26 maja 2015 roku
poczta
zaloguj się
 
Poczet Lekarzy
medycyna praktyczna dla pacjentów

Parametry wyszukiwania:

 Wszyscy  A B C Ć Č D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S Ś T U V W Y Z Ź Ż

Wyniki wyszukiwania

« Wstecz      Dalej »
Lekarz Alina Marczewska

Specjalista medycyny pracy, Lekarz rodzinny

Medycyna pracy, Medycyna rodzinna

Lekarz Anna Marczewska-Wiekiera

Specjalista medycyny paliatywnej, Lekarz rodzinny, Pediatra

Medycyna paliatywna, Medycyna rodzinna, Pediatria

Lekarz Sławomir Marczewski

Internista, Lekarz rodzinny

Choroby wewnętrzne, Medycyna rodzinna

Lekarz Anna Marczuk

Lekarz rodzinny, Pediatra

Medycyna rodzinna, Pediatria

lekarz Ewa Marczyńska-Sarul

Internista, Specjalista medycyny pracy, Lekarz rodzinny

Choroby wewnętrzne, Medycyna pracy, Medycyna rodzinna

Lekarz Marzena Markiewicz

Lekarz rodzinny, Specjalista medycyny paliatywnej

Medycyna paliatywna, Medycyna rodzinna

Lekarz Patrycja Markiewicz

Lekarz rodzinny

Medycyna rodzinna

Lekarz Monika Markiewicz-Wawer

Lekarz rodzinny, Specjalista medycyny pracy

Medycyna pracy, Medycyna rodzinna

« Wstecz      Dalej »

Poczet Lekarzy zawiera wyłącznie wizytówki stworzone przez lekarzy. Jesteś lekarzem i nie ma Cię w bazie: stwórz wizytówkę!

Przeczytaj też

  • Pomidor
    Pomidor znany jest przede wszystkim jako źródło likopenu, ale zawiera także inne substancje o charakterze antyoksydacyjnym, takie jak: witaminę C, witaminę E, fenole, flawonoidy i antocyjany.
    Więcej

    Pomidor jest szeroko rozpowszechnionym warzywem zarówno w Polsce, jak i na świecie. Pochodzi z Ameryki. Początkowo uznawany był za roślinę trującą i służył wyłącznie jako ozdoba. Pomidora, podobnie jak paprykę słodką i bakłażana, zalicza się do rodziny psiankowatych. W Polsce amatorsko uprawia się także pomidory drobnoowocowe.

    Pomidor znany jest przede wszystkim jako źródło likopenu, ale zawiera także inne substancje o charakterze antyoksydacyjnym, takie jak: witaminę C, witaminę E, fenole, flawonoidy i antocyjany.

    Flawonoidy w zależności od budowy dzieli się na: flawony, flawonole, flawanole, izoflawony i antocyjany. Obecność ich w pomidorze jest wręcz konieczna, gdyż nasilają antyoksydacyjne właściwości pozostałych składników pomidora. Jedną z ważnych substancji zaliczanych do flawonoli jest kwercetyna. Jest to związek, który znajduje się także w czerwonym winie i uznany jest za substancję odpowiedzialną za tzw. francuski paradoks. Polega on na tym, że Francuzi, mimo diety obfitującej w tłuste sery i alkohol, stosunkowo rzadko zapadają na choroby sercowo-naczyniowe. Wiąże się to właśnie z dużym spożyciem wina, które zawiera kwercetynę. Po pogłębieniu badań nad tym składnikiem okazało się, że kwercetyna wykazuje działanie przeciwzapalne, zapobiega chorobom sercowo-naczyniowym oraz zmniejsza stężenie niekorzystnej frakcji lipoprotein LDL.

    Pomidor obfituje także w α-, ß-, γ-, δ-tokoferole i tokotrienole – powszechnie związki te nazywa się witaminą E. Podstawową funkcją witaminy E jest zabezpieczenie przed niekorzystnym utlenianiem kwasów tłuszczowych, a w szczególności tych najbardziej na nie podatnych, wielonienasyconych kwasów tłuszczowych.

