym, lnianym i oliwie z oliwek. Dobre ich źródło to także orzechy, nasiona słonecznika, pestki dyni i awokado.

    Ważnym elementem diety są także produkty dostarczające witamin o działaniu antyoksydacyjnym. W przypadku choroby nowotworowej najistotniejsze są witaminy: C, E i ß-karoten. Doskonałym ich źródłem są warzywa i owoce zwłaszcza te ciemnoczerwone, i pomarańczowe. Zalicza się tu marchew, dynię, pomidory oraz morele, brzoskwinie, pomarańcze, porzeczki, maliny, truskawki, borówki i ciemne winogrona. Pamiętaj, by witaminy te dostarczać wyłącznie w postaci naturalnej, tzn. z produktów żywnościowych, a nie w formie suplementów diety. Wyjątkiem może być tylko sytuacja niedoboru u pacjenta, który nie jest w stanie zapewnić odpowiedniej podaży z uwagi na ciężki stan zdrowia, bądź w sytuacji upośledzonego wchłaniania. Każdorazowo jednak należy ten fakt skonsultować z lekarzem prowadzącym bądź dietetykiem.

    Pamiętaj, że składniki odżywcze dostarczane z naturalnych źródeł żywnościowych są najlepiej przyswajalne przez Twój organizm. Może się jednak zdarzyć, że nie uda się zapewnić zapotrzebowania na wszystkie składniki odżywcze. Wtedy można włączyć do diety specjalne preparaty odżywcze (tzw. dietetyczne środki spożywcze specjalnego przeznaczenia medycznego) przygotowane z myślą o pacjentach onkologicznych. Specjalne, gotowe preparaty odżywcze mogą znacznie ułatwiać odpowiednie odżywanie w trakcie choroby nowotworowej.

    Płyny

    Zaleca się abyś każdego dnia wypijał około 2 litrów płynów. Bazuj przede wszystkim na wodzie mineralnej niegazowanej oraz słabych wywarach z herbat. Do diety można włączyć kawę zbożową, kompoty niesłodzone lub z dodatkiem niewielkiej ilości cukru. Dopuszcza się także wypicie świeżo wyciskanych soków z owoców i warzyw oraz 1 filiżankę kawy naturalnej z dodatkiem chudego mleka (jeśli oczywiście tolerujesz laktozę).

    Pamiętaj!

    Traktuj swoją dietę jako istotny element terapii antynowotworowej. Odżywiając się w sposób właściwy zwiększasz swoje szanse na powrót do zdrowia. Masz także energię niezbędną do walki z chorobą nowotworową.
  • Odżywianie po operacji bariatrycznej żołądka
    Chciałabym zapytać o odżywianie po operacji bariatrycznej żołądka? Czy należy nadal zmniejszać zapotrzebowanie kaloryczne, mimo że pacjent je małe porcje i mogą powstawać niedobory żywieniowe?
    Więcej

    Pytanie nadesłane do redakcji

    Witam, chciałabym zapytać o odżywianie po operacji bariatrycznej żołądka? Czy należy nadal zmniejszać zapotrzebowanie kaloryczne, mimo że pacjent je małe porcje i mogą powstawać niedobory żywieniowe? Czy konieczna jest suplementacja, a jeśli tak, to jakimi preparatami? Pozdrawiam, Ewa

    Odpowiedziała

    mgr Paulina Jamrozik
    dietetyk
    Gabinet Dietetyczny „MEDIS”

    Obecnie chirurgia bariatryczna jest najskuteczniejszą metodą leczenia otyłości patologicznej (olbrzymiej). Zgodnie z zaleceniami National Institutes of Health zabiegi bariatryczne zalecane są pacjentom z BMI (body mass index) >40 kg/m2 lub BMI >35 kg/m2 oraz chorobami współistniejącymi powstałymi jako następstwo otyłości: cukrzycą, nadciśnieniem tętniczym, zaburzeniami lipidowymi, chorobą wieńcową, bezdechem sennym, zwyrodnieniem stawów.