    Kolejny istotny składnik pomidora to dwie grupy karotenoidów: karoteny, do których zalicza się ß-karoten, a także ksantofile, których ważnym przedstawicielem jest likopen. To właśnie likopen w dużej mierze decyduje o zdrowotnych właściwościach pomidora i jest odpowiedzialny za jego czerwoną barwę.

    Ponadto likopen znajduje się w ludzkiej skórze i ma zdolność do absorbowania promieniowania, a także usuwania wolnych rodników powstałych pod wpływem promieniowania UV. W związku z tym, podobnie jak ß-karoten, chroni skórę przed oparzeniami i określa się go nawet jako fotoochraniacz. Korzystny jego wpływ przejawia się w redukcji rumienia powstałego na skutek działania promieni słonecznych.

    Likopen działa także ochronnie w chorobach sercowo-naczyniowych, gdyż poza efektem antyoksydacyjnym wpływa także na metabolizm cholesterolu.

    Kolejnym prozdrowotnym działaniem likopenu jest profilaktyka nowotworów prostaty, sutka i płuc. Korzystny wpływ diety opartej na pomidorach zaobserwowano w przeglądzie 72 badań epidemiologicznych. Aż w 35 badaniach zaobserwowano, że im więcej likopenu w diecie lub większe stężenie likopenu we krwi, tym mniejsze ryzyko nowotworów. Nie ma jednak zgodności, czy jest to bezpośredni wpływ likopenu, czy może współdziałanie wszystkich korzystnych składników zawartych w pomidorze.

    Mimo to, pomidory należy jeść i to w jak największych ilościach. Świeże pomidory są dobrym źródło likopenu, aczkolwiek przetwory z pomidorów, takie jak sosy, pasty, soki, czy nawet keczup, ze względu na zagęszczenie tego składnika, dostarczają go jeszcze więcej. Należy także pamiętać, że karotenoidy są lepiej wchłanialne z posiłkiem zawierającym niewielkie ilości tłuszczu. Dlatego przetworzone pomidory, będą poprawiały biodostępność likopenu w porównaniu z surowym owocem.

    W celu odnowy witaminy E oraz karotenoidów, niezbędna jest obecność witaminy C w układzie antyoksydacyjnym. Pomidor zawiera aż 23 mg witaminy C w 100 g. Patrząc więc na pomidora, można mieć wrażenie, że ma się do czynienia z produktem idealnym, w którym znajdują się wszystkie niezbędne składniki konieczne do zabezpieczenia organizmu przed działaniem wolnych rodników oraz chroniące przed wieloma chorobami, w których u podstaw ich rozwoju leży stres oksydacyjny.

    Pomidorowa bitwa

    Okazuje się, że pomidory poza walorami zdrowotnymi mogą służyć także dobrej zabawie. Co roku, w ostatnią środę sierpnia, w Hiszpanii w miejscowości Buñol odbywa się wielka bitwa na pomidory. Tradycja tego święta sięga 1945 roku, kiedy to młodzież zgromadzona na rynku głównym Buñol podczas parady gigantes y cabezudos (parada wielkich figur przedstawiających postacie z historii i mitologii) zaczęła się kłócić i obrzucać pomidorami znajdującymi się na pobliskim straganie. Władze miasta, początkowo niechętne Tomatinie, od 1980 roku dostarczają pomidorów do przeprowadzenia bitwy. Dzisiaj La Tomatina uznana jest za święto o międzynarodowym walorze turystycznym, które co roku gromadzi około 30 tys. osób.


    Piśmiennictwo

    Pinela J., Barros L., Carvalho A.M. i wsp.: Nutritional composition and antioxidant activity of four tomato (Lycopersicon esculentum L.) farmer’ varieties in Northeastern Portugal homegardens. Food Chem. Toxicol. 2012; 50: 829–834.
    Wiktorowska-Owczarek A.: Przeciwutleniające właściwości pomidora (Lycopersicum esculentum L.).
    Postępy Fitoterapii 2013; 3: 195–199.
    Giovanucci E.: Tomatoes, tomato-based products, lycopene, and cancer: review of the epidemiologic literature. J. Natl. Cancer Inst. 1999; 91: 317–331.
    Prelekcja Wszechnicy Żywieniowej w SGGW, „Ciekawostki o warzywach korzeniowych, dyniowatych i psiankowatych” (dr inż. Ewelina Hallmann, prof. dr hab. Ewa Rembiałkowska, Zakład Żywności Ekologicznej Wydziału Nauk o Żywieniu Człowieka i Konsumpcji SGGW)
  • Kalarepa
    Choć nie jest to najpopularniejsze warzywo w Polsce, kalarepa ma duże wartości odżywcze. Część którą jemy to przerośnięta i zgrubiała łodyga, będąca dobrym źródłem witamin z grupy B (B1, B2, B6), witaminy C, ß-karotenu oraz witaminy K.
    Więcej

    Kalarepa to dwuletnia roślina należąca do rodziny kapustowatych, do których zaliczamy również brokuły, jarmuż, kalafior, brukselkę, kapustę chińską, kapustę głowiastą białą i czerwoną, kapustę pekińską oraz kapustę włoską. Kalarepa znana jest wyłącznie z uprawy i nie można jej znaleźć na stanowiskach naturalnych.

    Pierwsze opisy kalarepy pochodzą z XVI wieku, aczkolwiek znana była już w starożytnym Rzymie pod nazwą caulorapa. Pierwsze uprawy kalarepy pojawiły się w Europie Zachodniej pod koniec XVIII wieku, natomiast do Polski kalarepa dotarła dopiero w wieku XIX.

    Choć nie jest to najpopularniejsze warzywo w Polsce, kalarepa ma duże wartości odżywcze, a zarazem smakowe. Część którą jemy to przerośnięta i zgrubiała łodyga, będąca dobrym źródłem witamin z grupy B (B1, B2, B6), witaminy C, ß-karotenu oraz witaminy K.

    Witaminy z grupy B są niezbędne w wielu procesach biochemicznych, m.in. do przemian węglowodanów. Są także składowymi licznych koenzymów, a np. witamina B6 bierze udział w tworzeniu hormonów, takich jak serotonina i adrenalina. Niedobór witamin grupy B może przejawiać się problemami skórnymi oraz zmniejszoną odpornością na stres. Witaminę C i ß-karoten uznaje się za witaminy antyoksydacyjne, zabezpieczające przed niekorzystnym działaniem wolnych rodników.

    W kalarepie znajduje się także wiele mikro- i makroelementów, m.in. takich jak: sód, potas, wapń, magnez, żelazo, cynk, miedź, mangan.

    Zawartość wybranych mikro- i makroelementów w kalarepie (Kunachowicz, 2007)
    Mikro- i makroelementy Ilość w mg/100 g produktu
    sód 10
    potas 416
    wapń 57
    magnez 21
    żelazo 0,9
    cynk 0,86
    miedź 0,07
    mangan 0,45

    Dodatkowo, w kalarepie znajduje się luteina niezbędna do prawidłowego funkcjonowania narządu wzroku. Ponadto wszystkie warzywa kapustowate zawierają glukozynolany, które działają ochronnie przed uszkodzeniem struktury DNA, z czym wiąże się bezpośrednio działanie prewencyjne w chorobach nowotworowych. Kolejną grupą związków charakterystyczną dla kapustowatych są flawonoidy, które wykazują działanie antyoksydacyjne, przez co zapobiegają chorobom sercowo-naczyniowym oraz mają właściwości bakteriostatyczne i grzybobójcze.

    Zawartość błonnika pokarmowego sprawia, że warzywo to usprawnia perystaltykę jelit. Co ważne, kalarepa zaliczana jest do grupy warzyw nieuczulających, dlatego z powodzeniem można ją włączyć do jadłospisu dzieci od 6. miesiąca życia.

    Kalarepę szczególnie zaleca się osobom chorującym na cukrzycę oraz osobom będącym na diecie redukcyjnej z uwagi na niski indeks glikemiczny i jednocześnie małą kaloryczność – 29 kcal w 100 g produktu.

    Mimo to należy pamiętać, że najbogatszą w witaminy i sole mineralne częścią rośliny są jednak młode liście, które pod względem wartości odżywczych znacznie przewyższają samą zgrubiałą łodygę.