    Niezależnie od rodzaju zastosowanego zabiegu bariatrycznego modyfikacja sposobu żywienia polega przede wszystkim na zmniejszeniu wartości kalorycznej diety oraz zmianie konsystencji, wielkości i rodzaju spożywanych posiłków. Charakter i skład diety uzależniony jest od okresu pooperacyjnego. Poniżej przedstawiam schemat żywienia po zabiegach bariatrycznych opracowany przez University of Nevada School of Medicine w 2009 roku:

    • 1-2 dni po zabiegu: płyny obojętne (bez dodatku cukru i kofeiny); płyny sączyć w ilości tolerowanej przez organizm, stopniowo zwiększając ich objętość do 1500 ml/d; unikać picia przez słomkę w celu zredukowania ilości połykanego powietrza.
    • 3-7 dni po zabiegu: kontynuować spożycie płynów obojętnych; stopniowo wprowadzać napoje odżywcze (chude mleko, jogurt naturalny, zmiksowane zupy); do odżywczych płynów można dodać sproszkowane białko serwatkowe lub izolowane białko sojowe (w ilości nie większej niż 20 g/porcję); wprowadzić suplementację preparatami witaminowo-mineralnymi (1 tabletka 2 razy dziennie).
    • 2-3 tygodnie po zabiegu: zwiększyć ilość wypijanych płynów obojętnych do 1500-1900 ml/d; płyny odżywcze stopniowo zastępować stałymi, wilgotnymi, miękkimi, mielonymi niskotłuszczowymi, wysokobiałkowymi produktami spożywczymi (ryby, chude mięso, jaja, niskotłuszczowy serek ziarnisty, gotowana fasola); spożywać 4-6 posiłków dziennie (zalecana objętość - ¼ filiżanki); w pierwszej kolejności należy spożywać białko w ilości 60 g/d.
    • 4-6 tygodni po zabiegu: stopniowo rozszerzać dietę poprzez wprowadzenie ugotowanych miękkich warzyw, miękkich i/lub obranych albo konserwowych owoców (bez dodatku cukru); włączyć jeden stały posiłek/produkt spożywczy o stałej konsystencji, o ile jest dobrze tolerowany; spożywać 4-6 posiłków dzienne (objętość ½ filiżanki), dostarczających w sumie 60-80 g białka; kontynuować spożycie płynów obojętnych w ilości 1500-1900 ml/d; płyny wypijać 30 minut przed posiłkiem lub 30-60 minut po posiłku; dokładnie przeżuwać pokarmy.
    • 7 tygodni po zabiegu i później: kaloryczność diety należy dostosować do wieku, masy ciała i wzrostu; spożywać posiłki zbilansowane, w skład których wchodzą: chude mięso, owoce, warzywa i produkty pełnoziarniste; unikać spożywania świeżych warzyw i owoców o dużej zawartości błonnika pokarmowego, jeśli są źle tolerowane, można je spożywać w postaci startej lub dobrze ugotowanej; spożywać 3 posiłki i 2 przekąski w ciągu dnia (objętość posiłku - 1 filiżanka); wypijać płyny obojętne w ilości 1500-1900 ml/d; płyny wypijać 30 minut przed posiłkiem lub 30-60 minut po nim; dokładnie przeżuwać pokarmy.

    W związku z występującymi niedoborami witamin i składników mineralnych u osób po przebytych operacjach bariatrycznych zaleca się rutynową suplementację witaminowo-mineralną, przede wszystkim u pacjentów po zabiegach typu gastric bypass. Najczęstsze niedobory po operacjach bariatrycznych obserwuje się w obrębie witamin z grupy B, wapnia i żelaza. Dlatego oprócz suplementacji należy zadbać o to, by nie zabrakło w diecie produktów będących źródłem powyższych składników. Witaminy z grupy B znajdują się główne w mięsie i jego przetworach, produktach zbożowych (kasze, ryż, makarony), rybach, produktach mlecznych, zielonych warzywach liściastych, owocach i nasionach roślin strączkowych. Wapń znajdziemy w produktach mlecznych, a żelazo w mięsie, razowych produktach zbożowych, natce pietruszki.

    Zabiegi bariatryczne są coraz bardziej popularną i skuteczną metodą w walce z otyłością olbrzymią. Nie zapominajmy jednak, że trwałe pozbycie się zbędnych kilogramów wiąże się z pooperacyjnym przestrzeganiem zaleceń dietetycznych oraz stopniową i systematyczną pracą nad zmianą stylu życia. Pacjenta otyłego powinno się objąć kompleksową opieką specjalistów: chirurga, trenera, psychologa i dietetyka, zarówno przed zabiegiem bariatrycznym, jak i po nim.