    Liście kalarepy są także dobrym źródłem chlorofilu. Chlorofil to zielony pigment absorbujący światło słoneczne i przekształcający je w energię. Dzieje się to wszystko w wyniku fotosyntezy. Chlorofil ma budowę zbliżoną do barwnika krwi – hemoglobiny, dlatego często nazywa się go „żywą krwią” roślin.

    Lecznicze działanie chlorofilu to, m.in.:

    • działanie detoksykacyjne, pomaga oczyścić wątrobę
    • poprawia obraz krwi
    • reguluje perystaltykę jelit
    • hamuje stany zapalne i przyspiesza gojenie ran.

    Kalarepę najlepiej jeść w formie surówek z dodatkiem niewielkiej ilości oleju roślinnego tłoczonego na zimno. Doskonale się sprawdza nadziewana farszem mięsnym lub jako dodatek do zup i kremów.

    Krem z kalarepy

    Składniki:

    • 6 niewielkich kalarepek
    • 4 ziemniaki średniej wielkości
    • 1 średnia cebula
    • 2 ząbki czosnku
    • 1 łyżka oleju kokosowego, masła klarowanego lub oliwy z oliwek
    • przyprawy, użyć wg uznania te, które się najbardziej lubi, np. oregano, majeranek, zioła prowansalskie
    • sól i pieprz do smaku
    • orzechy włoskie uprzednio posiekane i uprażone na patelni bez dodatku tłuszczu

    Sposób przygotowania:

    Kalarepę i ziemniaki należy obrać, a następnie pokroić w kostkę.
    W rondelku, na oleju kokosowym (lub maśle klarowanym lub oliwie z oliwek) podsmażyć pokrojoną w kostkę cebulę i czosnek. Należy uważać, aby czosnek się nie spalił, gdyż będzie gorzki.
    Po podsmażeniu cebuli i czosnku do rondelka wrzucić kalarepkę i ziemniaki, przyprawy, sól i pieprz, a następnie chwilę wszystko smażyć.
    Po około 5 minutach wszystko podlać wodą (poziom wody około 2 cm wyższy niż poziom warzyw) i gotować, aż warzywa będą miękkie. Następnie wszystko miksujemy na gładką masę, przelewamy do salaterek i posypujemy uprażonymi orzechami włoskimi.

  • Słupsk: Ekologicznie i lokalnie w szkolnych stołówkach
    Od września w szkolnych stołówkach i przedszkolach w Słupsku będą przygotowywane potrawy tylko z ekologicznych produktów od lokalnych dostawców. To element programu zdrowego żywienia najmłodszych.
    Więcej

    Od września w szkolnych stołówkach i przedszkolach w Słupsku będą przygotowywane potrawy tylko z ekologicznych produktów od lokalnych dostawców. To element programu zdrowego żywienia najmłodszych.

    Beata Maciejewska, pełnomocniczka prezydenta Słupska do spraw zrównoważonego rozwoju miasta, podkreśla, że władze chcą skłonić lokalnych producentów do stworzenia grupy producenckiej, aby karmić dzieci zdrowo i ekologicznie. - Będziemy szukać wśród zarejestrowanych producentów żywności. Są dwa cele: lepsza jakość żywności i produkty od lokalnych producentów. Programem zdrowego żywienia w Słupsku objętych zostanie trzy tysiące trzysta dzieci ze szkół i przedszkoli. Program ma także skłonić dzierżawców sklepików szkolnych do sprzedawania owoców i warzyw.

  • RÓWNOWAGA KWASOWO-ZASADOWA by nie mieć „kwaśniej miny” na wiosnę
    Jednym z podstawowych warunków prawidłowego funkcjonowania organizmu jest utrzymanie równowagi kwasowo-zasadowej. Najczęstszym zaburzeniem tej równowagi jest zakwaszenie organizmu.
    ogłoszenie komercyjne
    Więcej

    Jednym z podstawowych warunków prawidłowego funkcjonowania organizmu jest utrzymanie równowagi kwasowo-zasadowej. Najczęstszym zaburzeniem tej równowagi jest zakwaszenie organizmu.

    Co sprzyja zakwaszeniu organizmu?

    Zakwaszenie organizmu najczęściej „fundujemy" sobie sami. Stres, nadwaga i brak ćwiczeń, zła dieta, palenie papierosów, kuracje odchudzające - to tylko niektóre grzechy, jakie popełniamy. A lista przewinień jest długa i generuje często poważne konsekwencje.
    Przyjmowanie zbyt małej ilości płynów, a także choroby zakaźne przebiegające z gorączką też mogą powodować zaburzenie wewnętrznej równowagi kwasowo zasadowej. Stan zakwaszenia mogą też wywołać zbyt intensywne treningi.

    Kto jest narażony na zakwaszenie?

    Jak twierdzi dr. Gerhard Mikolaiczik z Międzynarodowego Stowarzyszenia Prewencji w Medycynie z Wiednia - granice naszego prawidłowego funkcjonowania są dość wąskie, bo prawidłowe pH krwi waha się pomiędzy 7,35 a 7,45, natomiast w środowisku jelita grubego pomiędzy 6 a 6,5. Tylko nielicznym udaje się taką normę utrzymać. Biorąc pod uwagę fakt, że według szacunków ok. 80 proc. Europejczyków ma problem z niewłaściwą kwasowością sprawa nie jest bagatelna.

    Jakie są objawy zakwaszenia?

    Po czym poznać, że w organizmie zaburzona została równowaga kwasowo-zasadowa? Zakwaszenie powoduje wiele dolegliwości, mogą to być m.in.: ogólne zmęczenie, otyłość, zaburzenia snu, napięcie nerwowe, częste infekcje, zaparcia, łamliwość paznokci czy wypadanie włosów. Konsekwencją tych dolegliwości może być rozwój poważnych chorób takich jak nadciśnienie, osteoporoza, artretyzm i wiele innych.

    Co powoduje ten brak równowagi? Dlaczego zakwaszenie utrudnia odchudzanie?

    Kwas kumuluje się w przestrzeni międzykomórkowej, utrudniając dostarczanie do komórek substancji odżywczych oraz usuwanie z nich produktów odpadowych. Kwasy powodują starzenie się tkanek, zmarszczki, bóle i opuchnięcia. Organizm broniąc się przed nadmiernym zakwaszeniem kumuluje wodę i tłuszcz mając na celu zneutralizowanie powstałych toksyn. Dlatego zakwaszony organizm zamiast chudnąć przybiera na wadze.

    Jak można odkwasić organizm?

    Najważniejsza jest zmiana trybu życia i złych nawyków żywieniowych, odstawienie słodyczy, picie mniej kawy czy herbaty, eliminacja sytuacji stresowych i aktywność fizyczna. Jednak nawet jeśli zaczniemy wprowadzać zmiany w swoim życiu, przywrócenie równowagi kwasowo-zasadowej nie dobywa się z dnia na dzień.
    Można także wspomagać się suplementami alkalizującymi jest to prosty, skuteczny i wygodny sposób na odkwaszenie organizmu.
    Dobrym przykładem jest Proszek Zasadowy. Zawiera alkalizujące minerały, pierwiastki śladowe i witaminy, oligofruktozę i selen. Dzięki tym starannie dobranym składnikom, dostarcza niezbędnych minerałów, skutecznie neutralizuje kwasy w ludzkim organizmie. Tym samym wspomaga odżywianie i odtruwanie komórek. Błonnik występujący pod postacią oligofruktozy wywołuje dodatkowo poczucie sytości, co wspomaga odchudzanie. Selen wspomaga system immunologiczny, układ krwionośny, prawidłową czynność serca i zdolność koncentracji.
    Stosowanie tego suplementu diety jest bezpieczne – nie stwierdzono żadnych niepożądanych skutków działania Proszku Zasadowego. Może być przyjmowany przez kobiety w ciąży, które często uskarżają się na zgagę, osoby cierpiące na schorzenia nerek, a także ludzi w podeszłym wieku. Zalecany jest również osobom z nadwagą, chorobami reumatycznymi, diabetykom oraz sportowcom.

..